Pangyayari Meaning Novels & Stories

“Yak! Ang baho mo! Hindi ba kita binigyan ng pera dalawang araw na ang nakalipas? Bakit hindi ka bumili ng pabango?” “Gumamit ako ng pabango, Ginoong Fredric. Ito lang ang kaya ko. Pasensya na, pero hindi naman po ganoon kalakas ang amoy ko.” “Hindi umaabot sa ilong ko ang murang pabango mo, naiintindihan mo? Dapat alam mo kung sino ang kasama mo ngayon. Hindi mo makukuha ang pagmamahal ko, pero asawa pa rin kita. Makikisalamuha ka sa mga importanteng tao, at dadalhin ka ng lola ko sa maraming lugar. Kaya matuto kang gumamit ng mamahaling pabango—huwag mong ipahiya ang pamilya namin!”

pang-aasar niya pa. "The view is enjoying too," pilya ko pang tugon. Nakagat ko na lang ang aking pang-ibabang labi ng mukhang may papailalim na talaga. "Fall, masakit ba 'yan?" kagat-labi ko pang tanong. Umangat naman ang sulok ng kanyang labi at hinaplos pa muna ang mukha kong nanginginit na. Correction Shane, hindi lang pisngi ang nanginginit sayo kundi buong sistema mo.

napapailing niyang sabi dito "Hihi I mean kaya ako pumunta dito, dahil sasabay ako sayo pag-uwi sa pinas, dahil sa malaki laki naman na ang na ipon ko pwede na siguro akong mag-tayo ng negosyo sa pilipinas para naman makasama ko na ang pamilya ko. Dahil sa tumatanda na sila mama at papa gusto ko naman sila makasama pa ng matagal at sobrang miss kuna sila pati ang mga kapatid ko. Kaya wala nang urungan go..go..go to the highest level. sabay taas niya ng kamay sa ere habang ang isa niyang paa ay nakatungtong sa kinauupuan niya at patuloy sa pag-tawa...

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

nandidiring tanong ni Jazie sa akin. Marahan akong na tawa sa sinabi niya dahil totoo naman. Kahit ata brief ay hindi kayang bilhin ng gagong ‘yon kaya sa akin pa talaga nang hihingi ng pera. “Wala ka bang booking ngayon?” tanong ko kay Jazie. Agad naman nitong tinampal ang braso ko. Gulat akong napa tingin sa kanya. “Booking? Ang cheap mo girl, ‘yang word na booking ay para lang sa mga haters mo ‘yan,” naka ngiwing sagot ni Jazie sa akin, humihithit ito sa sigarilyong nasa labi niya.

"Sinabing ayoko! Ang pangit mo. Ayaw kita makita!" Nangunot ang noo nito. "Ano?" Bahagya siyang dumukwang at suminghot-singhot. Mabilis niyang natakpan ang ilong ng mabahuan sa pabangong gamit nito. "Tsaka ang baho-baho mo!" Inamoy-amoy naman nito ang sarili. "Ako mabaho? Hindi naman ah!" "Basta ang baho mo!" Kung dati gusto niya ang amoy nito, ngayon nababahuan na siya at nasusuka sa pabangong gamit nito.

Dito na niya tanto na wala talaga siyang kaalam-alam sa pagiging manggagaway. "Ayy! Oo nga pala," ani Gidang na may maiksi pang tawa. Ipinaliwanag naman niya kay Graciela ang mga salitang sinabi. "Ang Paragawayan ay ang lugar kung saan pumapasok ang mga bagong mulat na manggagaway para ipakilala, ituro at hasain ang kanilang kapangyarihang gaway. Ang kubo naman ay ang tawag sa mga sangay ng Paragawayan kung saan matutunan ng mga bagong manggagaway ang tamang paggamit sa kanilang wani o ang tawag sa likas na gaway."

dagdag nitong sabi. "Ah eh, Ma'am Margaret," sabi ni Pipay kay Mommy, medyo kinakabahan pero pilit na may ngiti sa labi. "Maraming salamat po." Habang si Mommy, hindi matitinag sa kaligayahan, ngumiti ng malaki at tiningnan kami pareho ni Pipay. "Walang anuman," sagot ni Mommy. "Wala nang mas importante kundi ang makita kayong masaya. Huwag niyong gawing biro ang araw na ito."

“Generous po ang ibig sabihin ni Pipay, Ate.” Malakas na pumalatak si Ate Amor habang masama ang tingin kay Pipay na walang kamalay-malay. “Ayusin mo naman kasi ang pananalita mo at huwag ka nang magsalita ng English Carabao mo. Generous lang pala ang ibig mong sabihin. Akala ko tuloy ay pinagpapatasiyahan mo na si Sir. Gin.”

Parang hindi isang sikat at kinatatakutan na abugado. "A-ahh.. S-salamat nga pala sa paghatid sa akin. M-magkano ba ang babayaran ko?" Hinugot nya ang perang nasa bulsa. "Oh! Please, hahaha. Hindi ako driver ng taxi kaya wag mo na akong bayaran ng pamasahe. So, iwan nalang kita rito? I have to go na rin kasi may pupuntahan pa ako eh." "S-sige.. Salamat naabala pa kita.".