Novel & Cerita Part Of That World

Diretchang saad ko, wala ng patumpik-tumpik pa. Matamang nakatitig pa rin sa akin ang Haribago ito nagsalita. Inisip ko na hari siya dahil sa honorific na gamit ng mga tao sa kanya. "I am afraid you could not. There is no way to return back to your world. Earth is the farthest galaxy from Pandora-"

sinserong wika ko. Hinawakan niya ang kamay ko, pagkatapos ay lumapit sa akin at binigyan ako ng isang banayad na halik sa pisngi. Bahagya akong napapikit upang namnamin iyon. Pagkatapos ay niyakap niya ako at may binulong sa akin na bumuo sa nawawalang bahagi ng mundo ko. “Let’s build our own world, Samuel.” We are now official.

Mundo para sa malalakas lang. At siguro ‘yun ang sinusubukan sabihin ni Adrian, sa twisted at domineering niyang paraan. Na hindi pantay ang mundo. Na minsan, kailangan mo ng shield. Kailangan mo ng kakampi na sobrang delikado para walang mangahas umatake sa’yo. Pero… ano ang kapalit? Huminga ako ulit. Fog ang iniwan ko sa salamin. Sabi ng mama ko dati, “The world won’t be kind to you, but you don’t have to let it break you.”

Puro na lang kasi palpak ang trabaho ko para sa kanya. Pagkatapos ng ilang segundo, saka lang siya muling nagsalita. “Sol.” “H-Ha?” “You belong into my world now.” Hindi ko alam kung bakit o kung paano— pero sumikip ang dibdib ko. Hindi dahil nasasaktan ako. Kundi dahil baka for the first time, may parte sa mundong ‘to na hindi ko kailangang ipilit ang sarili ko.

Ang gilid ng Madilim na Mundo ay isang mahalagang daanan. Binantayan niya ang lugar dahil gusto niyang gamitin ang Bundok Hetsema upang labanan ang mga pagsulong ng Extraterrestrial Army. Para sa kapakanan ng mga buhay na nilalang ng Sampung Distrito ng mga Endlos, hindi siya maaaring umalis.

Hindi na niya napigilan ang sariling mag-tanong. "Ha?! Pwede ba yun? Paumanhin my lady, pero wala akong narinig na kwento na may iba pang mundo maliban sa mundo natin." Naguguluhang sagot ni Vista. Muli, isang buntong hininga ang pinakawalan ni Estacie. Yeah right, this world seems to not know any partial knowledge about multi verse. Well, yan ay base sa kaalamang naririnig niya sa modernong mundo.

biglang tumaas ang boses ni Maya na parang halos marinig na ng mga ibon sa himpapawid. Bahagyang napahinto ang paglabas ng mga salita sa bibig ko na parang umurong ang dila ko, ngunit nilalaban ito ng maalab kong damdamin upang maipaliwanag ko sa kaisa-isang matalik kong kaibigan na bahagi siya ng kabuuan ko. "Hindi ako buo Maya, ikaw ang isang parte ng pagkatao ko!" "Ikaw ang isang parte na bumubuo sa mundo ko! "

, pero wala silang malinaw na pag-unawa sa mundong makikita niya. Habang pinaliwanag ni Zuko ang mga bagay na ito, biglang nalinawan si Lina. Totoo ito. Ang mundong gusto niyang makita ay isang mundo kung saan ang mga babae ay kayang tumayo sa sarili nilang paa, may kumpiyansa sa sarili, at nananatiling kalmado sa harapan ng matitinding bagyo. Isa itong mundo kung saan buong-puso nilang pagsisikapan ang gusto nilang marating.

Ang samantalahing pagsilbihan ang lalaking may taning na ang buhay, para sa kanya dahil sa oras na matapos ang ganitong pangyayari, na minsan lang niyang pinangarap na kanya itong makasamang ay hindi na niya alam kung mauulit pa bang muli. Minsan pang nagtama ang kanilang mga paningin bago naunang natapos mag-agahan si Erica. Lahat nang pagkakataon ay hawak nila. Mistulang paraiso ang lugar na kanilang kinaroroonan. Ano mang oras dito ay maaari silang maging makabagong Eba at Adan.

“Sir, ready na po ang team para sa Singapore conference.” Tumango si Larkin, pero hindi pa rin niya mabitawan ang linya. “Morcan, paano kung hindi na talaga ako parte ng mundo niya?” “Lark,” sagot ni Morcan, kalmado at puno ng pag-unawa, “May mga mundo na kahit ayaw mong iwan, hindi ka na kabilang. Pero may mga tao rin na kahit anong pilit mong lumayo, ikaw pa rin ang hinahanap.”