Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

At habang patuloy ang asaran at tawanan naming apat, napaisip ako na siguro tama nga si Mama, ang pagmamahal hindi kailangang perpekto, basta totoo, masaya, at puno ng taong handang makisama at makitawa, lalo na kung ang asawa mo ay kayang tiisin ang pang-aasar ng best friend mo… at ang nanay mo ay number one niyang kakampi sa pang-aasar sa kanya.

Pagmamahal para sa isang kapatid, hindi man sa dugo, magkaugnay naman sa puso. Wala nga akong ibang ginawa kundi ang ngumiti habang tumutulo ang luhang nakayakap sa kaniya. ******************** Marian's POV Kagagaling ko lang sa ATM machine. Mabuti na lang at nilagyan agad ni Mama ng pera ang account ko. Hindi na rin siya nakatiis. Mabuti na lang at siya ang tinawagan ko hindi si Papa. Huh, ang taong 'yun, napakasama talaga niya. Ang gusto niya lang ang dapat na masunod. Isang bagay na palagi naming pinag-aawayan. Kaya nga umalis ako sa bahay at nang makatakas ako mula sa kaniya. Maliban sa napaka-boring doon, ayaw ko ring tumira sa isang bahay na ako lang ang nakatira.

Kaya kahit ilang beses itest ng pamilya ko ang babgjay ay mag p-positive na ako dahil sa kagagawan niya. "Nagpatayo siya ng mga foundation and hospital tapos ipinakilala sa'yo and eto pa nakatanggap kami ng message sa accountant natin na kung saan may isang mansyon na ipinangalan daw sayo sa Camarines Norte.That's so insane! Hindi mo talaga akalain na magmamahal siya ng gano'n masyadong pure ang love niya sa'yo Ath.." naghagusan ang luha ko dahil sa sinabi niya pero hindi na ako nakapagsalita pa.

? Nadudurog ang puso ko? Laging sabi ng puso ko mahal ka niya kaya may malasakit siya sa'yo. Mahal ka niya kaya tinulongan ka sa mama mo. Pero bakit hindi ko nalang isipin yun? Bakit lagi ko ring maisip na impossibleng mahalin ka e p****k kalang naman. Paano ko ba makalimutan ang lalaking minsan ko rin minahal? At sa unang pagkikita namin ay nasa kanya na ang puso ko. Pero hindi na pwede dahil ikakasal na siya sa girlfriend niya. Masaya parin ako sa'yo Lucas. Masayang-masaya para sa inyong kasal. Mahal kita pero sa pangarap nalang yun. Mahal kita sa paraang ako lang ang nakakaalam. Alam ko wala ng magmamahal sakin ng tulad mo. Babae ako pero p****k ako sa tulad namin walang seseryoso. At sa

Basta't ako ay pipiliin 'ko ang isang taong makakapagpasaya sa'kin mayaman man o hindi. Hindi naman sa pera nasusukat ang lahat di'ba? Aanhin mo ang kayamanan, hindi naman nabibili ng pera ang tunay na pag-ibig. Hindi nabibili ang kaligayahan at walang katumbas na anumang halaga ang pagmamahal ng isang tao. Magmamahal ako dahil kusa 'ko iyong nararamdaman. *** "Anak, aalis na kami ng mama mo," paalam ni papa.

Isa din yun sa nagustuhan ko sa kanya, ang pagiging maprinsipyo nya. Tumango tango ulit ako at hinalikan sya sa tuktok ng ulo nya. "Maganda yang plano mo mahal. Suportado kita riyan. Actually may plano akong magtayo ng mall sa bayan nyo sa Isabela, itutuloy ko yun. Kapag nabuo na yun pwedeng doon mo itayo ang grocery store mo." Malambing na sabi ko. Isa talaga sa mga plano ko ang magtayo ng mall sa bayan nila. Ongoing na nga rin ang pinapatayo kong bahay doon para sa aming dalawa. Pero syempre sikreto ko muna yun sa kanya.

Madami kang matutunan. Hindi lang sa pansarili mo. Kung di para sa inyong dalawa. Na dapat alam mo ang kahulugan ng pagmamahal. Tama lang naman na masaktan sa pagmamahal dahil ka-akibat na talaga ito ng saya. Pero ang mali lang bakit... bakit? Nahuhulog tayo sa taong hindi naman dapat. Sa taong hindi tayo kayang sapuhin at sa taong hindi tayo kayang mahalin.

Aaminin kong kahit kailan, matapos ang lahat ay hindi pa rin naglaho kahit kunti ang pagmamahal ko kay Ninong. At wala naman dapat sisihin kundi sarili ko. If hindi ko sana hinayaan ang sarilio ko na mahulog sa isang taong tumayo bilang ama ko sa maraming taon ay sana'y nasa masayang kalayan na ako ngayon ng buhay ko at siguro...... nakahanap ako ng taong mamahalin ko. Pero alam kong hindi naman nation mapipilit ang sarili natin sa kung sino ang mamahalin natin at lalong hindi natin mapipilit ang ating sarili kung sino ang para sa atin.

Never siyang mamalimos ng pagmamahal sa isang lalaki. HINDI MAINTINDIHAN NI DAMIAN kung bakit nagagalit siya habang naiisip niyang may pagmamahal pa rin si Janice sa ama ng anak nito. Ganito ba kababa ang pamantayan ng babaeng ito para magkagusto sa isang lalaking ni hindi kayang buhayin ang sarili at kinakailangan pang manggamit ng ibang tao para lang magkapera?

umiiyak niyang tanong sa ginang. "Hija, ang tunay na pagmamahal ay walang pinipili. Ngunit mapaglaro ang tadhana, madalas ay walang katugon ang pagmamahal natin sa isang tao. Ganoon pa man ay huwag tayo mawalan ng pag asa. Bawat isa sa atin ay may nakalaan na tamang tao na makakasama natin habambuhay."