Pake Ko Novels & Stories

Her pinkish flesh is so wet. That juicy and salty opening that's attracting my hard tongue. Agad ko iyong nilamutak na para bang unli lick oyster. Halos maihilamos ko na ang aking muka sa sobrang basang basa nyang kepyas. Paminsan minsan kong kinakagat ang kanyang mani na nakakapag panginig sa ka kanyang buong legs at pwet. "Ahhhh Howard f*ck just like that uhmmmm that's was so nice baby ahhhhh"... Tigas na tigas na ang aking kahaba*ang walang sawa nyang sinasagad sa kanyang lalagukan at hindi ko alam kong makaka ungol ka sya dahil sa sobrang haba at taba nito. "Uhmmm baby your so big ahahh"... Hanggang sa lumabas mula sa kanyang lagusan ang isang puting malapot na likido. Sinalo ko lahat yun sa aking bibig at nilunok saka muling pinasadahan ng aking dila. And her whole body convulsed in a satisfying sexual climax. Pero hindi doon natatapos yun. "F*ck me Howard, ahhh eat my boobs, touch me. I want you touching me uhmmm.". Agad ko na syang pinahiga. I spread her legs as wide as possible. I spit on that pink flesh na nakahain para sa aking alaga. The precum on my dick's head was the best lubricant. Slimmy and dripping. Her soft moans turned into groans almost cramping her entire body on my first thrust. "Uhmmm wait ahhh f*xk that's too big slowly baby ahhhh oh shit" I didn't listen, i was too drunk with lust just by looking at her. Hanggang sa nagsasalubong na ang hapdi at sarap her begging for me to stop became pleasing me to f*ck her deeper. "Ohhhh Howard, uhmmm faster baby ahhhh". Ni hindi nya ako matitigan sa mata, hindi nya mapigilan ang pagsara ng kanyang mga mata para lasapin ang sarap ng pag bayo ko sa kanya.

Walang perpektong pamilya, alam ko iyon. Away-bati. Tampuhan. Pagtatalo. Normal na tagpo ang mga iyon sa tahanan ng sinumang mag-asawa. Wala kaming ipinagkaiba ni Gavin pero kampante ako sa pagmamahal na ibinibigay ng asawa ko. Naniniwala akong sa kabila ng kawalan namin ng anak ay sa akin pa rin siya laging umuuwi. Ako pa rin ang nagmamay-ari ng mga salitang hangad na marinig ng karamihan sa mga babaeng nangangarap ng matinong kabiyak. Pero ang lahat ng bagay ay kumukupas nga ba pati ang pagmamahal? Sa araw ng wedding anniversary naming ay ginimbal ako ng kataksilan ng asawa ko. Gusto ko sana siyang sorpresahin pero ako ang ginulat niya sa annulment paper na nilapag niya para pirmahan ko. Bumagsak ang aking mundo at sa sobrang desperasyon ay naisip kong magpakamatay. Pero imbis na magawa ang gusto ay natagpuan ko ang sariling pinipigilan ang lalaking nakasampa rin sa railing ng tulay at gusto ring tumalon tulad ko. Sa pagtatagpo naming dalawa, umusbong ang damdaming kinatatakutan ko na kung ang bilyonaryong kapitan ay handa akong samahang mahiga kahit sa mga tinik sa kama?

