Papa Pipi

”Alya. Please, bantu aku. Dari sejak Mama dan Papa kamu meninggal, kamu bisa melanjutkan hidup sampai sekarang dari hasil penjualan toko itu. Dan sekarang toko itu terancam bangkrut, sementara yang bisa membantu cuma kamu." Mata Alya menyipit, ”Maksud, Tante?” ”Menikah lah dengan Levian, karena dia cuma mau bantu, jika dia berhasil menikahi kamu.” ”Ini gila, Tante! Bagaimana mungkin aku menikah dengan mantan suami Tante ku sendiri, apalagi kalian belum lama bercerai!” ___________________________________________________________ Kalimat itu mengubah hidup Alyandra Prameswari selamanya. Ia tak menyangka, tantenya sendiri tega menukarkan kehormatannya demi uang. Dan yang lebih mengerikan, pria yang diminta untuk dinikahinya bukan sembarang orang — tapi Levian, adik ipar dari mendiang ibunya, yang kini dikenal seantero kota dengan julukan pria dingin. Rumor yang mengembang di keluarganya, pria itu Impoten. Namun, di malam pernikahan paksa mereka, semua yang diyakini Alya tentang pria itu mulai runtuh. Sebab suatu ketika, di balik tatapan matanya yang tenang, Levian berbisik pelan — dengan suara yang membuat darah Alya berdesir. “Kamu percaya semua gosip itu, Alya? Malam ini, aku akan buktikan … siapa yang sebenarnya tidak berdaya.” Dan dari situlah segalanya dimulai — pernikahan yang seharusnya palsu, berubah menjadi labirin penuh rahasia, dendam, dan gairah yang tak bisa diingkari. Sementara di balik semua itu, ada masa lalu kelam keluarga mereka yang selama ini disembunyikan rapat-rapat.

J'étais la guérisseuse en chef de la meute, et mon compagnon Marcus n'était qu'un simple guerrier. Tout le monde trouvait que nous faisons un couple mal assorti, mais je m'en moquais. Quand Marcus m'a demandé en mariage, j'ai accepté sans hésiter. Mais le jour de la cérémonie, Serena, son ex, a fait irruption avec un petit garçon. L'enfant a agrippé la jambe de Marcus en criant : « Papa ! » Je pensais à un piège, jusqu'à ce que je voie l'expression de Marcus. Mon cœur s'est glacé : son regard est passé d'une pâleur à une ferveur que je ne lui avais jamais vue. Puis il a soulevé l'enfant avec une délicatesse. « Annule cette cérémonie. Je dois marquer Serena et élever cet enfant avec elle. T'inquiète pas, même si je la marque, mon cœur t'appartiendra toujours. » Il croyait que je l'aimais assez pour accepter d'être sa seconde ? Pas question ! J'ai calmement contacté mon ami d'enfance, l'Alpha Dominic. « J'ai tout préparé pour la cérémonie, il ne manque plus que le héros. Veux-tu venir me marquer ? »

Don Leonardo De Capre; His eyes my look a little more crinkled around the edges but his face, a tad more weather-beaten,pero Leonardo De Capre ay hindi pa naman malapit sa kanyang edad ang taglay na kakisigan at kagapwuhan. Leonardo,fourty years of age. Owner of a Paradise Resort. Happily married for ten years to Minerva Matamis May nag-iisang anak, ang prinsesa nang kanilang tahanan Reyna Lynvy Marie. Siya ang taga pagmana ng isla mula sa kanyang ninuno at namana ng kanyang Daddy Leonardo. Ngunit natuklasan niyang mayroon nang ibang taong nag mamay-ari niyon--si Hanz,isang lalaking may tatlong M's--mayaman,masama ang ugali at mayabang.Pilit siyang pinapa-alis sa isang isla na mana raw niya mula sa kanilang Papa Leonardo.Pero sa isang tulad niya ay hindi aalis sapagkat sa kanya ang isla na iyon.Magkamatayan man sila! Donya Minerva Matamis; Legal na asawa ni Don Leonardo De Capre,kabiyak sa sampung taong pagsasama. Sa personal niyang buhay,siya ay nagpapagaling mula sa naghihinalong kasal kay Don Leonardo. Ang tubong Isabelenia ay isang sikat na Modelo ng magazine.She was travelling around the world because of her career. Until she heard humor that his loving husband are having affair with other womens. Kaya nagpasya siyang umuwi sa Pilipinas kasama ang kanyang Reyna Lynvy Marie. Para sa pagtutuos niya sa kanyang asawa at sa kabit nito. Na kung sino man siya. Lintik lang ang walang ganti!

