ONE NIGHT STAND WITH MY PSYCHOPATH BOSS
Parang isang malaking pader ang nakaharang sa amin, isang pader na gawa sa kahihiyan at takot.
"Hindi sapat ang sorry, Yumi," malamig na sabi ni mama. "Alam mo ba ang kahihiyan na dinadala mo sa pamilya natin? Ang mga tao sa paligid natin, ang mga kapitbahay natin, ang mga kaibigan natin, lahat sila ay paniguradong–" Hindi niya tinapos ang kanyang sasabihin, pero ang ibig niyang sabihin ay malinaw sa pandinig ko. Alam ko ang gusto niyang sabihin. Alam ko ang ibig niyang iparating sa akin.
'Oo, isa akong kahihiyan sa pamilya. Pero sana naman ay pakinggan muna nila ako, di ba?'
Capítulos em Alta