Wedding Passageway Novels & Stories

Inalalayan ngayon ni Wendy si Estrella papalabas ng kwarto at hinawakan ang laylayan ng kanyang gown. Sa paglalakad ni Estrella sa pasilyo, matatanaw niya ang altar pero wala siyang makikitang pagmumukha ni Nicholas dahil nananatili pa rin itong nakahimlay at hindi ito maaring makita ng publiko. Nagmukha mang tanga si Estrella na nagpakasal ng mag-isa pero ito ang tanging paraan para makapasok siya sa teritoryo ng kalaban.

Lawyer ito ngunit passion na nito ang pagdisenyo. "Let's go, mi amore," masaya niyang sabi sa asawa. Then they stepped forward! They continue walking towards the altar where the officiating priest is patiently waiting for them. Then, the priest start the wedding mass. "In the name of the, Father, Son, and the Holy Spirit. Amen." He started the mass.

sabi ng organizer and as soon as she nodded, dahan-dahang nitong binuksan ang pinto Pumailanlang ang wedding march sa buong simbahan at kasabay noon ang pagtayo ng lahat para makita siyang naglalakad sa red carpet, papunta sa altar. She walked graciously at siyempre, dahil modelo naman siya before, nagawa niyang maglakad ng maayos with elegance and grace kahit pa kinakabahan siya. Hindi na halos nakikilala ni Freeshia ang mga taong nadadaanan niya dahil nakatuon lamang ang paningin niya sa lalaking matiyagang naghihintay sa kanya sa altar. Sa gitnang bahagi ng aisle ay naghihintay naman ang parents niya para maihatid siya sa altar.

Bahagyang ngumiti si Catherine. Hindi nagtagal, ang wedding ceremony ay nagsimula. Sa oras ng paglalakad sa aisle, kinuha ni Joel ang kamay ni Catherine at mabagal na naglakad papunta kay Wesley. Sa likod nila, si Suzie at Lucas ay nagkalat ng flower petals mula sa isang baskett. Bagaman ang kasalan ay maliit, ito ay katangi-tangi at marangya, at bawat bulaklak ay galing sa abroad.

Modern style ang Mansyon na iyon at ang pader ay yari sa whole glass kung kaya’t kitang-kita ang loob nito. Abala na ang lahat para sa gaganaping kasal. Dumiretso na si mommy sa may entrance at inabot na rin sa kanya ng mga staff na naroon ang bouquet na gagamitin niya. Magsisimula na kaagad ang wedding ceremony kung kaya’t umupo lang ako sa gilid. Maraming bisita ngunit hindi namin kilala ang mga iyon. Mukhang ang lahat ng bisita ay pawang kaibigan at kakilala ni Mr. Salcedo.

Sagot niya naman. Gaya nga ng sinabi niya, sinimulan na nila ang wedding rehearsal kahit pa wala ang mga magulang niya. They were instructed about the program's flow, kung kailan ang entrance, kung sino ang mauunang maglalakad, sino ang ka-pair ng mga bridesmaid and such. "Miss Islet, when the organ starts playing the wedding song, yun ang magiging cue mo to start marching down the aisle." Wika pa ni Cassidy na siyang nagtuturo sa kanila sa flow ng wedding sa susunod na araw.

Lalo na ng ibida ng mga ito ang isa pang dahilan ng pagpunta nila dito. Ang gift nila Dagdag na konsepto sa kasal. Kakaibang choreography ito na sadyang inilaan lang nila para sa most memorable moment nila Guen at KIbaweg. Bago maglakad diumano ang entourage ay pangungunahan ito ng mga nagsasayaw na ballerina, mga toddler ang flower girl na magsasabog ng rose petal sa dadaanan ng bride, ganoon din pagkatapos nilang magsabi ng: I do. Kiss the bride. At iba pa. Sa umpisa at dulo ng kasal ay may special participation sila.

I smirked. “I hope it's okay that Psalm brought me here…” I said acting awkward. “Of course, it's fine! Thank you for coming actually.” Ngiti ng pinsan niya. The wedding coordinator came and told us to be in our positions and seats because the wedding ceremony was about to begin. The sun is also slowly moving its way down to setting. Nakita ko ang pagpunta ng mga babaeng nakaputi sa entrance ng aisle para pumila. They all have a pretty sunflower crown on their heads, too. Napangiti ako roon.

Mapait akong ngumiti nang makita ko ang venue na puno ng palamuti. Naglakad ako papunta sa pintuan na nasa gilid. "Miss Faye, hindi pa po oras," pigil sa akin ng wedding coordinator. Pero binuksan ko ito at tinanaw ang hagdan pababa. Dito ako maglalakad pababa patungo sa wedding hall habang tinitingnan ako ng lahat ng bisita namin. Sasalubungin ako ni Dad at ihahatid niya ako sa harapan.

Nakangiti akong kumaway sa kanila pabalik. Mayamaya, sa tulong ng wedding organizer na hawakan ang laylayan ng gown ko sa likuran, unti-unti na akong lumakad. Nag-umpisa na ring humakbang ang mga sponsors papasok sa simbahan. Saktong nang makalapit ako sa harapan ng simbahan ay ang pagsara ng pinto ng simbahan nang tuluyan nang makapasok lahat ng sponsors sa loob. It's time for my entrance.