Orion The Hunter Mga Nobela at Kwento

"Sa lugar kung saan walang Orion, walang CELESTIAL, at walang anino ng nakaraan na hahabol sa atin. Sa lugar kung saan makakapagsimula tayong muli bilang tayo lang." Habang bumabaybay kami palayo sa Antipolo, hinawakan ko nang mahigpit ang rosaryo sa aking bulsa. Ang silver plectrum—ang Vernal Hunter na bigay ni Orion—ay nanatili na sa kung saan man sa Paris. Hindi na ako ang lucky charm ng banda. Hindi na ako ang mystery girl na pinoprotektahan. Ngayon, isa na lang akong babaeng tumatakas mula sa isang mundong kailanman ay hindi niya kinabibilangan, pilit na hinahanap ang sarili sa gitna ng pagkakaabo.

Para silang aso at pusa kapag nagkasama at nagpang-abot. Hindi din alam ng bestfriend n'yang si Glory na magkakilala sila ni Gabriel o mas kilala sa tawag na Orion, which is his codename sa ahensya nila. Orion is the man na hinahabol-habol ni Glory. But Orion keeps pushing her away, hanggang sa ipinatapon s'ya ng mga magulang sa Pilipinas, dahil kung ano-anong kalokohan ang ginagawa nito sa America, mapansin lamang ni Orion.

Mariin siyang napapikit habang sabik sa mga magaganap. Umupo si Orion sa kanyang kama, naroon siya sa kandungan nito. Bolta-boltaheng kiliti ang naglalaro sa kanyang ugat habang marahan na haplos nito ang kanyang pisngi, kagat ang kanyang labi. Gamit ang kabilang kamay, mag-iiwan ng napakaraming sensasyon ang dulo ng daliri nito sa kanyang likuran. Saglit na tumigil at mabagal na humugot ng hangin si Orion. “God… I can’t stop.”

Tahimik lang si Caleb sa tabi ko, pero ilang sandali pa'y nagsimula siyang magturo sa kalawakan. "Alam mo ba 'yun?" tanong niya, itinuro ang parang nakadugtong-dugtong na mga bituin. "Orion's Belt 'yan. Isa 'yan sa pinaka-kilalang constellations." Napanganga ako nang bahagya, humanga sa ganda ng tanawin. "Wow, hindi ko 'yan napapansin dati. Pero parang ang linaw niya dito."

Isang maliit na batang nakaupo sa gilid ng dome. Nakatingala sa mga bituin. May katabi itong binata. Hindi pa rin niya makita ang mukha. Pero narinig niya ang boses nito. "Kapag naligaw ka balang araw..." Mahina. Mainit. "...tingnan mo lang ang Orion." Unti-unting bumalik ang paghinga ni Yuhei. Orion. Ngayon lang niya naintindihan.

Nang mapagod sa paglalakad, bumalik na sila sa Mansion. Amethyst: “Ihahatid mo na ba ako?” bigla naman siyang kinabig ni Orion. Orion: “No, dito ka na titira ngayon. Bukas ipapakuha ko ang mga gamit mo sa inyo. Sa susunod na linggo makikipag usap ako sa Daddy mo.” Amethyst: “Agad-agad?” Orion: “Yes, tatlong buwan kitang hinanap. Tatlong buwan akong nangulila. Dapat yatang bumawi ka sa akin.”

“Hey, Joe, we stop now. It’s better to stop now while there is light so we can perfect timing.” “What?” Itinuro niya ang langit. “It’s light. Soon, very dark here.” Tumango ito at ibinigay sa kaniya ang nakarolyong lona. “Set that tent up.” Halatang hindi ito maginoo. Kinuha niya mula rito ang tent. Pagtalikod niya rito ay pinaikot niya ang kaniyang mga mata at lihim itong inirapan.Gayunman ay sanay siya sa mga tulad nito. Masakit mang tanggapin, ang mga lalaki ngayon ay bihira nang makitaan ng pagkamaginoo. Lalo na kapag hindi maganda o hindi kapansin-pansin ang hitsura ng isang babae, lalo at walang sinabi sa buhay, tiyak nang walang aasahan sa mga kalalakihan ngayon.

Agad naman siyang lumingon at nakita nga si Hunter na naroon sa loob at kapapasok lang nito. Nakasuot ito ng cap at white shirt. “Hunter!” Tawag ni Cristine dito kaya naman lumingon ito sa direksyon nila. Nagtama naman ang mga mata nilang dalawa. Nakita niya ang intensidad ng titig nito sa kanya. Buo ang loob niyang hinarap ito. Wala naman siyang dapat ikatakot. Kung tutuusin ay ito pa ang dapat mahiya sa inakto nito sa kanya. Sa sinabi nito sa kanya.

Now that my speculations that she is no ordinary is already confirmed. But why I can still feel that there’s more? “She is very mysterious…” I agreed with Rad because Miren is really full of mystery. “And it explains why we found bullets on the dead rogues. This mystery is already solved—those bullets came from our Luna,” Daniel said and everyone is nodding at what he said. “Siya lang naman din ang kasama ng Alpha ng araw na ‘yon at imposible talang mayroong nakapasok na Cadwell hunter sa teritoryo natin. We just have no idea that our Luna is a hunter,” Luke said.

sermon niya kay Orion. Umigik nang mahina si Orion marahil ay dahil sa sakit ng katawan o panga. Hinintay niya lang din itong makatayo ng maayos bago hinila palabas ng gate kung nasaan ang sasakyan nito. "Sa akin ka naman talaga, di ba? Hm, Misis Luna Romanov-Vanderbilt?" paos na paalala nito. Lumingon siya sa bahay at baka narinig pa iyon ng ama niya. Nanonood lang naman sa kanila sa kalayuan ang pamilya niya.