Overthinker Quotes Novels & Stories

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

“Ikaw, ah? Ang dami mong rason para paboran ko ang kagustuhan mong mamalagi ako ngayong gabi rito?” “Totoo naman talaga! Sa gusto pa kitang makasama, eh! Ipagpalagay mo na lang kasi ang loob mo. Huwag kang mag-iisip ng mga bagay na imposibleng mangyari because over thinking kills happiness…” sambit nito sabay yakap sa kanyang likuran. “Oo na! Oo na! Halika na sa labas nang makapagsabi na tayo kay kuya Jed! Baka isinusumpa na ako no’n sa galit dahil napakatagal ko na rito sa loob!”

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

“That’s good. I do want to come ever and… spend time with you.” Natawa siya. “Okay,” sambit niya habang may mantra na nagmamartsa sa kanyang isip. Don’t overthink. Don’t overthink. Don’t overthink. “Okay,” ulit nito, at alam niyang nakangiti na rin ito sa kabila dahil sa tunog ng boses nito.

“Lyka, kahit na. Hindi ko inaabuso ‘yung kapangyarihan ni Samuel. Hindi ko nga rin hiningi tulong niya para makapasok dito. Sariling sikap ko ‘to. At natatakot ako na baka isipin ng iba na ginagamit ko lang si Samuel.” “Althea, that’s a possibility. I mean, possible ‘yan na isipin ng mga tao, normal ‘yan, at kung ‘yan ang iisipin nila, mangyayari at mangyayari ‘yan sa ayaw at gusto mo. Hindi mo na ‘yan kontrolado. Kaya imbes pag-aksayahan ng oras ‘yang mga ganyang thoughts, relax, breathe. Huwag mo na lang pansinin. Hindi worth it,” wika niya habang nakahawak sa magkabilang balikat ko. Tama siya, kahit mag-overthink ako, hindi ko pa rin mapipigilan ang iisipin ng ibang tao. Nag-aaksaya lang

Hindi ko alam kung anong dapat isipin at gawin. “Papakasalan mo ba ako?” Pag-angat ng tingin ko sa kanya. Napaatras at nabigla siya sa sinabi ko. Bahagya akong napangiwi sa naging ekspresyon niyapero inaasahan ko na ang ganito. “D-Don’t over-think things.” “Bakit?” “Hindi ko gagawin.” “Bakit nga?” naluluha akong muli pero pilit kong sinisikap na huwag bumagsak ang luha ko ngayon. “Sabihin mo.”

Binalewala ko ang pagsuway ni Avi sa'kin at agad na tinutungga ang bawat shot na natatanggap ko. I have this annoying habit of torturing myself with my own thoughts. I can't stop myself from overthinking. Hindi ko titigilang isipin ang isang bagay hanggang hindi ito nagiging malinaw sa'kin. Hanggang hindi ko nakukuha ang sagot sa aking mga katanungan, patuloy kong iisipin ito.

Hindi rin naman ako sigurado kung anong oras na makakauwi si Zeno at hindi ko naman siya gustong abalahin nang abalahin. Nakatulala na lang ako. Hindi ko inaasahan na ilang oras na ang makakalipas. Parang tumingin nga lang ako sa kawalan at mabilis na nagdaan ang oras. Ang dami ko rin naman kasing iniisip, hindi na naputol yung train of thoughts ko. Saka ko na lang din napansin. Mahirap maging overthinker minsan.

“Oo, hindi ko rin maisip. Iyon ang dahilan kung bakit hindi ko sinasabi na ito ay isang problema. Ito ay isang pagdududa lamang. Mr. Hill, sa tingin ko mas mabuting mag-ingat tayo. Mangyaring pag-isipan ito.” Ikinaway ni Harvard ang kanyang kamay. “Hindi na kailangang mag-isip pa. Ang iyong pagdududa ay hindi wasto. Dahil naisip na natin kung ano ang gusto nating gawin, kailangan nating humugot ng lakas ng loob para gawin ito. Kung patuloy tayong mag-o-overthink at mag-aalangan, maaantala ang ating iskedyul!