Novel & Cerita In My Defense Meaning

Clearly, there is someone after me. After what happened, I searched the whole library, looking for witnesses. Hindi naman ako natatakot na baka may nakakita sa ginawa ko, halata namang self defense ang ginawa ko laban sa babaeng iyon. Pati ang matandang librarian ay hindi ko na ulit nakita, nakabukas nalang ang backdoor ng silid bago ako lumabas doon.

Mahinang sabi niya na kinangiti ko naman. "Thank you." Mahinang sabi ko naman sa kaniya For some reason, her words made my chest ache. I had never really experienced having someone defend me without asking for anything in return. My own family never did. Even when I was young, I learned that being quiet was easier than defending myself. Especially when people had already decided that I was the problem. "Can I call you mom? If it’s not to much,” sabi ko naman sa kaniya.

“I allowed her, because it was necessary to save a life.” Nangingilid na ang luha ko. “Hindi po pagnanakaw ang nangyari — pagtatanggol po.” Isang malaking buntong-hininga ang narinig ko sa buong courtroom. Malinaw na ang sagot bawat akusasyon sa akin. Nagawa ng depensa na maipagtanggol ako. Hindi na ako ang mukhang agresor. Hindi na ako ang babaeng basta na lamang bumaril.

Depensa agad nito. Nilingon niya ito at tinaasan ng kilay. "Eh bakit ang defensive mo?" "Hindi naman, inuunahan lang kita bago mag-assume ka ng ibang bagay. Kilala pa naman kita." Nakangiting wika nito. Tumango-tango naman siya rito. "Thanks." Mahinang sabi niya rito. Sapat na para marinig nito. Gulat naman ang itsura ni Mico nang tignan siya.

"Oo. Tsaka ayokong maabala pa si Ninong—" "Azi is a lawyer, remember? His job is to fight against what the law percepts wrong. So, why would he be mad if you do the same thing for yourself? Baka mas magalit pa siya kapag nalaman niyang hinahayaan mo ang ibang tao na api-apihin ka," putol sa akin ni Maecy. Napaisip ako sa sinabi niya. Oo nga naman. May point naman siya. Ulit.

utal-utal kong tanong. "Sakto lang para marinig ko ang mga sianbi mo." Naglakad siya palapit sa akin. "Hindi raw nagseselos oh." "Hindi naman talaga!" "Eh ba't ka defensive?" "Malamang magiging defensive ako. Ikaw ba namang paratangan ng hindi totoo kung hindi ka---" "Hindi ba talaga totoo?" Napaiwas ako ng tingin. "Oh bakit hindi ka ngayon makapagsalita?"

dugtong niya Tama siya. Ngumiti ako. “ Thank you, Lianne.” bigla kong sabi Tumahimik bigla sa kabilang linya. “For what?” tanong niya. “For staying,” sagot ko. “For defending me… kahit hindi mo kailangan gawin yun.” Narinig ko ang mahinang buntong hininga niya. “Of course I’ll stay,” sabi niya. “Tanga ka ba?”

Ako ang unang nagsalita. "Hindi mo kailangang gawin iyon." Napalingon siya sa akin. "Gawin ang alin?" Takhang tanong nito. "Defending me." Mabilis kong saad. Bahagyang tumaas ang kilay niya. "As I recall, sinabi ko lang ang totoo." Napabuntong-hininga ako na lang ako. "Still." Sandali siyang natahimik. Pagkatapos ay diretsong tumingin sa harapan.

“So, what’s your next move? Press conference?” Napatingin ako sa kanya nang masama. “Wala. I’m done defending myself. Sawa na ako.” “Good,” sabi niya agad. “Then stop defending.” Tumaas lang ang kilay ko. “Ha? Anong ibig mong sabihin?” “Stop defending. Confuse them instead.” Tumikhim pa siya, parang nagse-seminar. “Confuse them?” ulit ko, half amused, half annoyed. “Marco, this isn’t some drama series.”

“Indefinitely. We’ll talk after we sort this out.” Sort out what? The mess someone else just made? Gusto kong umiyak, sumigaw pero tanging pagtango lang ang ginawa ko saka lumabas sa opisina niya. How do I supposed to defend myself kung wala akong proof para patunayan na sabotahe lang ang nangyari?