"Kung gagawa ako ng anak na bago ay sisiguraduhin kong sisimulan ko ngayong gabi," I cut her words and stated. Natigilan siya roon. Nakikita ko ang pagkalito sa mga mata niya habang nakatitig sa akin. "Akala ko ba ang mastermind ng pagkamatay ng pamilya mo ang dahilan kaya ka narito sa kuwarto ko?" pang-asar niyang tanong. "Bakit pakiramdam ko gusto mo lang akong landiin ngayon?" "Now you're talking, Mayumi." I pulled her waist and kissed her passionately. She tried not to respond, but she did. "Fucking me won't answer your queries, Isidro..." sumisinghap niyang sabi habang nakatingin sa mga labi ko. "Yeah, right. But fucking you will make you again mine!" ****** Isidro “ICE” Ferreira - Mafia boss of the FSO. Associate of Foedus Organization. Cold as ice when he kills. But… he softened when he settled down. He did his best for a simple life, hid his identity, and lived like an ordinary employee until his wife and daughter were bombed to their death. Being shattered in his dream of a happy family, he wants revenge. Retaliation. Plan. Acceptance. Ice Ferreira promises himself that he won't stop until he has the justice he needs… but destiny is his number one enemy as he encounters the same woman who brought all his pain before; the woman he suspected for the death of his family. Mayumi Lumacad - a beautiful Filipina nanny slash assassin, who will make Ice believe again in fate and endless danger in love. ****** This is a story that is close to a real Mafia way of life. If you are a sucker for romance and simple plot, better not read this!!!

Noong andito siya wala naman kaming naging espesyal na koneksyon, isang buwan ko siyang nakasama, inaruga at inintindi. Sa sobrang gwapo niya at di maikakailang dayuhan siya mula ulo hanggang paa, hanggang ngayon di ko alam kung ano ang dahilan ng kanyang pagkaligaw sa lugar namin at bakit ganoon ang kanyang naging sitwasyon ng mga oras na iyon at kung bakit sa dinami-daming tao sa mundo, ako ang pinagkatiwalaan niya.

Lakwatsera sa umaga, assassin sa gabi. Gumagala ako para kumalap ng impormasyon at hindi para sa luho. Gumagala ako dahil iyon ang trabaho ko. Sa lahat ng kamalasang naranasan ko noon, ang mabuhay mula sa laban na iyon at maging assassin ay isang swerte para sa akin. Nakakatawa, hindi ba? Pero muli kong mararanasan ang kamalasan nang makilala ko siya— simula sa isang mainit na gabi.

“Uncle David, sandali lang…” napapadaing na pagpigil ko kay Uncle David ng maramdaman ko ang kanyang kamay sa loob ng panty ko. Ngunit patuloy lang siya sa paglalaro. Hindi sa hindi ko nagugustuhan, pero may hindi tama. At talagang hindi tama. Kapatid siya ng ina na aking nakagisnan. Kaya pamangkin niya ako kung maituturing. Pero heto ako, at nalulong sa mga haplos niya sa akin. Nadadala ako sa paghalik niya. At hinahayaan siyang gawin ang gusto niya sa katawan ko. Pero hanggang kailan ako magtatago sa ilalim ng kumot na kasama si Uncle David, kung kailang matitiklo na kami ng kanyang kapatid at ng aking ama na may milagro ng nangyayari sa aming dalawa? O magpapatuloy lamang kami kahit alam naming dalawa na hindi talaga tama ang aming ginagawa?

"Kapag lumalapit ang isang tao sa'yo tapos..tapos..biglang bumibilis ang tibok ng puso mo---" hindi ko na naituloy ang sunod ko pang sasabihin dahil pinutol na niya at diretso siyang sumagot. "Inlove! You're inlove with him!!" "Inlove? S-sure ka?W-walang halong biro?" nakakunot na noo na tanong ko. "Oo. Inlove ka. Bakit? Kanino mo nararamdaman 'yan?" "Ah. Eh. Nevermind." sagot ko na parang walang pakialam sa sinabi niya. Inlove. It can't be. "Kay stranger ka inlove?" "Hindi! Hindi!" agad kong sagot. Sa dinami-dami ba naman ng pangalan na sabihin niya kay stranger pa talaga. ----------------------------------- Basahin ang storya ni Mesaiyah na ikinasal sa estrangherong tagapagmana ng Yakuza. Tunghayan kung paano siya unti-unting mahuhulog dito.