(Ship of Temptation 2) Nang dahil sa wine, nalagay sa panganib ang buhay ni Meldy. Muntik na siyang ipakulong ni Eliot Santisas, ang mayamang negosyante sa bayan nila sa pag-aakalang ninakaw niya ang isang box ng wine na nagkakahalaga ng isang milyon. Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, biglang dumating si Elise—ang anak ni Eliot at inakalang si Meldy ang ina niya. “Bad ka papa! Inaway mo si mama!” Umiiyak na sabi ni Elise habang yakap-yakap si Meldy. Nakita yun ni Meldy na oportunidad para hindi tuluyang makulong. “Sir, b-babayaran ko po ang wine. Pagta-trabahuan ko po yun sa inyo kung maaari.” Tumingin si Meldy kay Elise. “Pwede po akong maging yaya ng anak niyo. Magta-trabaho po ako ng libre hanggang sa mabayaran ko po ang halaga no'ng nawalang wine niyo.” Isang mahabang katahimikan ang namayani bago sumagot si Eliot. “Pag-iisipan ko,” sabi nito at kinuha si Elise at umalis. Nakahinga si Meldy at inakalang nakalusot siya sa kamalasan sa buhay, hindi niya alam na pinasok niya pala ang pa-in na nilaan para sa kaniya ni Eliot Santisas. Ngumisi siya habang binabaybay ang daan papunta sa kwarto ni Elise. “I think it’s time for you to pay your sin.” Ang mga salitang naglalaro sa isipan ni Eliot.

"Halo, sobat .... Gimana kabarmu?" jawab Ronald saat dia mengangkat telepon. "Tolong! Aku nggak tahan lagi." Carissa terengah-engah, suaranya terdengar serak. "Sobat, ada apa? Kamu di mana sekarang? Aku jemput ya!" kata Ronald, mulai panik. Suara Carissa semakin tak karuan sambil menangis. "Aku di taman ... tolong, kamu harus datang .... Aku nggak bisa gini terus .... Dia mutusin aku .... Hatiku sakit banget! Sakit ...." Setiap kata terdengar gemetar, seakan hanya bicara saja sudah tidak ada tenaga lagi. "Taman yang mana? Tunggu aku, bertahanlah. Jangan mikir macem-macem. Aku janji bakal ada di sisimu. Kirim lokasimu ya?" Suara Ronald pun ikut gemetar. Hening. Cuma ada suara isak tangis tertahan dari seberang telepon. "Halo? Kamu dengar aku? Tolong kirim lokasi kamu biar aku bisa cari," pintanya, rasa takut mulai mencengkram perasaannya. Dia tahu Carissa sedang tak bisa berpikir jernih dan bisa saja nekat melakukan hal bodoh. "Carissa, ayolah. Kasih tahu aja kamu di mana. Aku sudah jalan, sudah di mobil," kata Ronald lagi, suara mesin mobil terdengar keras di latar belakang. Setelah beberapa detik yang terasa lama banget, HP-nya bergetar. Lokasi Carissa masuk ke HP-nya. Dia langsung tancap gas tanpa pikir panjang. Ban mobil berdecit kencang waktu dia ngebut di jalanan. Saat akhirnya sampai di taman, Ronald melihat Carissa duduk di bangku, kepala menunduk, bahunya gemetar. Ronald langsung lari menghampiri dan mengangkat dagu Carissa pelan-pelan. Dia kaget. Wajah Carissa pucat pasi, mata tertutup, air mata sudah mengering di pipi, dan mukanya terlihat kesakitan. Ronald tarik Carissa ke dalam pelukannya. Untuk beberapa saat, Carissa diam, lalu badannya jadi lemas. Tangannya terkulai di sisi tubuh. Panik langsung menyerbu Ronald. Carissa pingsan. Ronald langsung menggendong Carissa, membawanya ke mobil, dan menidurkannya di kursi belakang. Dia lalu banting pintu, nyalakan mesin, dan langsung ngebut ke rumah sakit.

