Sadstory Novels & Stories

Tinaboy agad ng lalaki ang babae para hindi ito marinig ng anak na kalalabas lang. “Papa,si Ate Saddie, parang malungkot po siya.” Sumbong ng batang lalaki sa ama. “Paano mo naman nasabi, anak?” “Eh kasi po, palagi po siyang umiiyak. Parang ang sad niya po talaga… baka po ayaw sa akin. Kasi diba po kapag halfbrother lang ayaw sa kanila ng halfsister?”

saad nito "Thunder listen to me, ngayon ay naiintindihan ko na ang side mo. I'm sorry kung hindi muna kita hinintay magpaliwanag at umalis ako agad. At hindi mo ako masisisi do'n, sa lahat ng pinagdaanan ko sa mga kamay mo ay kusa na akong sumuko, siguro kung hindi mo nagawa ang bagay na 'yon sa akin noon ay hanggang ngayon nagpapakatanga pa rin ako. Alam mo hindi madali sa akin ang nangyari, labis ang trauma na 'yon sa akin. And to be honest with you hindi ko pa masasabi kung napatawad na kita, nandito pa rin hanggang ngayong sakit ng nakaraan, hindi pa rin siya naghihilom. I've suffered to much to the point na muntik na ako mabaliw, mabuti na lang at hindi ako iniwan ni Cain at tinulungan

saad ko sa kaniya at tatayo na sana nang magsalita siya. “I’m sorry,” saad niya sa akin. Dahan-dahan akong bumalik sa pagkakaupo ko. “I’m sorry, Scarlet kung niloko kita at kami ang dahilan nang pagkakahiwalay niyo ni Gio. Nilamon lang ako ng galit ko sa kaniya at inggit sobra akong nasaktan nang ipagpalit ako ni Trisha sa kaniya. Muntik na akong na-depressed noon kung hindi lang ako inalalayan ni Kuya. Mahigit ilang taon din kami ni Trisha kaya sobrang sakit tanggapin na mas pinili niya si Gio sa akin. Isa lang akong hamak na arkitek noon hindi pa sikat at nangangapa pa sa trabaho.”

Ashton "Fvck! I can't believe this." Sambit ni Zuck at padabog na umupo sa upuan, kanina pa nito ipinapakita sa akin ang kanyang pagkadisgusto na kasama niya ako ngayon dito at kanina pa ako nagpipigil na barilin ito sa bibig para matigil na ang pagrereklamo nito. Akmang uupo na ako sa aking upuan nang biglang ilagay ni Zuck ang kanyang bag sa aking upuan dahilan para mapatigil ako.

Pakiramdam ko lalo akong nahirapan huminga dahil sa pagyakap niya sa akin. "i am so sorry for hurting you this much. I am so sorry but this time i won't let you go kim. Mas nanaisin ko pang mamatay kaysa tuloyan ka nang mawala sa akin. Hindi ko kaya.......hindi ko kaya....At ang sakit sakit nang makita kang masaya sa iba" puno ng pagsusumamo niyang saad. Dumiin ang pagkakakagat ko sa aking labi. Hindi ko na yata kakayaning kontrolin pa ang emosyong nais nang kumawala sa aking kaibuturan.

Sandra's POV DAHIL sa isang pagkakamali, ang lahat sa akin ay nawala. Ang itinakdang kasal ay hindi natuloy. Nawalan ako ng trabaho at maging ang kalayaan ko ay tila nawala na rin sa akin, dahil alam kong kahit saan ako magpunta, isang maling hakbang ko lang ay malalaman ni Lucas na buhay ako.

At hindi ko matanggap 'yon kasi ang hirap, kaya nagbabakasakali ako kay Sadie. I even asked Sadie once to talk to me as if she were Drianna and forgive me for everything. Kasi gusto kong paniwalaan na kahit papaano napatawad na niya ako bago man lang siya mawalan ng buhay. "Maybe you really need Sadie more than you need me... Baka... n*******n ka lang sa 'kin. We're Fubu. Fuck buddies." Muli siyang natawa nang mapait this time.

saad ko na naupo sa ibinigay ni nox na monoblock "Kapag nakawala ako sisiguruhin ko mapapatay na kita!!!!" "Kung mabubuhay ka pa mr. sandoval" Saad ko na humithit muli ng sigarilyo saka muling ngumisi dito. Sumenyas ako kay Bogs na pahirapan ito, kinuryente niya si Mr. Sandoval ganun din ang ginawa niya sa ibang mga tauha nito. "B-Boss patayin niyo na ho k-kami h-hirap na hirap na po kami" Pagmamakaawa ng isang tauhan nito na bihag namin.

"Huwag ka mag-alala ang pag-uusapan natin ay yung mga plano sa Marketing." Napanatag si Cristine sa sinabi ni Carl. Para kay Cristine ay bago sa kanya ang makasama ang isang lalake lalo na't dalawa lang sila. Si Cristine ay isang NBSB o ang ibig sabihin ay no boyfriend since birth. Sinimulan ni Cristine na i-text ang kanyang nanay Mercy dahil hindi nito alam na may lakad sila ni Carl. "Tahimik ka lang pala na babae Cristine." Sabi ni Carl kay Cristine.

Hindi pa siya handang masaktan. Sa ngayon ay sasarilinin niya muna ang tunay na damdaming natuklasan. She doesn't know if she could handle her second heartache. Naramdaman niyang may umakbay sa kanya. Si Sarah na nagbibigay ng mapag-unawang tingin. "Guys, rest room lang kami, ah. Mukhang nalasing na yata itong si Sandra. Ang yabang na malakas daw uminom," pagpapaalam nito at humagikhik pa.