I choose to love you in silence, because in silence I feel no rejection "Kung ako lang ang masusunod, ngayon na okay na ako? Ayaw na kitang makita. Kung pwede nga lang na hindi mo makilala ang anak ko ay gagawin ko, pero hindi ako gano'n ka selfish at kasamang tao na pagkaitan ang anak ko ng ama. I already suffered a lot when I was a child, not having my Mom and Dad by my side and I know how painful it is, kaya hindi ko ipaparanas 'yon sa kanya. Mas gugustuhin ko pa na ako na lang ang mahirapan at masaktan huwag lang ang anak ko." Si Kiara ay nag iisang kapatid ni Storm, bata pa lang ng maulila sila dahil namatay ang kanilang mga magulang, pero kahit gano'n pa man ay hindi nakaramdam ng kakulangan sa pagkatao ang dalaga dahil nandyan ang kanyang kapatid na laging nakasuporta at nakaalalay sa kanya. Darating ang araw na susubukin siya ng isang problema na magiging dahilan ng muntik niya ng pagsuko. Ang dating masiyahin ay mapapalitan ng lungkot at hinagpis. Makakayanan niya pa kayang makalabas sa isang madilim na buhay? Paano kung isang araw ay malaman nila na mali ang kanilang pinaniniwalaan? Paano kung bumalik sa buhay nila ang taong ni minsan ay hindi nila maisip na makakasama pa nila ulit? May pag asa pa kayang makuha niya ang kasiyahan na matagal ng hinahangad?

Nagsimula ang lahat sa isang taya, isang pustahan na ginawa ni Stanford Guzman sa kanyang dating kasintahan, isang pustahan na nagpapahintulot kay Veronica Montenegro na pakasalan ang kanyang lihim na pag-ibig. Naisip ni Stanford na palagi siyang mananalo ngunit hindi inaasahan, na ang pagkawala ni Veronica ang magiging pinakamalaking pagsisisi niya. Nakahiga pa rin ako sa kama, hubo't hubad, na may mga marka sa buong katawan ko, nang binitawan niya ang malamig na mga salitang iyon, "Melissa Johnson is back. I want a divorce." Nagulat ako kung gaano siya ka-callus. Hindi ko pa nasasabi sa kanya ang tungkol sa pagbubuntis ko. Ano ang dapat kong gawin ngayon? Makakalimutan ba niya si Melissa at ipagpapatuloy ang kasal na ito kung sasabihin ko sa kanya? "Malinaw na nakasaad sa kontrata na maaari nating tapusin ang kasal na ito kung hindi tayo magmamahalan sa isa't isa sa loob ng isang taon. Hindi kita mahal, Veronica. You failed to win my heart." Walang emosyon niyang sinabi ang mga salitang iyon, nakatingin sa mga mata ko. Naiintindihan ko na hinding-hindi ko mapapalitan si Melissa sa puso niya, kaya nagpasiya akong ilihim sa kanya ang pagbubuntis ko. "Maghiwalay na tayo," sabi ko Naisip ni Veronica na mabubuhay siya nang masaya kasama ang kanyang sanggol na malayo kay Stanford at sa kanyang malamig at walang pusong mundo. Ngunit gumawa na ng ibang plano ang tadhana para sa kanya. Sa huli ay tumawid siya sa kanyang landas. "Naglakas-loob kang itago sa akin ang anak ko. Ngayon humanda ka sa mga kahihinatnan." Nang muling lumitaw si Stanford sa buhay ni Veronica, naging buhawi ng kaguluhan ang lahat. Paano niya ilalayo ang kanyang sarili at ang kanyang anak sa kanya? Maililigtas kaya niya ang sarili na hindi na muling masaktan?

Galit na galit ako ngayong araw na ito. particularly sa isang tao or rather sa isang stupidyante. Bakit ako galit? Kinuha lang naman niya sa akin ang isang napakahalagang bagay na iyon, na ibibigay ko lang naman sana sa aking future husband. Pero anong nangyari? Nawala na lang ng ganon ganon lang at sa isang babae pa. Magbabayad talaga siya. Kulang pang kabayaran ang sampal ko sa kanya. Kulang na kulang pa iyon