La septième année de son mariage, Évelyne Lavigne a découvert que son mari avait un fils de six ans. Ce jour-là, cachée derrière le toboggan de la maternelle, elle a observé Martial Thiers se pencher pour prendre dans ses bras un petit garçon joueur : « Papa, ça fait tellement longtemps que tu n'es pas venu me voir ! » « Noah, je suis désolé. Le travail a été intense. Sois sage et écoute bien ta maman, d'accord ? » Ces mots l'ont foudroyée sur place, son esprit est devenu soudainement vide. Devant elle, les deux silhouettes, l'une grande, l'autre petite, avec leurs visages étrangement similaires, lui criaient la vérité : l'homme qui lui avait juré un amour éternel l'avait trahie depuis des années ! Pourtant, ils avaient grandi ensemble, s'aimant depuis l'enfance. Elle s'est souvenue comment elle avait pris un coup de couteau pour le sauver, perdant leur enfant à naître… et jusqu'à sa propre fertilité... À l'époque, agenouillé à son chevet, les yeux rougis, il lui avait juré : « Je me moque des enfants ! Toi, et seulement toi, es ce qui compte pour moi ! » Sa voix tremblante résonnait encore dans sa mémoire, mais maintenant, cette scène réduisait tous ces serments en poussière !

Mon compagnon, l'Alpha Lucien, était en train de m'embrasser quand j'ai surpris ce message dans sa liaison mentale : « Ma douce petite louve. Papa va déménager avec toi et Maman dans la nouvelle villa demain. Je l'ai construite spécialement pour toi. » C'est à ce moment que j'ai compris. La villa pour laquelle il avait dépensé une fortune de l'argent de ma meute... était un nid d'amour. Pour son bâtard et sa putain, Claire. Il n'a même pas remarqué que j'étais devenue de glace, trop occupé à se vanter de sa réélection en tant que Président de l'Alliance. Il était Président depuis quatre ans. Tout le monde pensait sa réélection acquise. Mais cet imbécile avait oublié. Il n'était l'Alpha le plus puissant que grâce à moi. Il n'était Président que grâce à moi. Grâce à ma Meute de la Lune d'Argent. Grâce à mon lignage. Je l'ai repoussé. J'ai envoyé d'urgence une liaison mentale à mon père : « Lucien a trahi le lignage de la Lune d'Argent. Lui et cette sal*pe d'oméga... ils vont mourir. »

Le jour de mon mariage, mon fiancé, Gervais Rodier, a brutalement mis fin à la cérémonie. Tout ça, à cause d'un simple post de Léonie annonçant son retour en France. Gervais a jeté l'alliance qu'il avait lui-même dessinée, puis est parti sans un regard en arrière. Je suis restée là, immobile, dans ma robe de mariée. Jasmin, mon frère, qui me soutenait, a fini par lâcher mon bras : « Clara, tu as toujours été forte. Je sais que tu peux gérer ça seule. Là, c'est Léonie qui a le plus besoin de moi. » Sur ces mots, il est parti, lui aussi. Ils m'ont abandonnée, pour la même femme. Le soir, après avoir réglé les derniers détails de ce mariage raté, j'ai reçu une photo de Léonie. Sur l'image, Gervais et Jasmin veillaient tous deux à son chevet. Le collier fabriqué par Gervais était autour de son cou, et la robe de mariée dessinée par Jasmin enveloppait son corps. Tout cela… aurait dû m'appartenir… C'était à ce moment-là que j'ai abandonné tout espoir. Les larmes aux yeux, j'ai composé un numéro : « Papa, maman… J'ai changé d'avis. Je veux rentrer chez nous. »

