Over Hedge 2

เมื่อวิสุทธิ์ รักแรกที่ลืมยากของ ราม กลับมาใช้บริการร้านนวด GeorKing Massage อีกครั้ง ทำให้เขาได้พบกับ ไททันและพีเจ หมอนวดคนใหม่ที่ลีลาแข็งกล้าไม่แพ้ราม ที่การกลับมาครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อน 100%

Alors qu’Evalina se découvre une nouvelle famille et que les mystères concernant sa naissance se brisent peu à peu, les événements prennent une tournure dramatique. Emportée de force au Cœur de Réturis, elle comprendra vite que dans la guerre qui l’oppose à l’ennemi, le risque de tout perdre est omniprésent. Face à la noirceur qui l’habite, nombreux sont ceux qui commencent à voir en elle un être pire que la Démone. Les Surnaturels la craignent, mais lorsque l’un d’eux est brusquement assassiné, c’est toute l’alliance avec les métamorphes qui menace de voler en éclat. Comment continuer à se battre quand on devient son propre adversaire ? Le véritable ennemi de Réturis s’est-il vraiment montré au grand jour ?

My brother convinced my father to give me to the principal of an elite high school. When the principal was treating me like a dog, they showed off to the world with the money and the spot in the high school they had exchanged me for. I knew nothing about this and waited for them to rescue me. It was not until the principal showed me a video of how they were living a proud and happy life that I broke down in desperation and helplessness. On my third failed attempt at escape, the principal whipped me with a leather belt until I was almost dying. After that, he let his precious son, a German shepherd, torture me to death. When I next opened my eyes, I had returned to a time when none of this had happened yet. Well, my dear father and brother, do you think things would work out the way you want this time?

My brother Mitchell sided with his dream girl when she accused me of bullying her. Despite being the only family member I had left, he exploded in anger and sent me away to a boarding school for so-called reformation to learn how to become a meek and obedient little sister. In time, I became exactly what he wanted—a docile sibling who never fought back, never argued. But everything changed the day he saw my medical report. He lost his mind. "Nora, I'm begging you—forgive me and let me be your brother again!"

Prologue: Moi: Mais papa enfin! Lui: N'insistes pas ma décision est prise. Moi: Tu n'as même pas essayer de m'écouter! Elle: Quand l'homme parle, la femme écoute et se tait. Moi: Maman!... 0_0... Je n'arrive pas à croire qu'elle soutienne la décision de papa. Qu'est-ce que je dis?... Elle a toujours été de son côté de toute fâçon. Mais j'espérais pour une fois qu'elle prenne ma défense vu les enjeux. Moi: comment vous pouvez prendre de telles décisions? Lui: Ce n'est pas à toi de décider ma fille mais à moi. Et j'estime que tu as trop fait l'école. Dans nos traditions la femme ne doit même pas y mettre les pieds mais toi tu y es allée alors maintenant c'est fini. Moi:...mais... Quoi? À cause de ces stupides traditions encore?...je ne sais même plus quoi dire, quoi faire pour les convaincre de me laisser continuer.

My husband is cooking for his true love when his parents are abducted. I don't stop him from doing anything. Instead, I call the police. I've been reborn. In my past life, I stopped my husband from caring for his true love. In turn, he stopped his parents from leaving the house, helping them avoid a tragedy. However, his true love ended up getting an amputation after cutting her finger and getting a wound infection. My husband didn't blame me after the incident. His revenge only came a year later when I was almost due for labor. He tricked me to a remote cliff and pushed me off. "Nothing would've happened to Hailey if you hadn't stopped me that night! This is all your fault! Why is she the one who had to have an amputation? You're the one who deserves to die, you evil woman!" I rolled down the cliff while pregnant with his child and died a horrible death. This time, he leaves the house to care for his true love as he wishes. But when he returns, he falls to his knees in despair. He looks like he's aged a decade.

ซินน์ + หมอนาวิน ซินน์...ผู้หญิงเอาแต่ใจที่สุดในสามโลก ชอบแกล้งละเมอออกไปเที่ยวกลางคืน แต่โกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่! พ่อแม่เริ่มไม่ไหว ต้องรีบหยุดก่อนที่จะเสียตัวเลยเถิดไปมากกว่านี้ ท่านจึงงัดไม้เด็ดหาสามีให้ลูกสาวทันที นั่นก็คือจัดคุณหมอฟันดีกรีลูกเจ้าของโรงพยาบาล ที่ทั้งดุและชอบฟัน เข้ามาฟัน เอ้ย! ดัดนิสัยยัยซินน์ตัวแสบ •_________• ไออุ่น + เวียร์ เวียร์...นักธุรกิจสุดหล่อ เจ้าของโรงแรม ห้าง โรงงานเหล้า เขาทั้งสุขุม ทั้งเย็นชาหาใครเปรียบไม่ได้ แต่ไออุ่นขอผ่าน! ขอหนีไปไกลๆ หล่อรวยเพอร์เฟ็คที่ไหน?! ผู้ชายอะไร๊... บงการไปถึงสีกางเกงในของเธอ •________• น้ำปั่น + ไทม์ สัตวแพทย์อย่างน้ำปั่น...กำลังจะทำหมันคน ฟังไม่ผิดหรอก! เพราะเธอทนกับพฤติกรรมนักธุรกิจหนุ่มเพลย์บอยอย่างไทม์ไม่ไหว เธอโดนเขาล่วงเกินทุกครั้งที่เผลอ โดยที่เขาบอกว่าตัวเองมีสิทธิ์! แถมยังบอกว่าพ่อแม่เราอยากให้ได้กัน ยังไงก็ต้องได้ ตายๆนั่นปากเหรอไอ้บ้า!? ไม่มีวันซะหรอก!

"How can you miss a spot? Oh you are such a dummy. I can't believe my brother is married to you." Bella rolled her eyes and looked at me like I was trash. "Yea, even I'm surprised you're my wife." Alec stepped in, tall And handsome he was. If only he wasn't always so cold like this. "You're too dumb, all the time letting my mother and sister speak to you like that. I wonder when you'll ever stand up for yourself." "Can we talk, in private?" I said as polite as I could. Alec just looked me with disgust and shrugged. "Well, good night everyone. I'm off to this fancy hotel to have a gooood night!" He said, ignoring me. I hated that he did that, but I just wished I had the boldness to correct him and teach him to treat me right. "I hope you bring home a new girl. This one expired 3 years ago." Lolita said. "Mom, I married her three years ago." Alec said and they all bursted out in laughter.

'ไม่อยากเป็นแล้วเพื่อน ขอเลื่อนสถานะได้ไหม?' เมื่อเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กเริ่มคิดไม่ซื่อ ได้แต่เก็บงำความรู้สึกเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ เพื่อรักษาสถานะความเป็นเพื่อนให้คงเดิม ทั้งที่รู้อยู่ในอกว่าเขาเริ่มคิดกับเธอมากกว่าคำว่า เพื่อน

Ils s’aiment comme on se noie : sans retenue, sans air, sachant que chaque vague les rapproche du fond. Leurs jours sont des nuits blanches, leurs caresses des batailles, leurs silences des aveux trop lourds. Puis un matin, sans un mot, elle part. Non par lassitude, mais par lucidité. Certains incendies sont trop beaux pour devenir des cendres. Elle emporte l’incendie entier dans sa poitrine. Une cicatrice à vif qui, désormais, éclaire toutes ses nuits. L’amour passe. L’intensité, elle, demeure.