One Friend Left Lyrics Mga Nobela at Kwento

Napatingin ako kay Roma nang tumugtog ang susunod na kanta — Friend of Mine na rendition ng MYMP. There's a purpose why I had it saved in my playlist for years now. It was because it reminded me so much of him. The lyrics were the words my heart was speaking that no one can hear but me. I love him... I still love him, but how can I tell him that if after all these years it was still Prince that he kept looking, and that I was still a mere friend to him?

"Like I always said...don't cry, you don't deserve the tears, you don't need to hold on for any of this...even I want to be the person you expect me to be, I am sorry...as of now, I am still confuse about all this but I want us to be friends, pwede bang kahit iyon na lang muna?" Sa totoo lang bawat salita niya ay nadudurog ako...hmmmm siguro nga tama naman siya, I need to let go to all of this! Hmmmm... "We can be friends...don't worry, hmmmm sob*sob* hmmm bibitaw na ako...hmmmm bibitaw na ako sa Sidney na alam kong hindi na babalik....hmmmmm sob*sob* hmmm I am sorry...hmmmm hindi ko lang mapigilan...hmmmm walong taon...hmmmm naghintay ako ng ganon katagal...hmmmmm sob*sob*hmmmm..."

sabi ni Poyong at saka ko naalala na narito pa pala ang isa. “Umalis ka na pala at hindi na kita kailangan,” taboy ko sa kaibigan ko na hindi nakakatulong kanina pa. At kailangan ko siyang paalisin dahil iba na rin ang nararamdaman ko. “No… you… you better stay here,” sabi ng dyosa, na parang natakot dahil sa sinabi ko kay Poyong. “I don’t wanna left alone here with… with your friend,” dagdag pa niya na sinulyapan pa ako.

and when I can't be right there with you I know there’s an angel by your side.. Iyon ang huling lyrics ng kanta na alam kong narinig niya. Tuluyang nawala ang lakas ang mga daliri niyang nakahawak sa aking palad. Habang magkalapat ang aming mga labi ay naramdam ko ang pagbuka ng kanyang labi ng “I love you. Goodbye.”

Ang mukha niya ay nasa balikat ko at halos marinig ko ang mumunting mura niya sa tainga ko. "Hindi kita kayang suwayin pero hindi rin kita kayang pagbigyan. Don't leave, please. Don't leave. It's my friends... Their just... like that. I promise they won't do that again to you. I promise you won't have to deal with them again." "Lance, pakawalan mo ako." Utos ko.

sagot niya at hinawakan ang kamay ko. "Edu, mahal rin kita pero bilang kaibigan. Marami na tayong pinagsamahan at naging malaki ang parte mo sa buhay ko. Bilang kaibigan sana ay suportahan mo ang desisyon ko at maging masaya ka para sa akin. Huwag mo sana ako bigyan ng dahilan na kamuhian ka at kalimutan ang pinagsamahan natin. Maraming salamat ulit pero sa susunod kung kailangan ko ang tulong mo hintayin mo na hingin ko sa iyo," sabi ko at tinapik ko ang kamay niya.

Fuck me! "Hinintay kita Addie. Hinintay kitang magreach out pero fuck seven years Addie. Seriously you never reached out for 5 fucking years. How could you even do that to me? When you left the first time, I forgave you kahit hindi ka humingi ng tawad and still accepted you when you came back because you were my besfriend but now hindi ko na alam. Hindi ko na alam Addie.." she sounded so broken. Broken that even her voice was enough evidence for me to curse myself for causing her this much pain.

At kayo ang pahirap sa akin. Sa tatay ni Monina na hinarap ko nga. Inalis nito ang paningin sa akin ng nginisian ko ito. Ahahaha. Wala Haiden. Makapal lang talaga ang mukha mo. Kamuntik mo na siyang mapatay. 'Cause when we were together, It made the dream come true If I had only one friend left, I'd want it to be you (Cedrick POV) Ang su-sweet ng mga anak ko. Parang ang nanay nila na mahilig magpakita ng kasweetan pero kapag pinagtripan mo na, pagtitripan ka din pabalik.

"Tears running down Your goodbye's still ringin' My heart can't hide the pain Love, why'd you leave this sudden" Pumatak ang luha sa gitarang hawak ko, napatigil na rin sa paghiyaw ang mga taong na nanunuod sa akin. Tila ba nakikisimpatya sa nararamdaman ko ngayon. "I've tried to be stronger Coz I'm not your little girl anymore But baby, sorry, I'm not the strong I want you to come back to me

Ilang patak pa ng luha ang kumawala sa akin bago ako nag-iwan ng pamamaalam sa kan’ya. “Salamat sa lahat-lahat. Salamat sa pagmamahal at sa sakit. Patawad sa mga bagay na nagawa ko na nakasakit din ng lubos sa’yo. Ang masasaya at mapapait na alaala natin, ang lahat ng iyon ay naging bahagi sa kung sino at ano ako ngayon. Hindi ko man ginusto na rito magtapos ang lahat at ito ang kahantungan mo, ang tangi na nais at dalangin ko pa rin ay tunay na kapayapaan para sa’yo, nasaan ka man naroroon. I am leaving a part of my heart with you. For all the memories good and bad, you became a part of me.”