FAZER LOGINNauwi sa isang gabing pagkalimot ang dapat sana'y pagpapalipas lamang ng sama ng loob ni Margaux dahil sa sakit na dulot ng kanyang kasintahan. Ngunit ano ang gagawin niya kung malalaman niyang ang lalaki pa lang nakakuha ng kanyang iniingatang pagkabirhen ay uncle pala ng kasintahan?
Ver maisكنت أكره الانتقال كما أكره النشوة الفاشلة.
تنقلت بين سبعة شقق خلال عشر سنوات، ولم يسهل الأمر يوماً. قلت لنفسي للمرة المئة إن هذه ستكون آخر مرة أنتقل فيها، لكنك لا تعرف أبداً إلى أين ستأخذك الحياة.
لحسن الحظ حصلت على الشقة بسعر رخيص بشكل مريب بالنسبة لهذه المنطقة، لكنني لم أكن أشتكي. كانت غرفتين، إضاءتها جيدة، ومناسبة تماماً لميزانيتي. لم أطرح الكثير من الأسئلة عن سبب انخفاض الإيجار، فكل ما أحتاجه الآن هو انتصار صغير.
حملت أثقل صندوق من الشاحنة ودخلت المبنى. كانت ذراعاي ترتجفان بالفعل في منتصف الممر الضيق، وشعرت بالصندوق ينزلق من يدي المتعرقتين. لا. لا. لا. لا.
كنت على وشك الاستسلام وتركه يسقط حين أحسست بيدين قويتين تأخذانه مني. رفعت رأسي، وأنا متأكدة أنني أبدو ككائن من المستنقع وألهث مثله، فرأيت أجمل إنسان رأيته في حياتي.
كان طويل القامة، كتفه عريضان يكادان يملآن الممر الضيق. ذراعاه مغطاتان بالوشوم، ووشوم أخرى تظهر من تحت ياقة قميصه. شعره أشقر متسخ، وعيناه زرقاوان فاتحتان لدرجة أنهما تبدوان فضيتين. كان جذاباً بطريقة جعلت معدتي تنقبض فوراً بحرارة ثقيلة وغريبة.
قال مبتسماً وهو يكشف عن أسنان بيضاء مثالية:
«بهدوء. ستؤذين نفسك إن لم تكوني حذرة. أراكِ الجارة الجديدة.»
«نعم»، تمكنت من القول، وأنا أحاول يائسة أن أضع خصلة شعر متعرقة خلف أذني. «انتقلت للتو من شمال كارولينا.»
«أنا في الشقة المجاورة تماماً. نحن جيران.» أشار إلى الباب بجانب بابي. «هل تحتاجين مساعدة في حمل الباقي؟» نظر إليّ بنظرة متعاطفة، وقد قرأ بوضوح الإرهاق الشديد على وجهي.
أردت أن أقول لا وأتظاهر بأنني أستطيع التعامل مع الأمر، لكن ذلك سيكون كذبة صريحة.
«في الحقيقة... نعم. سيكون ذلك رائعاً.»
تبعته عائداً إلى الشاحنة، وأنا أحدق بلا خجل في عضلات ظهره وهي تنقبض وهو يرفع صندوقين ضخمين دفعة واحدة كأنهما لا يزنان شيئاً.
في شمال كارولينا كان الرجال الذين يبدون مثله نوعاً نادراً. والآن يبدو أن لديّ واحداً يعيش بجوار بابي. ربما لم يكن الانتقال سيئاً إلى هذا الحد بعد كل شيء.
درست الطريقة التي تتوتر بها عضلة العضلة ذات الرأسين تحت قميصه الأسود الضيق. كان مؤخرته تبدو لذيذة جداً في جينزه، فعضضت شفتي وتخيلت أنني أمسك بها بكلتا يدي وأحس باحتكاكه وهو يطحن ضدّي.
توقفي. من أين جاء هذا؟ هززت رأسي محاوِلة طرد الصور الصريحة التي رسمتها عن جاري.
