Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

I am actually planning to visit Pampanga this weekend, para na rin madalhan ng bulaklak si Mama. I smiled at the thought of her liking the flowers I will give her. How I miss my mom, her warmth and her smiles. If she only loved a good man, she would have been happy and alive. Hindi na baleng hindi ako nabuhay sa mundong ito, ang mahalaga ay naranasan niya sanang mahalin ng totoo. She didn't deserve to be a mistress. If we can only choose who to love, the world would have been better.

Parang isang halaman lang 'yon na kapag hindi mo inalagaan at hindi mo diniligan ng pagmamahal ay unti-unti ring mamamatay. “Mahal... Mahal na mahal...” Pero ang hindi ko maintindihan ay kung bakit sa kabila ng mga natamong pasakit ni mama kay papa ay nagawa niya pa rin akong sagutin ng ganoon. Bakit mahal niya pa rin si papa?

"...ang pagkakataong hinayaan kong mawala." Tumigil si Mommy sa paglalakad. Marahan niyang hinawakan ang aking kamay. "Cyrus." "Hindi mo na mababawi ang nakaraan." "Pero maaari mong pagandahin ang hinaharap." "Tandaan mo..." "Ang pagiging ama ay hindi lang nasusukat sa mga taong nawala." "Kundi sa pagmamahal na ibibigay mo mula ngayon."

It was a life I hadn’t asked for, a life I hadn’t earned. Kaya kahit papaano, nakakaramdam pa rin ako ng pagkakonsensya. Pero ano pa nga ba? Gano'n naman yata talaga kapag mahal mo, 'di ba? Gagawin mo ang lahat, makasama mo lang ang taong mahal mo.

Hindi man perpekto ang nakaraan, ngayon ay mas matatag na ang kanilang pagmamahalan hindi lang dahil sa salita, kundi dahil sa puso. Paglapag nila sa Pilipinas, sinalubong sila ng mainit na araw, ang amoy ng dagat at mga bulaklak, at ang ingay ng buhay sa kanilang bayan. Dala-dala nila ang mga alaala sa Tuscany, pero ang tunay na tahanan ay dito sa piling ng pamilya, kaibigan, at mga pangarap na kanilang pagsasamahan.

Gusto niyang magwala. "Ano ba? Ano ang kasalanan ko? Naging mabait naman akong tao ah? Naging mabait naman akong citizen ng bansa na ito pero bakit sobrang sakit ng balik sa akin ng tadhana? Ito ba ang sinasabi nilang pagmamahal? Nag pagkatapos ng saya ay kailangan mong lumuha ng dugo dahil sa matinding pighati?

Pruweba at katotohanan na hindi talaga siya nito mahal. Siya at ang kanyang ina ay iisa ang mga mukha. Nakikita lang nito sa kanya ang yumaong ina kaya siya nito minahal. Ang pagmamahal at pag-aalaga na pinadama nito sa kanya ay hindi talaga iyon para sa kanya. Ang pagmamahal at pag-aalaga na iyon ay para sa kanyang ina. Pagmamahal at pag-aalaga na hindi nito naipadama sa kanyang ina.

Binigyan na naman niya ako ng panyo. Tinignan niya ako sa mata. ‘’Alam mo, ang pagmamahal ay walang kondisyon yan, kusa yang ipinaparamdam ng taong mahal mo, mga magulang mo. Mararamdaman mo naman iyon kung mahal ka talaga nila’’, sabi niya sa’kin Hindi ako nakapagsalita sa kanyang sinabi. Ang pagmamahal ay walang kondisyon, pero kay lola at mama ay bakit may mga kondisyon?

You can read the whole and complete story of Zyron and Marylee! Ang pagmamahal, hindi ipinapakita sa ibang mapaparaan, hindi rin dapat na itinatago. Ang pagmamahal ay ipinapadama at ipinapakita sa pamamaraan na makikita kung gaano kahalaga ang isang tao para sa'yo. Hindi lang din dapat na sinasabi lang, dapat na ginawa. Remember ‘Action louder than words’.

“Salamat po, Mommy Cony. Sana sa kabila ng lahat, mapatawad niyo kami ni Phyton sa aming nagawang pagkakamali.” Sa sandaling iyon,ramdam ko ang lalim ng pagmamahal na walang hinihinging kapalit — isang pagmamahal na kahit sa paalam ay nananatili. Kumalas ako sa pagkakayap ko kay mommy cony.Pinunasan ang basa kong mukha dahil sa patuloy na pagtulo nito.Napalingon ako sa tunay kong pailya- hinihintay na nila ako,na sasama sa kanila.