Novel & Cerita Pagmamahal Sa Bayan

Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat. Pinalaki kasing nature lover ng mag asawa ang kambal. Hindi kagaya ng halos mga bata sa henerasyon ngayon, ang kambal ay mahigpit na pinagbabawalan ng mag asawa na magbabad sa gadyet. Nagtaka si Samsara kung bakit matagal ang kanyang mag-aama kaya't minabuti na nito na puntahan sila. Ganon na lamang din ang saya nito nang makita ang mag-aama na nakahilata sa kama at naghaharutan.

“No buts, sweetheart. It’s for you. That’s my gift for you.” Napaluha siya sa sobrang gulat at saya. "That’s for you." muli nitong sabi Ang bahay sa Baguio ay napakaimportante sa kanya dahil doon nabuo ang pagmamahalan nila. Pero hindi niya iyon matanggap dahil sa gabing iyon ay balak na niyang hiwalayan si James. Hindi niya kayang magsinungaling at maging kerida. Ngayon pa na nagdududa na si Amber sa kanila. Kahit pa mahal nila ang isa’t isa, mali pa rin ang kanilang relasyon.

Isa din yun sa nagustuhan ko sa kanya, ang pagiging maprinsipyo nya. Tumango tango ulit ako at hinalikan sya sa tuktok ng ulo nya. "Maganda yang plano mo mahal. Suportado kita riyan. Actually may plano akong magtayo ng mall sa bayan nyo sa Isabela, itutuloy ko yun. Kapag nabuo na yun pwedeng doon mo itayo ang grocery store mo." Malambing na sabi ko. Isa talaga sa mga plano ko ang magtayo ng mall sa bayan nila. Ongoing na nga rin ang pinapatayo kong bahay doon para sa aming dalawa. Pero syempre sikreto ko muna yun sa kanya.

Nakaramdam ako ng awa dito. “Alam mo ba kung bakit mas pinili kong magbakasyon dito kaysa hilingin kila Mommy at Daddy na bigyan ako ng bonggang celebration? Gusto ko kasing makasama ng matagal si Christian. Simula ng nakaramdam ako ng attraction sa kanya hindi na siya mawala pa sa isip ko! Akala ko noon puppy love lang, pero sa ilang taon na ang nagdaan lalong lumalalim ang nararamdaman ko sa kanya.” Malungkot pa rin na wika nito. Napailing naman ako.

“Salamat po, Mommy Cony. Sana sa kabila ng lahat, mapatawad niyo kami ni Phyton sa aming nagawang pagkakamali.” Sa sandaling iyon,ramdam ko ang lalim ng pagmamahal na walang hinihinging kapalit — isang pagmamahal na kahit sa paalam ay nananatili. Kumalas ako sa pagkakayap ko kay mommy cony.Pinunasan ang basa kong mukha dahil sa patuloy na pagtulo nito.Napalingon ako sa tunay kong pailya- hinihintay na nila ako,na sasama sa kanila.

"Basta nakaramdam na lang ako ng pagseselos tuwing nakikipag-date ka sa mga naging boyfriend mo noon. No’ng una akala ko ay baliwala lang 'yon, pero no’ng araw na ibalita mo sa akin na ikakasal ka na pakiramdam ko ay biglang gumunaw ang mundo ko, hanggang sa hindi ko na natiis at gumawa na ako ng hakbang para mapasaakin ka, at lubos akong nagpapasalamat dahil naging akin ka na nga talaga." Ang pagsimangot ko ay napalitan ng malapad na ngiti. "Well, ang totoong pagmamahal ay hindi mo alam ang dahilan kung bakit mahal mo ang isang tao, dahil kapag minahal mo lang dahil sa may dahilan ka para mahalin siya, 'yon ay hindi totoong pagmamahal, kundi 'yon ay pagkagusto lamang sa dahilang nakita mo s

“Ano ba ang ibig sabihin ng pagmamahal para sa’yo? Kasi para sakin madaming kahulugan ang pagmamahal, pwedeng mahal mo kasi gusto mo, o mahal mo dahil kailangan mo!" Nag-isip si Liam ng ilang segundo, pero makikita sa mata niya ang determinasyon. “Para po sa akin, ang pagmamahal ay hindi lang puro saya. Ito po ay ang pag-unawa, pagtanggap, at pagsuporta sa lahat ng aspeto ng taong mahal mo—kahit sa pinaka-mahirap na parte ng buhay niya. At higit sa lahat, ito po ang pag-prioritize sa kanya bago ang sarili mo." Nagpalitan ng tingin sina Mommy at Daddy. Hindi ko mawari kung impressed sila o may susunod pa silang banat.

Nais niyang bawiin ang kaniyang mga sinabi kanina pero mas nangingibabaw sa kaniya ang kaniyang mga hangarin. “Lolo, lola, ito ba ang klase ng pagmamahal na sinasabi niyo sa akin noon? Ang pagmamahal na handang magpalaya at manakit para lang maprotektahan ang taong mahal na mahal mo? Ang pagmamahal na handang magtiis at magsakripisyo para sa ikabubuti ng taong isinisigaw ng iyong puso? Ang pagmamahal na handang maghintay ng tamang panahon? Masakit pala…Masakit pala ang ganitong kalalim at uri ng pagmamahal. Pero tulad din ng sabi niyo, ganitong uri ng pagmamahal ang magdudulot ng matinding kasiyahan at kapanatagan sa bandang huli. Panghahawakan ko ang bagay na iyon. Magtitiwala ako sa uri ng

Ang kaninang masiglang ambience ay napalitan ng matinding pagdama ng respeto at awa. Hindi ko mapigilang mapaisip: Ano kaya ang pinagdaanan ni Mommy? At anong klaseng lalim ng pagmamahalan meron sila ni Daddy para kayanin ang ganong klaseng pagsubok? Bumalik ang tingin niya sa amin, at ngumiti. “Kaya mga anak, kapag dumating sa punto na susubukan kayo ng buhay, piliin n’yong kumapit, hindi bumitaw. Kasi minsan, ‘yung pagmamahal ay hindi sinusukat sa saya, kundi sa kung gaano kayo kayang manatili kahit masakit.”

Muli niya akong hinalikan at saka mariing pumikit habang magkadugtong ang mga noo namin. “Kulang ang salitang mahal kita, para mailarawan ang nararamdaman ko sa iyo. Wala pa akong minahal nang ganito sa buong buhay ko. Ikaw lang. Ngayon, habang nakatingin ako sa mga mata mo at nahahawakan kita ng ganito, lalo ko lang napapatunayang hindi ko kayang mabuhay nang wala ka. I am yours, and my life is yours. I love you even beyond what love truly means, Farah Jimenez. My future Mrs. Lance Dominguez,” buong pagmamahal niyang pahayag na lalong nagpaiyak sa akin.