«شكراً»، قلت بعد أن أصبح آخر صندوق بأمان داخل غرفة المعيشة. كنت ألهث كأنني أنا من حملت الأثقال. «أنا آني بالمناسبة.»
«نيكولاس، لكن يمكنكِ مناداتي نِك.» اتكأ على إطار الباب وعقد ذراعيه. كان الرجل مبنياً كإله يوناني، مما جعل ليغنز غير المتناسق وقميص ولاية كارولينا الشمالية الفضفاض يبدوان سخيفين تماماً.
لاحظت أنه ما زال يحدق بي، ونظرته تمسح وجهي بفضول هادئ ومكثف جعل خديّ يشتعلان. جعلني أشعر بتوتر شديد. لم أعتد أن أتحول إلى بركة أمام رجال قابلتهم للتو، لكن طاقته كانت طاغية.
«سررت بلقائكِ»، قال بصوت منخفض وخشن، وشيء فيه جعلني أريد أن أضغط فخذيّ معاً.
احمرّ خديّ وابتسمت. «نعم، كذلك. شكراً مرة أخرى على المساعدة. أنا مدينة لك.» أطلقت ضحكة عالية وخرقاء جعلتني أرغب في صفع وجهي.
«في أي وقت»، قال وهو يبتعد عن الإطار. «آه، تنبيه: صنبور الحمام يخرج ماءً بارداً في الدقيقة الأولى. إن احتجتِ أي شيء آخر، أنا في الشقة المجاورة. أهلاً بكِ في المبنى.» ابتسم لي ابتسامة مطمئنة، ولمست ذراعه ذراعي وهو يستدير ليغادر.
انتشرت قشعريرة في جسدي كله من ذلك اللمس العابر.
وقفت في شقتي غير المكتملة بعد، محاطة بصناديق الكرتون، وتركت نفساً لم أكن أدرك أنني أحبسه. كنت منجذبة بشدة إلى هذا الرجل، لكن لا سبيل لأن يحدث شيء. هو بعيد المنال عني بشكل مثير للسخرية، والنوم مع الجار واحد من أعلى عشرة أشياء لا ينبغي فعلها.
Hello!!Thank you so much po sa inyong suporta.Sa mga nagbigay ng gems, likes, comments at gift share, maraming, maraming salamat po. Hindi po ito aabot sa ganito kung hindi dahil sa mga readers na sumusubaybay. Sana po ay suportahan niyo rin po ang iba ko pang mga akda.Nilagyan ko lang ng kaligayahn si Margareth at Sam kaya medyo nadagdagan. Syempre, hindi rin natin dapat pabayaan ang kumpanya na iiwan nila Margaux at Draco. Higit sa lahat, ang happiness din nila Mr. & Mrs. Pinto. Ayaw kong malungkot sila kapag sa Germany na nakatira si Margaux, hehehe...Anyway, thank you po ulit. At kita-kits pa rin po sana tayo sa susunod kong story.God bless sa lahat!!-MysterRyght
MargauxPagkalipas ng isang buwan ay lumipad na nga kaming pamilya pabalik ng Pilipinas. Ang mga biyenan ko ay naiwan pa at isang linggo bago ang kasal ang flight.Sinalubong kami nila Mommy na ang kambal din naman ang agad na nilapitan. Pinagtag-isahan nila ni Dad habang si Margareth ay tila nahihiyang nakatingin sa akin kahit na nga nakangiti pa ito.Umangat ang aking mga braso para yakapin siya. Mabilis naman siyang lumuob sa aking mga bisig. Kasunod ay narinig ko ang kanyang paghikbi.“Hey, what’s wrong?” tanong ko sabay layo sa kanya ng bahagya pero ang mga kamay ko ay nasa kanyang magkabilang balikat.“Nothing, namiss lang kita ng sobra…”“Sus… halos araw-araw tayong nag-uusap thru video call.”“Iba pa rin ang sa personal.” Sa bagay nga naman.Niyaya na kami nila Dad kaya nman sumakay na kami sa SUV. Si Dad sa driver’s seat katabi si Draco habang kami naman nila Mommy, Margareth at ang kambal sa likod.Sa bahay ng aking mga magulang kami tumuloy at nadatnan na namin doon ang mag
