Novel & Cerita Poem About Mother Nature

Walang hirap na nag lambitin ako sa bawat sangâ ng pinakamataas na puno hanggang sa narating ko ang mataas na bahagi nito. Inilagay ko ang dalawang daliri ko sa pagitan ng aking bibig at muling nagpakawala ng isang marahas at malakas na sipol. Napangiti ako ng muling lumitaw si Sky at humuni rin ito ng malakas bilang tugôn. Halos umawang ang aking bibig, dahil mula dito sa aking kinatatayuan ay nakikita ko ang kabuuang tanawin ng Sierra Madre. Maging ang mga kagubatan na nababalot ng makapal na luntiang dahon ng maraming halaman. Kahali-halina ang natural na ganda ng kalikasan na wari moy isang paraiso.

Pero I really do like it! Yeah. Heto na naman ang spirito ko sa pag-appreciate ng arts at pagiging nature lover ko. Di ko talaga ipapatalo ang pagiging loyal ko sa nature! Mother Earth! Karamay mo ako. Itong supot ng junk food, itatapon ko po sa tamang lalagyan. Kaya chilaks. Love you Mother Earth! Sa gitna ng greenhouse may… Wow! May parang bahay. Tipong bahay na maka-pro nature. Ang ganda.

sabi niya at wala na nga akong nagawa kundi sumunod papasok sa gubat. The forest is cold and calming. Nawala lahat ng bigat sa loob ko dahil sa ganda ng klima ng gubat. Kahit pa maraming mga tuyong dahon at malalaking ugat ng puno na mahirap lakarin. This is still a good idea than hearing my mother's pressuring words.

And of everything that he met he made inquiry if perchance they had seen his mother. He said to the Mole, 'Thou canst go beneath the earth. Tell me, is my mother there?' And the Mole answered, 'Thou hast blinded mine eyes. How should I know?' He said to the Linnet, 'Thou canst fly over the tops of the tall trees, and canst see the whole world. Tell me, canst thou see my mother? And the Linnet answered, 'Thou hast clipt my wings for thy pleasure. How should I fly?'

Nakakangawit man ngunit ang pangyayari sa araw na ito ay paulit-ulit kong hihilingin na maulit. Hindi ako pinalaking maambisyon sa mga material na bagay. I was raised contented with the things I have possessed but this thing is one of the millions that I pray to happen when the Lord has permitted. This experience has let me realize while riding above. That His creation is no beautiful than other things in this world. Lumaki ako sa lugar na puno ng gusali, usok at iba pang bagay na nagmula sa tao ngunit hindi maaaring ihambing ang kagandahang dulot ng kalikasan. And it made me appreciate the serenity that the nature can offer.

Labis akong namangha sa natural na kagandahan ng kalikasan, sadyang makapangyarihan ang Diyos sapagkat walang makahihigit sa kanyang mga likha. Labis na kagalakan ang aming mga nararamdaman habang tinatanaw ang mala crystal na tubig ng dagat maging ang dalampasigan nito na kumikislap dahil sa mga puting buhangin. Kung hindi lang ako pagod sa byahe ay baka tinakbo ko na ang dagat.

Pakiramdam niya ay nakikisama ito sa magkahalong poot at sakit na nararamdaman niya ngayon. And when the sky cried with rain, her feelings burst like a broken damn. Her sobs grew louder like thunder, her cries echoed the rainfall, her blood streamed down the puddle. “NOOOOOO!” And in the middle of the dark forest, the trees witnessed how a mother grieved for her angel. “ANG BABY KOOOOOO!”

“That’s okay. Ang mahalaga hindi mo naman sinisira at pinagsasamantalahan ang kalikasan.” I snapped when I remember something. She loves nature. Ako na anak din ng makakalikasang tao ay ibang bagay ang hilig. Parang nagkakaroon na ako ng panghihinayang sa sarili ko na hindi na lang din ako nagkagustong magtanim ng mga puno, bulaklak, gulay, at iba pa. Although mama has taught me and she has been encouraging me to plant tree every year.

Nang matapos akong kumain ay tumayo ako. “Where are you going?” Dumiretso ako sa kaniyang veranda at tumingin sa dalampasigan. Maraming taong naglalaro at naliligo. Ang saya nilang tignan. Tumingin ako sa mga alon hanggang sa malayong karagatan. I do not know why, but everytime my head is in doubts, the nature really comforts me. His creation gives serenity into my madness. “Are you okay?” isang banayad na boses ang aking narinig mula sa aking likuran.

Sana naman marinig na ako ngayon, dahil kung hindi iwan ko na lang. 'Oh, Madre de la naturaleza, espero que me lo concedas. Ya tengo dolor, por favor redúcelo. Espero que mi nacimiento sea cómodo. No hay complicaciones, o pueden pasar cosas malas. Espero que me cuides hasta que lo saque, que la naturaleza que estas custodiando nos bendiga.'