Poem About Mother Nature Novels & Stories

“Parang nasa sariling mundo siya kapag gumagawa.” “Oo nga,” sagot ni Ralph. “Parang nakikita ko na agad kung saan siya dadalhin ng passion niya.” Ilang minuto ang lumipas at pinakita ni Ayesha ang unang sketch. “Mommy, Daddy ano sa tingin ninyo?” Pinagmasdan iyon ni Ralph. “Maganda na, pero what if lagyan mo ng mga bata sa paligid ng puno? Para ipakita na we’re protecting nature not just for us, but for the next generation.”

Naisip niya na itotodo niya na total wala namang sigurong makakakilala sa kaniya dito. Kaya eto siya ngayon pagala-gala muna sa tabi ng dagat habang pinagmamasdan ang paligid. Ang mga magagandang alon na pilit abutin ang kanyang mga paa. Tanaw niya sa may di-kalayuan ang iilang mga binatilyong nag susurfing.Nakangiti siyang pinagmasdan ang mga ito. Ang gagaling naman ng mga to' sa isip niya. Pansamantalang hindi niya naisip ang problema, totoo nga pala ang sinasabi ng iba na. If you're witnessing the beauty of an island and Mother Nature, it can clear your mind and bring you peace. And she undoubtedly agrees with it.

Kaya isang gabi, nang magkasama sila ng kanyang ama sa hardin ng mansyon, hindi na niya napigilan ang sarili na magtanong. Tahimik silang nakatingala sa kalangitan, pinagmamasdan ang mga kumikislap na bituin. Mahilig si Bridgette sa mga ganitong tanawin—para bang sa tuwing nakikita niya ang mga ito, lumalakas ang kanyang loob. “Tay? Pwede po ba akong magtanong?” maingat na basag ng bata sa katahimikan.

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

Isang basket lang ang dala niya at puno ng prutas at gulay. Gusto niyang manatili sa sitwasyong iyon na walang ibang iniisip kundi ang kasalukuyang nagaganap. Inalis niya sa kaniyang isipan ang mga negatibong bagay at nakatulong upang gumaan ang pakiramdam niya. Ganoong freedom ang gusto niya, only nature can touch her heart.

Natuyo na kaya pwede na itong idikit sa mga artwork ko. Napatingin naman sa akin si Ma’am Jesica sa ginagawa ko. “Mahilig ka pala sa ganiyan, that’s part of being creative and by appreciating our nature,” masaya niyang paliwanag na hindi ko naman pinansin. “Isabelle, stand up,” tawag niya sa akin. Wala ako sa mood kaya tinignan ko lang siya. “What do you mean by eco system?” Walang gana akong sumagot. “Ecosystems are the foundation of Biosphere and maintain the natural balance of the earth,”

She gracefully navigated single motherhood, embodying purity. Two remarkable women occupied special places in my heart – my mother and Celeste. Their resilience as single mothers, facing the challenges of parenthood head-on, shaped the person I am today. The sacrifices they made, from the dangers of childbirth to the daily struggles of parenting, were nothing short of awe-inspiring.

Nakangiti akong pinagmamasdan ang paligid. Unang beses ko kasing makasakay ng ganito, well, pangalawa. But I was too young to remember. "Wow," bulalas ko nang makita kung gaano ka ganda ng mundo. Sobrang ganda ng mundo, pero ginagawa nating komplikado ang buhay. I mean, look at this unbelievably beautiful nature. Sa sobrang ganda, hindi ko man lang makita ang kagandahan ng buhay dahil sa lumaki akong mahirap, mapait ang buhay at walang ibang dala kundi ang problema ng pamilya.

Motherhood is messy and staggeringly beautiful. It is overflowing with great joy, laughter, tenderness, and immeasurable responsibility. As mothers, we strive to make our families the heart of our day-to-day lives, and we redefine what it means to be tired, to be busy, to multitask with grace and patience. We love with our whole hearts and do everything in our power to give and give selflessly.

Mas maigi pa nga na mag-isang mag-stroll sa dalampasigan at enjoyin ang kagandahan na inihahain ni Mother Nature. Pamumulot ng shells at pagkuha ng larawan ang inatupag niya. Nang makaramdam ng pagod ay naupo siya sa batuhan at inantabayanan ang sunset. Hanggang sa unti-unting bumaba si Haring Araw. Nag-iba ang kulay ng paligid, nagiging mas maganda. So scenic. Kung marunong lang sana siyang magpinta ay ginawan niya na ng obra ang nakikita.