Part Of That World Novels & Stories

Kasi kung kaya kong panindigan ang sarili ko kahit nasa harap ko ang ex niya… Kaya kong harapin ang buong mundo nila. At nang yakapin ako ni Nathan ulit, this time mas mahigpit, mas tahimik, mas totoo… Do’n ko na-realize: Hindi ako naiiwan sa world nila. I’m slowly becoming part of it. And I’m not letting anyone— not Veronica, not fear, not my past— take that away from me.

Lahat ng sinabi niya ay parang kulog na umalingawngaw sa loob ng kuwarto at sa bawat salita, unti-unting bumabagsak ang depensa kong pilit kong binubuo. The plan is to make Wade want me at nagtagumpay na nga ako. Pero bakit gano'n? Hindi pa rin ako kampante? Parang huminto ang mundo ko sa sinabi niya. “Wade…” halos pabulong kong sabi, pilit pa ring kumakawala sa pagkakahawak niya. “You can’t just decide that. Hindi mo puwedeng baliin ang mundo mo dahil lang sa—”

“Nakakapagod pala.” Lumapit si Adrian at umupo sa tabi niya. “Sorry.” “Hindi mo kasalanan,” sagot niya. “Alam kong kasama ‘yon sa mundo mo.” Tinabihan siya ni Adrian nang mas malapit, braso niya nakaakbay sa balikat ni Calestine. “Kasama ka na ngayon sa mundong ‘yon.” “At handa ako,” sagot ni Calestine, nakangiti. “Basta magkasama tayo.”

Ang Mundo ng Acranum ay nahahati sa apat na parte. Ang unang parte ay para sa mga diwata, ang ikalawa ay para sa mga bampira, ang ikatlo ay para sa mga taong-lobo at ang ikaapat ay para sa mga bruha. Bawat parte ay may namamahala. Bawat parte ay may pakinabang. At ang bawat parte ay nagkakasundo. Ngunit hindi ngayon.

bukod pala sa mga pagkain, mansyon, dagat, isla at. Goodness, Katriel! Ah, basta naiinis ako sa kanya! "Kung tapos ka ng kumain bumalik ka na sa kwarto mo," utos niya. Oo, inuutusan niya ako. "Can't you see that I can't walk properly?" inis na sambit ko. "Then fly." Walang ekspresyon na sambit din niya. I glared at him. Kung nagpapatawa siya then it's not even funny!

“Hindi ka dapat nandito.” Napalingon ako kay Vaughn. Tahimik ang boses niya, pero hindi malamig tulad kanina. “Too late,” sagot ko. Bahagya siyang napailing. “You don’t understand what happens to people once they become part of this world.” “Then maybe stop dragging people into it.” Mas tumalim ang tingin niya. “You think I wanted this for you?” Napatahimik ako. Kasi sa paraan niya iyon sinabi, parang totoo.

Seryoso itong nakatingin sa kalsada sa unahan. “Did I heard it right? You're taking me to your world?” Bahagya ako nitong nilingon. “The moment I let you meet my father, you're now part of my world. I'm just showing you the parts of it. So let me take you there.” --

I can't wait for that to happen. To be continued...

Erenea will live inside that world, free from harm. Kaya mabilis na ginawa ni Agamemnon ang mundong tinutukoy niya. Sa ilang milyang ang layo mula sa karagatan ng katimogan, ay nabuo ang isang bagay na nagbabalatkayo na halimaw. It's a monster who has sharp teeth surrounding the mouth. It creates a whirlpool and inside that monster, is the world created by Agamemnon. An endless supply of food, where his child will never be hungry. There is no way out from this monster...as of now.

aniko. "Ni hai zhen shuole, ao dai li ya, wo ye buxiang rang wo de haizi chengwei zhege shijie de yibufen, Bushi wo buxiang rang tamen yongyou zhege shijie, er shi buxiang rang tamen huozhe de shihou he women yiyang, lian zhengchang ren de shenghuo dou tiyan bu dao." mahabang wika naman niya sa akin hindi naman ako naka-imik iniisip ko ang sasabihin ko sa kanya. (You even said it, Odelia, I don't want my children to be part of this world either It's not that I don't want this world for them I don't want them to end up like us while they are alive, they won't even experience being normal.)