Pertemuan yang tak sengaja terjadi antara Hendra dan Devi berujung pada aktivitas seksual yang panas dan menggairahkan, seakan menjadi solusi bagi mereka yang sama-sama ingin lepas dari bayang-bayang masa lalu. Pernikahan yang mereka rencanakan pun mendapat halangan dari orang tua Hendra yang membuatnya sengaja menghamili Devi untuk sekedar menikah. Akan tetapi, kebahagiaan yang Hendra rasakan, tidak berlaku bagi Devi. Materi yang didapat dari pernikahannya dengan Hendra, tidaklah cukup. Sebagai seorang wanita dengan hasrat seksual yang tinggi, bathinnya juga mendambakan kehidupan seks yang menggairahkan. Rumah tangga mereka pun menjadi bermasalah tatkala sosok Andri muncul kembali, orang dari masa lalu Devi yang menjadi orang ketiga dalam kehidupan rumah tangga mereka. Sialnya, kini Andri juga menginginkan kepemilikan dari perusahaan keluarga Hendra, dikarenakan dendam atas sakit hatinya dulu yang pernah menjadi karyawan dari papa Hendra. Perusahaan yang sudah diwariskan papanya pun menjadi kacau karena Hendra lebih fokus untuk mengurusi perselingkuhan istrinya itu. Ditambah lagi kemunculan Gina, masa lalu Hendra ditengah kekisruhan rumah tangganya bersama Devi. Akankah Hendra mampu menyelesaikan semuanya? Apakah dia memilih kembali bersama Gina, perempuan yang dulu merupakan pilihan kedua orang tuanya demi menyelamatkan perusahaannya dan kesehatan papanya atau mencoba mempertahankan rumah tangganya bersama Devi yang sudah berisikan pengkhianatan demi anak yang sedang haus akan kasih sayang?

Anindya Vannisa Putri, adalah seorang mahasiswi yang mendapatkan kesempatan untuk kuliah di Universitas Kyoto, Jepang. Ia mengambil kuliah di Universitas di Surabaya jurusan Bahasa Jepang. Senangnya hati Nindy, panggilan gadis remaja itu yang berbinar-binar saat membaca pengumuman bahwa ia lolos menjadi mahasiswi pertukaran ke Jepang. Nindy yang sejak kecil bermimpi pergi ke Jepang, karena ibunya adalah seorang novelis yang sering menceritakan tentang negeri matahari itu. Berkat doa dari sang ibu, ada jalan menuju kesana. Dari ia mengambil kuliah jurusan sastra Jepang, kemudian mendaftarkan diri secara acak dimana para peserta wajib mengikuti ujian. Berhasillah Nindy lolos masuk tiga besar. Singkat cerita, Nindy bersama dengan seorang teman lainnya pergi ke Kyoto-Jepang. Di sana ia tinggal di dalam sebuah dorm atau apartemen kecil khusus untuk mahasiswa pertukaran. Mempelajari berbagai macam budaya Jepang dan keunikan-keunikan lainnya, membuat Nindy selalu tak lupa membawa kamera dan dipost melalui jejaring sosial facebooknya. Agar ibu Nindy juga bisa memantau aktivitas anaknya tersebut. Hingga pada suatu hari, ketika bulan demi bulan berlalu. Ia berkenalan dengan seorang laki-laki yang kuliah di Universitas Seika. Tetapi berbeda jurusan, ia mengambil jurusan ilustrator komik. Namanya Takuya. Seorang pemuda berumur 23 tahun dan bekerja di toko boneka. Dari perkenalan itu, berbincang-bincang mengenai dunia komik yang ternyata adalah kesukaan Nindy juga. Di sana mereka bertemu, di sana pula mereka harus berpisah. Ketika waktu memisahkan jarak mereka, dan keharusan Nindy yang wajib pulang ke Indonesia oleh sebab hanya mendapatkan jatah 1 tahun. Pada saat terakhir mereka bertemu, Nindy berkata bahwa ia mencintai Takuya. Begitupun ternyata Takuya juga mencintai Nindy dan memberikan kecupan terakhir di pipi Nindy. Sebelum Nindy kembali ke Indonesia, Takuya mengajak gadis itu berkeliling Kyoto dan mengabadikan momen-momen mereka. Takuya berjanji pada Nindy setelah kuliahnya rampung, ia akan menyusul Nindy ke Indonesia, dan tinggal di kota Bali. Menjadi guru ilustrator komik disana.