Ang Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

Tila nabasa ni Kaye ang iniisip niya kaya muli itong nagsalita. “Last advice, Kuya. Ang pagmamahal, hindi nagsasabi na sapat na ang lahat ng ginawa mo para patunayan na mahal mo siya. Dahil ang tunay na pagmamahal, walang hangganan. Mahalin mo siya nang walang kapalit, dahil iyon ang gusto ng puso mo kahit pa masaktan ka. Hindi manhid ang puso ng babae. Kapag naramdaman naming binibigyan kami ng halaga, doble ang pagmamahal na ibinabalik namin.”

na, para sa amin, ay isang malaking simbolo ng pagmamahal, sakripisyo, at bagong simula. At sa gitna ng humahaplos na hangin ng hapon, alam kong kahit gaano kaliit ang tahanan, kapag pusong puno ng pagmamahal ang bumuo nito, ito na ang pinakamasarap tirhan sa mundo.

"Basta nakaramdam na lang ako ng pagseselos tuwing nakikipag-date ka sa mga naging boyfriend mo noon. No’ng una akala ko ay baliwala lang 'yon, pero no’ng araw na ibalita mo sa akin na ikakasal ka na pakiramdam ko ay biglang gumunaw ang mundo ko, hanggang sa hindi ko na natiis at gumawa na ako ng hakbang para mapasaakin ka, at lubos akong nagpapasalamat dahil naging akin ka na nga talaga." Ang pagsimangot ko ay napalitan ng malapad na ngiti. "Well, ang totoong pagmamahal ay hindi mo alam ang dahilan kung bakit mahal mo ang isang tao, dahil kapag minahal mo lang dahil sa may dahilan ka para mahalin siya, 'yon ay hindi totoong pagmamahal, kundi 'yon ay pagkagusto lamang sa dahilang nakita mo s

Parang nabasag sa wakas ang pamamanhid na matagal ng bumabalot sa kanya dahil sa sinabi ng dad ko. "Mr. at Mrs. Fairfield, pasensya na! Mahal ko si Michelle ng buong puso ko! Sana talaga bumalik siya sa akin! Handa akong ipagpalit ang buhay ko para sa kanya! "Anong silbi ng third-class merit? Gusto ko lang bumalik si Michelle!"

"Nalimutan yata ninyo na halos kararating ko pa lamang dito ay kumilos na ako upang hanapin ang ikagagaling ng bayan." "Huwag ninyong isasama ng loob, Ginoo. Kayo'y hindi ko sinisisi. Hindi ko po kayo hinihingan ng di magagawa. Pagkat alam kung iniibig ninyo ang inyong Inang Bayan, sapagkat gayon ang itinuro sa inyo ng inyong ama at iniibig ninyo ang Pilipinas pagkat nasasakanya ang inyong pag-ibig, kayamanan at kabataan. Ang lahat ay ngumiti sa inyo. Iniibig siya gaya ng pag-ibig natin sa lahat ng nagbibigay sa atin ng ligaya. Ngunit sa araw na kayo'y maghirap, magutom, pag-usigin, ipagsuplong at ipanganyaya sa inyo na ring kababayan --- sa araw na iyan ay itatakwil ninyo ang inyong sarili

Ang kaninang masiglang ambience ay napalitan ng matinding pagdama ng respeto at awa. Hindi ko mapigilang mapaisip: Ano kaya ang pinagdaanan ni Mommy? At anong klaseng lalim ng pagmamahalan meron sila ni Daddy para kayanin ang ganong klaseng pagsubok? Bumalik ang tingin niya sa amin, at ngumiti. “Kaya mga anak, kapag dumating sa punto na susubukan kayo ng buhay, piliin n’yong kumapit, hindi bumitaw. Kasi minsan, ‘yung pagmamahal ay hindi sinusukat sa saya, kundi sa kung gaano kayo kayang manatili kahit masakit.”

umiiyak niyang tanong sa ginang. "Hija, ang tunay na pagmamahal ay walang pinipili. Ngunit mapaglaro ang tadhana, madalas ay walang katugon ang pagmamahal natin sa isang tao. Ganoon pa man ay huwag tayo mawalan ng pag asa. Bawat isa sa atin ay may nakalaan na tamang tao na makakasama natin habambuhay."

Parang ang hirap sagutin ng tanong ni father. “Anak, iyong pagmamahal na hindi lang para sa isang kaibigan o kapatid ang tinatanong ko. Iyong espesyal na pagmamahal na mayroon ang magkasintahan at mag-asawa.” Dugtong niya maya-maya sa gitna ng pananahimik ko. Malalim akong napaisip. Naghahanap ng maisasagot. Wala namang duda na mahal ko si Elyana biglang kapamilya. Pagmamahal gaya ng mayroon ako para sa mga kapatid ko pero iyong higit pa—hindi ko masabi.

Kagaya ko, nagmahal lang din ako ng taos-puso sa lalaking tinuring ko ng mundo ko. Subalit kahit labis-labis ang pagpapahirap at sakit na idinulot nito para sa akin ay mas pinili ko pa rin ang magpaubaya na lamang. Dahil iyon ang tunay na magpapasaya sa aking kalooban at dahil iyon ang tunay na pagmamahal na alam ko. Ang palayain ang isa para sa ikagagalak ng kaniyang puso at sa ikatatahimik ng lahat, ang tunay na kahulugan ng salitang pagmamahal.

ay pawang ilusyon lang. Ang totoong pagmamahal, ayon sa ina niya, ay ang pag-aalaga sa asawa, siguraduhin na hindi ito mahihirapan sa buhay, hindi ito magugutom, laging masaya, hindi laging nag-iisa sa bahay at dapat umuwi ang lalaki sa asawa nito araw-araw kahit gaano pa kapagod sa trabaho. Para kay Jaxon, sapat na iyon para sa isang babae. Pero gusto ni Skylar na matutunan niya ang totoong romance.