Margaux“Cupcake, look!” tawag ko agad kay Draco habang hawak ang cellphone. Nanlalaki ang mga mata ko habang pinipindot ang message na sinend sa akin ni Margareth. May attachment iyon, isang digital wedding invitation.Agad namang lumapit si Draco. Nakakunot ang noo habang sinisipat ang screen.“Really?” bulalas niya, halatang gulat na gulat. “Is this… real?”Tumango ako pero halata ring litong-lito ako.“Hindi ko rin alam,” sagot ko, napapailing habang muling tinititigan ang invitation na may eleganteng floral border at naka-emboss na mga pangalan: Samuel & MargarethHumigpit ang hawak ko sa phone. “Cupcake… hindi naman siguro… I mean, alam mo na…”Napatingin ako sa asawa ko. At doon ko nakita ang seryosong titig niya, puno ng pag-aalala. Hindi para sa akin, kundi para sa kakambal ko.Ngunit agad din iyong nawala at huminga ng malalim. “Hindi naman siguro, Sugar. Isa pa, kilala natin si Margareth. Alam niya ang buong nakaraan, as in lahat. Hindi siya papasok sa ganitong bagay kung h
SamSa unang pagkakataon, nakita ko siyang walang alinlangan. Walang takot. Walang pagtanggi. Nasa kwarto kami na pinangarap ko na sanang mapuno ng mga alaala naming dalawa at ngayon, magsisimula na ang unang pahina ng kwentong iyon.Magkatapat kami sa paanan ng kama. Tahimik at parehong kabado. Parehong alam kung anong maaaring mangyari, pero mas nangingibabaw ang kagustuhang maramdaman ang bawat segundo na magkasama.Nakatitig siya sa akin. Sa likod ng mahinang ngiti niya, naroon ang tanong: Handa na ba tayo talaga?At sa titig ko, sana ay nakita niya ang sagot: Oo, pero hindi kita pipilitin.Nilapit ko ang mukha ko sa kanya. Maingat at marahan na parang kinukumpirma pa rin kung maaari. At nang hindi siya umatras, ipinikit niya ang mga mata at sinalubong ang mga labi ko.Ang halik naming iyon ay hindi katulad ng dati. Wala na iyong kilig na paunti-unti. Ito'y halik na humihingi ng pahintulot, halik na may kasamang pangakong “babalutin kita ng pag-aalaga.”Nang alisin ko ang kanyang
MargauxUmangat ang mga paa ko sa sahig kaya naman automatic na pumulupot ang mga binti ko sa bewang ni Draco. Parang likas na reaksyon ng katawan ko ang maghanap ng mas matibay na kapit sa lalaking mahal ko na para bang sa bawat galaw niya ay gusto ko ring sumabay, maging isa sa bawat segundo.Dum
Margaux“Kamusta ang Sugar ko?” malambing at may halong pagod na tanong ni Draco nang pumasok siya sa aming silid. Nasa pintuan pa lang siya pero ramdam ko na agad ang pagnanais niyang mapawi ang nararamdaman sa isang tingin at ngiti ko lang.Dalawang buwan na akong nakauwi ng bahay. Sa wakas, unti
MargauxNginitian ko si Sam, pilit mang hindi halata, ramdam ko ang kaba at pag-aalangan sa kanyang mukha na parang may kinikimkim na hindi niya alam kung paano sisimulan. Napakagat ako sa labi nang maalala ko kung paano siya bigla na lang sumugod sa meeting room habang nag-uusap kami ng kanyang mg
MargauxGusto kong makausap ng sarilinan si Margareth. Yung tipong wala ni isang kaluluwang makakarinig sa magiging usapan namin. Gusto kong masiguro na walang CCTV, walang mga pasimpleng nakikinig, walang multo ng kasinungalingan na nakikiusyoso sa bawat salitang bibitawan namin.Gusto kong tanung


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Classificações
avaliaçõesMais