Lunas Journey Novels & Stories

Her gazed was still up in the sky. "I am Selenophile. I really love the moon. The way it light up the night sky calms me down. Kaya habang pinagbubuntis kita, pinag-isipan ko talagang maigi kong ano ang ipapangalan ko sayo. Noong 7 months na kitang pinagbubuntis may naisip na akong pwdeng ipangalan sayo, so I told your father about it," She paused and look at me, "Nyx Artemis, what a beautiful name. I thought of naming you Luna but it was too common kaya Nyx Artemis ang pangalan mo. Nyx the Goddess of Night and Artemis the Goddess of the Moon and a huntress. It suited you well since you were born at night and I love the moon that much. And the gorgeous baby was born and it was you." Napangit

Nasa dulo ng lungsod ang bahay na iyon, tila ba isang munting paraiso sa gitna ng kaguluhan ng siyudad. “May naisip na akong unang hakbang,” biglang sabi ni Kara habang iniinom ang kape. Nag-angat ng tingin si Leandra mula sa pinipirasong tinapay. “Ano ‘yon?” Ngumisi si Kara, puno ng kapilyahan. “Balikan mo ‘yung mga bagay na gusto mong gawin dati. Lahat ng napigilan mo dahil kay Reiwon.”

“Pasensya ka na ha. Alam kong nahihirapan ka rin. At katulad nitong bunso ko; alam kong sa kanya ka lang nakatingin, just like how she is to me. At alam ko na nahihirapan ka rin na pakisamahan ang mga kapatid namin, lalo na sa ganitong sitwasyon, lalo na ang pumagitna. Habaan mo pa ang pasensya mo, ha?” “It’s okay, as long as she’s the one I’m looking to walang problema,” Tres assured me, kaya agad akong napangiti. “I’m sure nasabi niya na rin sa’yo kung sino siya,” I said again, na agad na ikinaseryoso ni Tres, saka siya tumango. “Hindi siya lumaking normal, Tres. Wala siyang alam sa buhay kundi ang pumatay, tumanggap ng mission. Sumunod. Kaya nga ganoon sina Luna, siguro napapansin na rin

Mabuti namang maayos ang kanyang naging kalagayan at maswerte rin siyang nakaligtas mula sa mapanganib na sandali. Mga ilang oras ang lumipas mula nang siya ay napakilos, palaboy-laboy lamang siya sa kagubatang iyon hanggang sa makarating sa may batis. Itinigil niya muna ang paglalakbay at napahinga doon sa may tubigan. Kinalaunan, nag-agawan na ang paglubog ng araw at pagsikat ng buwan subalit hindi pa rin niya inaasahan na madaluhongan pala ang sandaling iyon sa isang magaganap. Tumigil ang pag-ikot ng mundo nang mapansin niya ang mga nakapalibot na mababangis na mga hayop sa kanyang harapan na nanggigigil upang siya ay pagpiyestahan.

Literal na napaigtad ako at mabilis na naitulak si Zion palayo habang pareho kaming tarantang napalingon sa pinagmulan ng boses. Doon sa dulo ng hagdanan, nakatayo si Luna. Naka-suot siya ng kaniyang unicorn pajama, gulo-gulo ang buhok, at kusot-kusot ang kaniyang mga mata habang yakap-yakap ang kaniyang paboritong walkie-talkie. “I heard a loud boom po… Are the bad guys outside?” antok na antok at may bakas ng takot na tanong ni Luna habang naglalakad siya patungo sa amin.

KABANATA 7 Huminto ang kotse at agad na binuksan ni Luna ang pintuan ng kotse at tumakbo papalapit sa kaibigan habang tumutulo ang mga luha sa kanyang mga mata. Bakas ang saya at lungkot niya ng makita ang kaibigan. "Luna!" Matinis na sigaw ni Joy at sinalubong ang yakap ng kaibigan, sa gilid ng kayang paanan ay may dalawang bag na magkapatong roon.

Sa narinig, tahimik na tumalikod si Luna, pumasok sa sasakyan, at umupo sa parehong upuang kinaupuan niya kaninang umaga. Maayos na sumabay sa agos ng trapiko ang sasakyan at muling binalot ng katahimikan ang loob nito. Abala si Eduardo sa sarili niyang ginagawa, tila walang pakialam sa presensya ni Luna. Biglang naalala ni Luna ang isang bagay kaya’t mahinahon siyang nagtanong, "Pumayag ba sila?" Ang tinutukoy niya ay ang tungkol sa pagpapalipat ng mga Saison malapit sa kanyang pamilya.

Anong masama sa pagpapasaya sa akin' sa loob niya'y inis. Tumawa nang maliit si Luna, "Nakita mo? Hindi ako nagsisinungaling! Ngayon, bumalik tayo sa paksa, bigyan mo kami ng tiket sa paglilibot sa mundo. Unang destinasyon, Supai." Sadyang naghahanap ng gulo si Luna kay Hevan, gustong-gusto niyang makipagtalo sa lalaking ito dahil sa inis na nakatanim sa loob ng maraming taon.

Makalipas ng ilang buwan ay kabuwanan. Malakas ang ulan sa labas. Bawat patak nito sa bubong ng mansiyon nina Louie at Klarise ay tila kasabay ng kaba sa dibdib ni Louie. Makalipas ang walong buwan at dalawampu’t walong araw ng paghihintay, narito na sila—sa huling sandali bago dumating ang pinakaimportanteng tao sa kanilang buhay: si Luna.

Si Luna nakatingala, hawak pa rin yung kamay ko sa ilalim ng mesa. Ako, hindi agad kumilos. Kasi minsan, may moments na hindi mo kailangan pag-isipan. Kailangan mo lang maramdaman. Hinawakan ko yung kamay ni Luna nang mas mahigpit, pero hindi pilit—parang natural lang, parang ganun talaga dapat. "Wow..." mahina sabi ni Orion. "Ang bilis," dagdag ni Cassiopea, parang disappointed pa.