Pregnant Quotes の小説・ストーリー

she said proudly. My eyes drifted on her belly na wala pang baby bump dahil maaga pa. A part of my heart swell hearing the things she achieved in four years. "Congrats!" I beamed sincerely. I don't know but since I gave birth with Ken, my favorite stories are about pregnancy. I mean, pregnancy only proves how strong a woman is.

malungkot na tanong ko rito. "She's not okay. Lalo ngayon na buntis siya while under in medication." Huminga ako ng malalim. "Bili mo ako ng kwek-kwek." "What?" "Bili mo ako ng kwek-kwek!" inis na saad ko rito. "Ano nga ang kwek-kwek?" "Itlog iyon. Sige na." naglalaway ako habang iniisip ang kwek-kwek.

Pinatulo ko ang tubig sa gripo at pinunasan ang aking bibig at saka may ngiti ako sa aking labi ng lingunin ko siya. "L-Lucas, I think I'm pregnant."

Hindi ko naman agad maintindihan kung ano ang ibig niyang sabihin, ang sabi niya ay wala naman akong pero bakit naging natural lang ang nararamdaman ko lalo na kapag umaga. "W-what do you mean doc.? Akala ko ba ay wala akong sakit pero bakit nararamdaman ko ang mga bagay na 'yon?" pagtatanong ko pa. Ngumiti naman siya sa akin. "Ganyan talaga ang nararanasan ng mga buntis." Halos hindi pa nag sink in sa utak ko ang sinabi niya. "Pardon?" mahinang anas ko. "Ang cute ng reaksyon mo Ms. Agatha. As what I've said ay normal lang 'yan sa babaeng nagdadalang tao. You are month pregnant."

Masyado lang siyang nadadala sa takot. “Don't worry, maayos naman ang lahat ng kanyang lab result. At may mga incident talaga namahimatay ang isang babae lalo kapag pregnant ito.” “My sweety is pregnant?” paniniguradong tanong ni Zach.

Sabay na natawa si Luna at ang doktora niya at napatingin sila sa monitor ng tumunog ang tila heartbeat palamang doon. “You are pregnant! Oh my gosh!” hindi napigilan ni Celine na maiyak dahil sa katotohanang iyon.

Natataranta naman ako kase di ko alam kung pano ito ayusin. Hala baka magalit si insan sakin kase sinira ko yan pero sira na naman talaga yan...kung bilhan ko nalang kaya siya ng bago no? Mura lang naman yong ganyan, may pera naman ako dito pero nga kailangan kung mag tipid, lalo na ngayon na hindi pa ako nakakahanap ng trabaho, ayaw ko namang manghingi kay Mommy gusto kung patunayan sa kanya na kaya kung kumain, kaya kung mabuhay ng wala siya sa tabi ko. Nilagay ko nalang yon sa gilid at pumasok na sa kwarto, nang pumunta ako sa banyo ni insan ay walang tubig kaya di nalang ako naligo.

“Lincoln?? Lincoln? Nasaan ka na ba?” “Kailangan kita, Lincoln! Huwag mo sabihing nasa piling ka ng asawa mo? Hindi ba’t tapos na kayong dalawa??” “LINCOLN!! ANSWER MY DAMN CALL!!” “LINCOLN! I HAVE SOMETHING IMPORTANT TO TELL YOU!” “I AM PREGNANT, LINCOLN AND YOU ARE THE FATHER!” Muling tumulo ang aking luha nang sumariwa ang mga mensahe sa aking isip. Napahikbi na lamang ako at napatalukbong sa kumot.

"I'm pregnant..!" "Aha.." "Again.."

Namimilog ang mga mata kong napatayo, "Delton, sobra naman—" "Shh, Savvy. Let's just celebrate. Don't worry about anything. Just tell me your cravings, you can cry on me, slap me, and all." Ngumiti siya at muling niyakap ang bewang ko at hinaplos ang aking tiyan. "Always remember that I am here by your side. It's not just you who is pregnant; we are both pregnant, and we're both responsible for it. I am with you, remember that." Hinalikan niya ang sentido ko.