Paano Matae Ng Mabilis Novels & Stories

simpleng technique lang. Hindi ko na kailangan pang titigan ang makasalanan niyang mga mata para lang sundin niya ang iuutos ko Sa pamamagitan lamang ng isipan ko madali na lamang siyang biktimahin "Tumawid ka habang naka green, wag kang aalis sa gitna, magpabangga ka sa dadaan na mabilis na sasakyan, tumawid ka habang naka green, tumawid ka habang naka green, paparating na ang mabilis na sasakyan na iyong ikasasawi~"

Kaya mas lalo siyang napa ung*l "Aaaaaah! Hon! Saan mo natutunan yan aaaaaah! sambit niya sa ginagawa kong pag taas baba ng mabilis gamit pa rin ang kamay ko. "Honey, Aaaaaaah! lalong napalakas ang napa ung*l niya at nang hindi na niya mapagilan, inawat niya na ako sa ginagawa ko. Pero, dahil mas pilya ako sa'kaniya mas pinabilis ko pa ang pagmamasahe sa mataba, mahaba at xtraLarge size niyang pagkalalak* niya.

Chris Walang madali sa proseso ng pag momove on. Wala ring shortcut. Walang madaling paraan para mabilis na makalimot at mapabilis ang paghilom ng isang sugat. Lalo na kapag sobrang lalim ang sugat na iniwan sa iyong puso. Ngunit minsan, pilit tayong paglalaruan ng tadhana. Iyong akala mong madali, ay pahihirapin niya. At ang akala mong mahirap, ay madali lamang pala.

Paanong aandar ito kung walang tao? Mabilis akong bumaba mula sa pagkakatungtong at doon naman lumapit sa isa pang truck. Nang sumilip sa loob, agad na nanlaki ang mga mata ko at tumalon agad pababa saka mabilis na hinila sina Mike at Jeff sa may motor ko. 2 minutes and 30 seconds! "Sakay, bilis!" nagmamadali kong sabi kahit di ko alam kung papaano kami magkakasyang tatlo.

"The fastest bullets travel more than 2,600 feet per second. To put in perspective, bullets travel over twice than the speed of sound. Kung hindi kita tinulak, matatamaan ka." "Pero ikaw 'yong natamaan, Tatiana." "Para sa akin naman talaga 'yon at huli na para makaiwas ako. Masyadong mabilis ang pangyayari." "Kaya mong gawing posible ang imposible sa paraan mo." "Are you...mad at me?" Huminga ako ng malalim at humawak sa sikmura. "Hirap na hirap na nga akong gumising."

“Mayabang pala ‘to—” Hindi niya naituloy ang sasabihin niya. Sa isang iglap, mabilis kong hinablot ang baril niya. Namilog ang mga mata niya. BANG! Diretsong tumama ang bala sa noo niya. Kasabay nun ay mabilis akong umiwas sa isa pang putok mula sa likuran. Sa ganitong eksena, bawal na ang mabagal at tatanga-tanga. Kailangan ay umiwas ka nang mas mabilis pa sa kidlat para hindi ka matamaan ng kahit anong bala ng baril nila.

Tumakbo ako nang mas mabilis. May mga piraso ng bato at lupa na tumusok sa talampakan ng aking mga paa habang tumatakbo ako. Tumatakbo ako nang mabilis na parang nakasalalay dito ang buhay ko, pero nang madaanan ko ang gate, isang pares ng headlight ang sumilaw sa harap ko, na nagpabulag sa akin. Umalingawngaw ang makina at mabilis na tumakbo ang sasakyan papunta sa akin na parang masagasaan ako.

Muntik na siyang mabangga sa sasakyang nasa harap. Mabilis siyang prumeno. Napayuko si Alex dahil sa biglang preno. "Huwag kang masyadong mabilis magpatakbo. Kung gusto mo, ako na lang ang mag-drive." Dagdag niya, "Mas mabuting tumigil ng tatlong minuto kaysa magmadali at makabangga." Si Alex ay bihirang magpatakbo nang mabilis, maliban na lang kung talagang nagmamadali.

"Paano mo nasabi na mahal mo 'ko? We just only met days ago!" Hindi siya nagsalita. Tumahimik na lang din ako at pinikit ang mga mata. Tangina lang, 'di ba? Papaano niya masasabing mahal niya 'ko kung nagsex lang kami at ilang araw pa lang na magkakilala. Ibang klaseng pagmamahal naman ata 'yan. If the speed of light in a vacuum travels 186, 282 miles per second, siya naman ay 186, 300 miles per second sa sobrang bilis.

he said boredly Hindi Kona agad na proseso ang sinabi niya dahil mabilis niya ulit akong hinila at naglakad ng mabilis na parang may hinahabol,lakad takbo ang ginawa ko dahil sa pagmamadali niya "A-ano ba,may hinahabol kaba?"inis na sabi ko sa kaniya dahil konting konting nalang ay matatapilok na talaga ako