Paano Mo Nasabi 소설 & 이야기

seryosong sabi ng dalaga habang nakatayo malapit sa pinto ng kanilang bahay. "Gaya ng sinabi ko, hindi ko ipagkakait sa iyo ang bata. Dalawin mo siya, ipasyal mo. Pero huwag kang umasa na makakasama niyo ako. Sa kanya ka lang may pagkukulang, sa kanya ka lang may obligasyon."

Pag pumuti ang uwak! "Mukhang mabait? Paano mong nasabi? Kilala mo ba?" Umaling naman ako sa tanong niya. "See? Hindi mo kilala. Paano kung mapahamak ka dahil sa ginawa mong 'yan? Paano kung--- baka isang umaga malaman ko nalang na isa ka ng bangkay at---"

zsabi niya at pinunasan Ang luha ko. “I- I'm S-sorry...” mahina Kong Sabi at yumuko bago napa singhot pero bigla niyang hinawakan Ang baba ko at tinaas ito upang masilayan ko siya. “you don't have to be sorry, walang may kasalan, Hindi mo kasalanang turuan Ang pusong Magmahal ng taong ayaw mo naman Kaya binibigyan kita ng pag kakataong umatras sa kasal habang may panahon kapa dahil ayaw Kong pilitan ka sa Hindi mo gusto” naka ngiti niya Sabi.

Napatakip nalang ako ng bibig para pigilang hindi matawa. Tutorial? Sa YouTube? Kahit yon lang need mo pa talaga mg tutorial at saka may ganon bang video sa YouTube? _ "Kailangan ba talaga sibakin ito?" "Ano? Ayaw mo? Ako nalang, mas marunong pa ako nyan kesa sayo." Sabi ko at aagawin na sana yong pang s***k ng kahoy. "Baka mapano 'yong baby natin, ako na!"

Chapter 6- Friends “Ay ma’am para po yan sa paglalaba. Kapag po nahihirapan kayong magkusot ay pwede niyo po itong gamiting alternatibo.” Oh. So that’s why. Naglalaba ako pero palaging washing machine ang gamit ko. Mukhang marami pa akong kailangang sauluhin at alamin kung ano ang mga gamit ng mga bagay-bagay.

sabi ni Meg habang hinahabol ang hininga. "Hay nako, wala akong pakialam sa kung ano mang viral ngayon sa internet. Maupo ka muna dyan at ikukuha kita ng tubig." sabi ko at nagpunta sa kusina. "Oh, uminum ka muna at para kang hinabol ng aswang dyan sa itsura mo." . "Mamaya na ang tubig, panoorin mo muna ito." sabi sabay haltak sa akin paupo sa couch. "Magrelax ka muna at huminga ng malalim."

sabi ko Tumawa siya ng konti, isang mahihinang tawa na parang may kahulugan. "Hindi naman sa ganun," sagot niya, at tumingin sa paligid, para bang nagsisimula nang mag-isip ng mas malalim. "Marami lang akong natutunan sa mga tao. Nakikita ko yung mga nangyayari sa paligid ko, at natututo ako sa mga kwento nila. Siguro kaya ko masabi 'to dahil may mga pagkakataon din na naranasan ko yung magkalituhan sa loob."

anito kaya napatayo akong bigla Nandoon ang pagtataka dahil wala naman kaming usapan na magkikita kami ngayon. I opened my door at nakita ko doon si Sab. “Anong ginagawa mo dito?” tanong ko nung makapasok na siya sa pinto “Dinadalaw ko ang bestfriend ko na naglilihim na yata sa akin!” sabi ni Sab kaya napataas ang kilay ko sa kanya “Nglilihim? In what sense?” tanong ko sa kanya “Tusukin ko yang mata mo eh!” ani Sab saka niya kinuha ang phone niya

Inirapan niya ito sa pamamagitan ng pag-ubo at pagsinghot dala ng kanyang pag-iyak. “Hindi ko yan kailangan.” “Bakit dito ka naupo?” “Ano namang pakialam mo?” singhal sa kanya ni Sabrina. Hinubad ni Sabrina ang suot na sapataos para maimasahe niya ang kanyang mga paa.

“Kailangan ako ni Mommy, nagpapanic attack na naman yata.” “Then puntahan mo na,” sabi ko. “Ha? Paano ka?” “Okay lang, dito na lang muna ako. Papalipas lamg ng sama ng loob.” “Paano kung malasing ka?” “Kailan naman ako nalasing? You know I don't drink, right?” Hindi naman kasi talaga ako karaniwang umiinom dahil wala akong hilig gumala kasama ng mga kaibigang manginginom.