Novel & Cerita Pagmamahal Sa Bayan

"Tama ka dyan, Bea. At gusto kong magpasalamat sa iyo dahil kahit kailan, hindi mo ako iniwan. Pinakita mo sa akin ang tunay na kahulugan ng pagmamahal at pagtitiwala." "Mahal, ang pagtitiwala at pagmamahal ay siyang pundasyon ng isang matagumpay at masayang pamilya. Kaya tara na, balikan natin ang mga magagandang alaala at alagaan pa natin ang mas marami pang magagandang pagkakataon." Mas lalong uminit ang mata ni Franco, "Oo, Bea. Hindi tayo magsasawa sa pagmamahalan. Magsasama tayo hanggang sa pagtanda natin."

" At niyakap rin nito ang ina.. "Mahal talaga kayo ng taong bayan anak?! Dahil kayo muli ang pinili ng atin kababayan. Kahit ang pinsan at kaibigan mo ay muling nanalo sa pag ka vice at Governor, Dito sa lalawigan ng Quezon. Pag sasalita naman ni Papa Elvis, sa akin asawa... "Kaya nga po Pa!" Salamat po sa inyo dahil andiyan kayo ni Mama. Para gabayan at tulongan, sa pangangampanya. Pag pasalamat naman ni Mayor sa ama nito."

Hashtag pighati sa kanya, hashtag ampalaya at hashtag move-on2x din pag may time. Pagdating ko sa unit ni Joe, bigla akong nakadama ng lungkot sa hindi ko malamang dahilan. His condo is my home since I met him. Napamahal na sa akin ang lugar na ito na pansamantala ko munang iwan para maalagaan ang tatay ko. Madaming magagandang alaala nangyari sa amin dito sa bahay niya. Dito ako nakahanap ng kakampi, dito ako nakahanp ng taong nagmamahal sa akin ng buo at dito kami bumuo ng mga pangarap. Biglang nanikip ang aking dibdib kaya bago pa akong maging emosyonal ulit ay pinakalma ko na ang aking sarili.

"Ahh.....para saan po ito kamahalan" Ang nagugulumihanan ko namang tugon kasabay ng pag abot sa ipinagkaloob nyang palamuti. at dahil sa hindi ko naman alam kung para saan ito ay nagawa ko itong paikutan ng tingin "Kamahalan, Isa itong tanda ng pag-aasawa, at dahil kayo ang itinakdang prinsipe kailangan nyong ipagkaloob ang palamuti sa babaeng inyong nais na maging reyna."

Nuong una ay papalag sana ako, pero nanaig ang pagmamahal ko sa kanya at ilang sandali lang ay nag init na rin ang katawan ko at lumabas ng pabalik. Ilang sandali pa ay nakalimot na kami at humantong na rin sa pagbaba ng bandera ng Pilipinas. Ibinigay ko sa kanya ang perlas ng bayan ng walang kalaban laban... Isang magandang ngiti ang nasa aming labi ng kami ay matapos sa aming pagmamahalan. Hindi ko alam na ang gabing iyon ang huli naming pagkikita... ===

Pagmamahal Sa Larong kailanman ay uwiang sugatan Manalo man o matalo, ako'y lalaban hanggang puso mo'y makamtan At hindi mauwi sa pusong puno ng hinanakit at luhaan. Ihihinto na lang Hahayaan na lang Hanggang ako'y magkulang Kaya huwag kang susugal sa taong di ka mahal Dahil mas masakit pa ang masampal Ng katotohanang di kanya tunay na minahal Parang ako'y naging panakip Sa Damdamin mong naiinip Na maasam ko lang kung ako'y mananaginip

Lahat ng bigat sa kaniyang isipan, katawan, at puso ay isinandal ng kaniyang katawan sa kaniyang ina. "Okay lang 'yan ha, magmahal ka, masaktan, at magmahal ulit." Kumalas si Payne sa mahigpit na yakap ng ina at ngumiti, "At masaktan ulit Ma?" "Hahahaha! Oo! hanggang sa matuto, hanggang sa masabi mo sa sarili mong totoo kang nakakaramdam ng pagmamahal. Payag na ako, madapa ka, magkamali basta ang importante maramdaman mo diyan sa puso mo na natuto ka at muli kang magmamahal. Ganun lang ang buhay, masarap magmahal, masakit masaktan, ang importante anak, buo ka, buo 'yang puso mo. Hindi ka bahagi ng kung sino para pag-alis nila hindi nila madadala ang isang bahagi mo. Buo ka pa rin."

"Bakit ba hindi mo 'ko magawang mahalin, Craig? Handa ko naman gawin ang lahat para sa'yo, para mahalin mo ako." "Mahal? Ganito ba ang pagmamahal para sa'yo? Minsan akong nagalit kay Anastasia nang sapilitan niya akong ipinakasal sa kanya, pero kaya niya akong palayain kahit mahirap at kahit masakit sa kanya na gawin 'yon, dahil totoo ang pagmamahal niya para sa akin. Cameron, kung totoo mahal mo 'ko, hindi mo gagawin ang mga bagay na 'to. Papalayain mo 'ko dahil alam mong doon ako liligaya," mahaba niyang litanya.

“Hindi ko siya gusto mawala, Ma.” “Eh di sabihin mo sa kanya. Kahit takot ka. Kahit hindi mo pa alam ang lahat. Basta totoo ka.” “Paano kung hindi na ako sapat? Paano kung hindi ko na siya mapasaya?” Ngumiti si Mama. “Ang pagmamahal, hindi paligsahan ng kung sino ang pinakamasaya. Ito ay pagtanggap sa bawat parte ng isa’t isa. Kahit pangit. Kahit sira. Kahit durog.”

Dahil maalaga? Puwedeng humanga. Puwedeng respetuhin. Pero pagmamahal ba agad iyon? Kaya mo bang halikan ang isang tao, ipakita ang pinaka-pangit mong side, ibigay ang buong sarili mo… dahil lang “maganda” ang dahilan para mahalin siya? Doon niya unti-unting naintindihan ang ibig sabihin ni Jaxen.