Part Of That World Novels & Stories

Kasi kung kaya kong panindigan ang sarili ko kahit nasa harap ko ang ex niya… Kaya kong harapin ang buong mundo nila. At nang yakapin ako ni Nathan ulit, this time mas mahigpit, mas tahimik, mas totoo… Do’n ko na-realize: Hindi ako naiiwan sa world nila. I’m slowly becoming part of it. And I’m not letting anyone— not Veronica, not fear, not my past— take that away from me.

Lahat ng sinabi niya ay parang kulog na umalingawngaw sa loob ng kuwarto at sa bawat salita, unti-unting bumabagsak ang depensa kong pilit kong binubuo. The plan is to make Wade want me at nagtagumpay na nga ako. Pero bakit gano'n? Hindi pa rin ako kampante? Parang huminto ang mundo ko sa sinabi niya. “Wade…” halos pabulong kong sabi, pilit pa ring kumakawala sa pagkakahawak niya. “You can’t just decide that. Hindi mo puwedeng baliin ang mundo mo dahil lang sa—”

“Nakakapagod pala.” Lumapit si Adrian at umupo sa tabi niya. “Sorry.” “Hindi mo kasalanan,” sagot niya. “Alam kong kasama ‘yon sa mundo mo.” Tinabihan siya ni Adrian nang mas malapit, braso niya nakaakbay sa balikat ni Calestine. “Kasama ka na ngayon sa mundong ‘yon.” “At handa ako,” sagot ni Calestine, nakangiti. “Basta magkasama tayo.”

Ang Mundo ng Acranum ay nahahati sa apat na parte. Ang unang parte ay para sa mga diwata, ang ikalawa ay para sa mga bampira, ang ikatlo ay para sa mga taong-lobo at ang ikaapat ay para sa mga bruha. Bawat parte ay may namamahala. Bawat parte ay may pakinabang. At ang bawat parte ay nagkakasundo. Ngunit hindi ngayon.

CHAPTER ONE THE RAYS of the sun is perfectly hitting my tanned skin. The breeze of the morning air sways my dark brown hair alongside with the dancing of the trees. Perfect scenery, yet a painful memory to remember. This will be the time that I will leave my current life behind. Malayo sa buhay na kinagisnan, malayo sa buhay na naghahanap ng kalulugaran at higit sa lahat, malayo kay papà. "Are you ready?"

“Hindi ka dapat nandito.” Napalingon ako kay Vaughn. Tahimik ang boses niya, pero hindi malamig tulad kanina. “Too late,” sagot ko. Bahagya siyang napailing. “You don’t understand what happens to people once they become part of this world.” “Then maybe stop dragging people into it.” Mas tumalim ang tingin niya. “You think I wanted this for you?” Napatahimik ako. Kasi sa paraan niya iyon sinabi, parang totoo.

tanong ko, nakangiti pero halata ang kilig sa tono ko. Tumango siya, at hindi na napigilan ang mapangisi. “Tama. Iba’t ibang setting ito. Depende sa kung gaano kalakas o kabilis ang gusto mo.” Hindi ko maiwasang mapahagikhik sa sinabi niya. “Parang gamit na gamit mo lahat ng ito aah.” Tumawa siya, at may konting kapilyuhan sa mga mata niya. “Sinabi ko na sayo Claire. My world isn't the ordinary one... At ngayong nakapasok ka na sa mundo ko, wala ng labasan ito”

Hindi ko kasi maintindihan! Natatakot ako na maiwan. Natatakot ako na mawala siya sa’kin. Natatakot ako na pagdating ng panahon ay kunin din siya sa akin. I didn’t know he had this kind of world—like he’s walking on the edge of a cliff, with no certainty of when he’ll survive. “I do. I trust you. I just don’t want you to become part of the darkness I live in as much as possible. You were the only good thing I had. You still are.”

aniko. "Ni hai zhen shuole, ao dai li ya, wo ye buxiang rang wo de haizi chengwei zhege shijie de yibufen, Bushi wo buxiang rang tamen yongyou zhege shijie, er shi buxiang rang tamen huozhe de shihou he women yiyang, lian zhengchang ren de shenghuo dou tiyan bu dao." mahabang wika naman niya sa akin hindi naman ako naka-imik iniisip ko ang sasabihin ko sa kanya. (You even said it, Odelia, I don't want my children to be part of this world either It's not that I don't want this world for them I don't want them to end up like us while they are alive, they won't even experience being normal.)

"Mananatili ka sa mundo na ito, kasama ako." Hindi kaagad nakasagot si Alea. Hindi niya inaasahan ang mga sinabi ng prinsesa. Biglang tumulo ang mga luha sa kaniyang mga mata at dumaloy sa kaniyang pisngi. Napaiwas siya ng tingin at lihim na pinunasan ang kaniyang mga luha. "Mamili ka, Alea. Isa lang dapat sa inyo ang maaaring makauwi sa inyong mundo."