Novelas y relatos de Life And Work Of Rizal

Tulad ko kasi may mga tinatago rin silang sense of humor na piling tao lang din sa buhay nila ang nakakaalam. Riza is a serious and mature type of woman. Dala na rin nang pagiging malupit at unfair sa kaniya ng mundo ay lumaki siya na seryoso and focused. Me? I was born and raised with love and always in favor. Na khit ang sakit ko noon ay hindi naging hadlang para alisin ang kasiyahan sa pusko ko. I take eveyrthing lightly. And Riza was already suffering that time and me as her ttwin sister, Gusto ko siyang maging masaya kaya lagi akong may baong jokes sa kaniya kada uuwi siya galing school. I envied her life, sa totoo lang. Nakakalabas siya, nakakapag-aral at nakakahalubilo sa ibang tao.

Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal? "Nakikita mo ba 'yon?" tanong ng lalaking kasama ko at itinuro sa hindi kalayuan ang larawan ni Jose Rizal. May nakasulat sa tabi nitong, "Ika-124 na pagkamatay ng ating bayaning si Jose Rizal." Isang taon pa lamang ako noong barilin si Rizal sa Bagumbayan. Kinse anyos naman ako noong itayo ang monumento ni Rizal.

“Sa probinsya ng Rizal ako lumaki hanggang mag sampung taong gulang ako. After noon, nagpalipat-lipat ako ng bansa. Bumalik ako sa pamilyang Santillan noong fifteen years old ako… at bago ako mag seventeen, ipinadala ako sa Africa.” Napatingala si Isabela. Takang hindi siya makapaniwala sa mga nalaman niya mula kay Rafael. Hindi niya maitago ang pagkalungkot at maraming tanong sa isip nya—paanong ang kasing yaman at kilalang Rafael ngayon ay may ganitong mga pinagdaanan sa buhay. “Ha?” “Mrs. Santillan,” patuloy niya, “mas mahirap ang mga pinagdaanan ko kaysa sa naiisip mo.”

Ngumingiti na naman siya. At makita siyang ngumingiti ngayon ay ibig sabihin na unti-unti na namin siyang nabibigyan ng kulay at rason para magpatuloy sa buhay. •• Nasa klase na kami sa Rizal's Life at nakapuwesto kami sa may dulo, nakaupo ako malapit sa bintana. Ano bang meron sa bintana na 'to? bakit lahat ng umuupo rito napapatulala?

Makakabawi ako. Tulad ng inaasahan ko. Maliit lang ang score na nakuha ko sa biochemistry. Major pa naman! Nakakainis! Tapos bukas may quiz pa sa Life of Rizal. Aanhin namin ang buhay ni Rizal?! May maiiambag ba iyon sa pag nu-nursing namin? Walang kagana-gana akong lumabas ng classroom, pero nagulat ako nang may bulaklak na tumapat sa mukha ko.

Jose Rizal at Andres Bonifacio noong unang panahon. Nasa edad cuarenta na ang ginoo. Malambot itong magsalita, at alam ni Fiona na maypagka silahis ang kanilang katiwala. Gayon pa man ay propesyonal ito kung kumilos at nagagampanan ng maayos ang pamumuno sa loob ng kanilang mansyon. Senyorita ang tawag sakaniya sa loob ng kanilang Mansyon.

tanong ni Gabriel kay Angie. "Si Jose Rizal ay naging bayani dahil sa kanyang mga isinulat na nagmulat sa mga Pilipino tungkol sa pang-aapi ng mga Espanyol. Ginamit niya ang kanyang talino at pagsusulat para ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa," sagot ni Angie, habang hinahaplos ang buhok ni Gabriel. "Ang gagaling po nila, Mommy, Daddy. Salamat po sa tulong niyo," sabi ni Gabriel, habang patuloy na nagsusulat ng kanyang mga notes.

Napakunot ang noo ko. Seriously? Mali 'ata napasukan ko. Nawala ata ako. Nasa museum 'ata ako ! Bakit may Painting dito ng mukha ni Jose Rizal? Napabasa pa ako sa malilit na letrang nasa ibaba nun. Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa.

Dahil nakitaan ako ni Rafael Marcellus, na mas kilala ng lahat bilang El Viejo, ng kakaibang sipag, determinasyon, at talino, unti-unti niya akong isinama sa mundo niya. Hindi ko inaasahan iyon. Isa lamang akong lalaking nagsisimulang bumangon mula sa pagkakadurog. Samantalang siya ang isa sa pinakamakapangyarihang tao sa bansa. Ngunit sa halip na maliitin ako, binigyan niya ako ng pagkakataon. At hindi nagtagal, ginawa niya akong isa sa Batang Seven Pillars.

Nagpakawala tuloy siya nang malalim na na bago sumagot dito. "Hindi pa ako mag-aasawa, Diego. Maghahanap ako ng magiging trabaho ko pagkatapos ng lahat ng 'to. Hindi puwedeng hindi ako magtrabaho. Tama ka naman sa sinabi mo na imposible na nga akong makapag-aral muli dahil wala naman na akong pera para tustusan ang sarili ko sa pag-aaral ko at saka pa ay hindi na ako bumabata. Magtatrabaho ako matapos dito kahit mababa ang sahod. Hindi pa naman ako mag-aasawa, 'no? Ano ang ibubuhay ko sa mga anak ko kung mag-aasawa na ako kung wala akong trabaho? Mabuti kung ang mapangasawa ko ay may trabaho at malaki ang sahod. Paano kung mababa lang naman? Sa tingin mo ba enough 'yon sa amin lalo na kung m