Pasensya Ka Na Novels & Stories

“Pasensya ka na Keisha. E natakot ako eh.” “Ok lang Lalaine. Naiintindihan ko. Pasensya na kung pati kayo nadadamay dahil sa akin.”

* Ryuzaki pov * nakapangalumbaba lang Ako habang nakatingin sa pinto wala parin Ang bebelabss ko uwu🥺 anonna kayang ngyari dun " hyss nasan kana mahal? " habang nakapangalumbaba at Pina iikot ikot Ang ballpen sa daliri ko ay naramdaman ko Ang siko ni akito sa tagiliran ko napansin Kong umupo si Reina sa Bandang likuran ko kaya nabuhayan Ang malungkot Kong araw.

- aniya ng isang kawal ng dahil dun naputol ang pagpapatansya ko "Ahh pasensya na"- pahiya kong sabi sinundan ko sila pumasok sila sa isang napakalakinv pintoan Pagpasok ko may biglang umakit ng mata ko , mga asul na mata at kumikinang sa ganda nito

Ano nga bang ganap? “Wala naman basta masaya lang ako.” “Oo nga po kasi ngayon lang kayo pumasok na sumisipol na, sumasayaw pa. Hindi po tulad noong panay pa ang punta rito ni Miss Aba.”

pero di ko na iyon pinansin basta niyakap ko nalang ito ng mahigpit. to be continue........ Heart heart naman po and comments please... pang pagana lang... hehehe thank u....

well pasensya na dahil sobrang in love talaga kami sa isa't isa at ineenjoy na namin ang mga oras na magkasama kami. "Well, thank you! thank you and i'm sorry sa past. thank you for the second chance. Oh, paano? mauna ka na sa kwarto at susunod na kaagad ako." wika niya sabay kindat. shit talaga sobrang guwapo! excited na ako sa gagawin namin.

Parehong natulala sina Subject Two at Sean. [System verdict: Nabigo ang simulation. Wala ng ibibigay pang pagkakataon.] Napasigaw si Subject Two sa sobrang galit. "Imposible! Ito ay isang uri ng pananabotahe!" Ang live na madla ay buzz sa pag usisa. "Bakit biglang natapos ang trial?" Ang sistema ay nagbigay ng malamig, klinikal na paliwanag.

Anya sa sarili. Bigla niya itong nilingon, “My point is, yung mga list ng games na sinend mo sa akin is quite um, ah,” napalunok siya ng laway habang hinahanap sa utak ang tamang salitang pwedeng idagdag sa sinabi. “Quite what?” Ngisi naman ng kumag. “Um, kind of ano, ah um, it requires physical contact.” “So? Lahat naman ng larong pambata requires physical contact ah!” Sagot ng amo niyang panay pa rin ang busina ng sasakyan nito.

Nasa isang mapayapang pamilya. Nag lalakad ako sa dilim ng biglang mag pop up yung phone ko, indekasyon that i have a new message. I open my email and...muling gumuho yung mundo ko. Hindi pa ba sapat na wala na sya sakin?Putang inang pahirap to!. Celistinealcantara@g***l.com

“Pakalimutan mo na ako.” Sumagot siya—na parang pinaparusahan, ang isang kamay ay nasa kanyang lalamunan nang magaan, inaangkin ang kapit. “Akin ka na ngayon,” ungol niya. “Sabihin mo na.”