Orion The Hunter Mga Nobela at Kwento

Mariin siyang napapikit habang sabik sa mga magaganap. Umupo si Orion sa kanyang kama, naroon siya sa kandungan nito. Bolta-boltaheng kiliti ang naglalaro sa kanyang ugat habang marahan na haplos nito ang kanyang pisngi, kagat ang kanyang labi. Gamit ang kabilang kamay, mag-iiwan ng napakaraming sensasyon ang dulo ng daliri nito sa kanyang likuran. Saglit na tumigil at mabagal na humugot ng hangin si Orion. “God… I can’t stop.”

Tahimik lang si Caleb sa tabi ko, pero ilang sandali pa'y nagsimula siyang magturo sa kalawakan. "Alam mo ba 'yun?" tanong niya, itinuro ang parang nakadugtong-dugtong na mga bituin. "Orion's Belt 'yan. Isa 'yan sa pinaka-kilalang constellations." Napanganga ako nang bahagya, humanga sa ganda ng tanawin. "Wow, hindi ko 'yan napapansin dati. Pero parang ang linaw niya dito."

Isang maliit na batang nakaupo sa gilid ng dome. Nakatingala sa mga bituin. May katabi itong binata. Hindi pa rin niya makita ang mukha. Pero narinig niya ang boses nito. "Kapag naligaw ka balang araw..." Mahina. Mainit. "...tingnan mo lang ang Orion." Unti-unting bumalik ang paghinga ni Yuhei. Orion. Ngayon lang niya naintindihan.

Alam ni Orion ang tungkol kay Rafael at Mariel. Nanginginig ang mga kamay ni Billie, ngunit nanatiling kalmado ang kanyang isip. Nag-type siya ng isang final message. The Shadow knows the weakness of the engine. Chimera is based on my code. The flaw is human. It is time to negotiate the terms of your surrender, Marcus. Halos agad-agad, dumating ang response ni Orion. Arrogance, Commander. Your flaw remains arrogance. I am initiating Project Genesis. The system is expanding. You have 24 hours to disappear. After that, I will erase your trace from this world, starting with your family.

Nang mapagod sa paglalakad, bumalik na sila sa Mansion. Amethyst: “Ihahatid mo na ba ako?” bigla naman siyang kinabig ni Orion. Orion: “No, dito ka na titira ngayon. Bukas ipapakuha ko ang mga gamit mo sa inyo. Sa susunod na linggo makikipag usap ako sa Daddy mo.” Amethyst: “Agad-agad?” Orion: “Yes, tatlong buwan kitang hinanap. Tatlong buwan akong nangulila. Dapat yatang bumawi ka sa akin.”

“Hey, Joe, we stop now. It’s better to stop now while there is light so we can perfect timing.” “What?” Itinuro niya ang langit. “It’s light. Soon, very dark here.” Tumango ito at ibinigay sa kaniya ang nakarolyong lona. “Set that tent up.” Halatang hindi ito maginoo. Kinuha niya mula rito ang tent. Pagtalikod niya rito ay pinaikot niya ang kaniyang mga mata at lihim itong inirapan.Gayunman ay sanay siya sa mga tulad nito. Masakit mang tanggapin, ang mga lalaki ngayon ay bihira nang makitaan ng pagkamaginoo. Lalo na kapag hindi maganda o hindi kapansin-pansin ang hitsura ng isang babae, lalo at walang sinabi sa buhay, tiyak nang walang aasahan sa mga kalalakihan ngayon.

Agad naman siyang lumingon at nakita nga si Hunter na naroon sa loob at kapapasok lang nito. Nakasuot ito ng cap at white shirt. “Hunter!” Tawag ni Cristine dito kaya naman lumingon ito sa direksyon nila. Nagtama naman ang mga mata nilang dalawa. Nakita niya ang intensidad ng titig nito sa kanya. Buo ang loob niyang hinarap ito. Wala naman siyang dapat ikatakot. Kung tutuusin ay ito pa ang dapat mahiya sa inakto nito sa kanya. Sa sinabi nito sa kanya.

sermon niya kay Orion. Umigik nang mahina si Orion marahil ay dahil sa sakit ng katawan o panga. Hinintay niya lang din itong makatayo ng maayos bago hinila palabas ng gate kung nasaan ang sasakyan nito. "Sa akin ka naman talaga, di ba? Hm, Misis Luna Romanov-Vanderbilt?" paos na paalala nito. Lumingon siya sa bahay at baka narinig pa iyon ng ama niya. Nanonood lang naman sa kanila sa kalayuan ang pamilya niya.

I just stop when I heard her voice. "K-kuya s-stop. L-let's go h-home n-na..." She's alive? A warm hand holds my hands. Pero wala akong makita. My vision was red. I'm in too much rage. "B-baby... Ganther, stop. K-kuya is already d-dead. L-let's go h-home. Let's get out of h-here... please... Come back to us." Unti-unting kumalma ang sistema ko. My vision came back to normal. Seeing others looking at me with fears. Walang buhay akong napatingin kay Orion. His eyes were open and his face looked terrified. Kalat na kalat ang dugo nito sa buong paligid. I look into my eyes. Onyx holding my hand but I can see how bloody it is. Basang-basa ako ng dugo ni Orion.

Hindi n'ya alam pero parang nasanay na s'ya na hawak ang kamay nito habang nagmamaneho. Naging komportable na rin ang babae sa kan'ya at hindi na ito nag-rereklamo pa. Mahigit bente-minutos ang byahe nila bago narating ang mall na pag-aari ng kaibigan'g si Orion. Orion might be low-key outside at nagpapanggap na isang hamak na bodyguard but what other people doesn't know about him is that— he is fvcking sleeping with his billions of assets all over the globe.