Bumalik Ka Na Sakin Novels & Stories

Kabanata 5 Settle BUONG umaga akong umiyak ng araw na iyon. Hinihinaan ko lang ang bawat hikbi ko dahil baka marinig nila Mama at mga kapatid ko sa ibaba kung sakaling gising na rin sila.

Tumango naman ang katabi ko. “Makakaasa po kayo nay. Paano po mauuna na kami baka po gabihin kami sa daan.” “Sige. Mag-iingat kayo. Salamat ulit sa pag-dalaw. Aasahan kong babalik ulit kayo dito ha?”

Tumingin siya sa rearview mirror bago natawa. “Sorry naman ulit. Pero siguro mas mainam na maging close tayong dalawa. Para happy lang bawat byahe natin. Tamang kwentuhan lang para hindi nakakaantok. Kasi baka kapag inaantok ako, mabangga tayo. Eh ‘di patay.” “What?! Nababaliw ka na ba?” “Hindi naman, ma'am. Pero siguro sabihin na nating medyo may saltik ako?”

‎madiin kong sabi, ‎“…kailangan mong dumaan sa’kin. Hindi sa kanila.” ‎Saglit siyang natahimik. ‎Parang sinusukat ako. ‎Pagkatapos— ‎ngumiti siya ulit. ‎Mas malamig. ‎Mas mapanganib. ‎“Iyan ang gusto ko,” bulong niya. ‎“Yung hindi na tumatakbo.” ‎Bigla— ‎BANG! ‎Isang putok ulit. ‎Pero sa pagkakataong ito— ‎hindi ako ang target.

Nagmahal ako Sinaktan mo ako Nag move on ako Binalikan mo ako Naging tayo May kahati pala ako Nasaktan uli ako Nag move on uli ako Sinuyo mo ako Naging tayo Tapos nalaman ko pinaasa mo lang pala ako. Sa tingin mo ba masaya ako? Oo masaya ako dahil alam ko kung paano bumangon kasama ang panginoon.

“Di ba sabi ko, kapag nagugutom ka na, huwag mo na akong hintayin. Sana’y kumain ka na. Aba, pati ‘yang mga anak mo, magugutom din.” “No worries, mahal. Nag-milk naman ako and some cookies kanina. Gusto ko lang talagang sabay tayong mag-dinner today since lagi akong tulog na pag dumarating ka. Saka nagpaluto rin ako ng paborito mong sinigang na baka.”

madam daming sabi ng matanda habang tila naluluha. "'La naman eh, ano na naman yang sinasabi mo. Matagal ka pang mabubuhay. Makaka sama pa kita ng matagal. Marami pa tayong bubuuing mga pangarap natin, di ba? Kaya wag ka muna mag salita ng ganyan. Ang lakas lakas mo pa nga, oh." halos maluha nyang sabi.

Imposible naman na nalasing kaagad ako? "Are you okay? Sabi ko naman sa iyo, dahan-dahan sa alak eh." wika ni Kenneth at mabilis akong hinawakan. Napasapo naman ako sa aking ulo dahil pakiramdam ko, lumulutang ako.

Tatawag na lang ulit ako "“Sige, nak. Amping diha perme, ha.”--- Sige, nak. Ingat ka lagi dyan, ah? *“Mingaw na sad ko ninyo , Ma. Kamo sa sad diha amping sad mo,”--- Miss ko na din kayo, Ma. Kayo din, ingat lagi.

bumalik lang siya sa akin. ---