Optimist Novels & Stories

“Hindi ko kayang mawala ka.” At sa unang beses mula nang nagkakagulatan sila, napansin ni Andrea ang titig ni Jobert... hindi takot, hindi galit, hindi responsibilidad. Kundi isang bagay na mas malalim. Mas tahimik. Mas totoo. “Jobert…” Dahan-dahang nag-init ang pisngi ni Andrea.

Sabi ko kaya mas lalong humaba ang nguso nito kaya hinalikan ko dahil sa kakyutan niya. "Donate? Charity? I'm sure may mga tutulong naman." Ngumiti ako at kinurot ang ilong nito. "Mahihirapan mag donate ang mga tao Cali, lalo na kung para sa homeless. People don't like lazy people." Sabi ko napahalukipkip naman ito habang nakasimangot parin. "Then we'll be having job seminars and trainings for them to find decent work that can help them with their daily needs." She’s really positive. Lahat ng mga bagay may solusyon. That’s what I love about her. Hindi siya madaling sumuko.