Pinoy Funny Quotes の小説・ストーリー

Bigla siyang naimbiyerna, ano kayang nakakatawa sa isinend niya? “What’s so funny?”, hindi niya napigilang tanong dito. Nilagyan pa niya talaga ng emoji na may umuusok sa tainga. Ngunit mas lalong umusok ang kanyang ilong sainis ng magreply ng naakaraming laughing emoji. “Go to hell!”, reply niya dito pagkatapos ay naglagay ng emoji na may sungay. Pagkasend niya ay isinara na niya ang kanyang ipad at kulang na lang ay ibalibag niya sa tabi.

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

nevermind' sinimulan ko naring uminom. "Hindi 'yon multo tao 'yon idiot" Ani Hernan. "Hahaha, nakakatakot naman kasi isipin mo pare siya lang ang mag isang naglalakad sa madilim na daan, paanong hindi ko iisipin na multo 'yon" Tumatawang sagot ni jairo

Pumunta siya sa comment section at halos maligo siya agad sa pawis nang mabasa ang ilang komento. @user574538: Grabi ang tapang naman ni ate pink! Suntok-suntukin ba naman si kuyang napadaan lang? @kitty_09: Kawawa naman 'yong kuyang napadaan! Mukhang gusto pa naman sanang tumulong kaso siya nabugbog lol.

The happiness i was feeling were over flowing and seeing their genuine smiles and hearing their laughs i somehow felt contented with their presence. Napuno ng tawanan at kasiyahan ang bahay ko sa maghapon, nagluto si mommy Lianne at Freianne kasama sina ate Ellie at iba ko pang kasambahay ng pananghalian namin na masaya namin iyong pinagsaluhang lahat.

Sana joke lang 'yon ayoko ko pang mawala ang scholarship ko lintik, hindi na nga ako naka imik pang muli at naupo na lang sa upuan ko. Hindi pa tapos ang time ni prof sa klase namin pero lumabas na ito, mukhang napikon ko na ata. "Sabog ka ba today mukhang humithit ka na naman ng katol sa bahay niyo burikat ka." "Hindi bakla lamot ang hinithit ko hayop ka." inis kong sagot rito. "Paano ka na niyan bagsak ka na?" saad naman ni Zoey sa akin.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

tanong niya ulit. “Eh ano pa gusto mong sabihin ko?” pinilit kong maging deadpan. “Have fun with your pine trees and strawberries?” Narinig ko yung tawa niya, mababa at amused. “Uy, nagseselos ka sa Baguio?” “Hindi noh,” mabilis kong sagot, kahit ramdam kong ang defensive ng tunog ko. “Ang sinabi ko lang, good luck sa traffic.”

Ang aga-aga pa n'ya para mang-inis. "Tama na muna 'yung jokes at away, guys" saway ni Kuya Darwin. "Hindi naman kami nag-aaway, Bro. Love language ko 'yon" ani ni Anthony. "Whatever" ani ni Kuya Darwin. Natawa na lamang ako sa mag-pinsan. "Actually, kaya ako narito ay bukod sa gusto ko dito mag breakfast ay gusto kong ipaalam sa inyo, specially sa'yo Ivy" baling nito sa akin. Napalunok naman ako.

Bumirit pa ito kaya napatakip ako sa bibig ko upang pigilan ang sarili ko na matawa Damn! How long has it been since the last time I wanted to laughed because of something really funny? Because of a normal reason? "Huhuhu Anjaya mo jeri!" (Huhuhu ang daya mo Zeri!) Bigla itong umiyak habang mabagal na lumalakad "Jeyt nyashin nyayon pyero shinalimyushan myo?!" (Date natin ngayon pero kinalimutan mo?!) Sigaw niya tsaka huminto sa paglalakad