Novel & Cerita Giving Birth Quotes

Bigla akong nanlalambot sa mga sinabi niya. "Grabe 'yong mga sacrifices na ginawa mo, never mong pinakitang pagod ka at nakikisama ka sa amin, never kang nagreklamo. Tuwang-tuwa ka na kahit sa maliit na halaga samantalang ako, hindi makuntento. May kutob na talaga si Jona na buntis ka dahil panay ang pagsakit ng katawan mo, kaya nga no'ng nalaman namin na buntis ka, hindi namin hinayaan na ipainom sa 'yo ang lintek na gamot na 'yon. Sayang kasi 'yong bata kung madadamay sa problema, asksidente man o hindi ginustong mabuo, nariyan na 'yan, kung tayo nga hindi naman natin ginusto na gano'n ang mangyayari sa buhay natin pero tinanggap na lang natin, ang bata pa kaya?" mahabang paliwanag nito.

Si Ceila na may pangarap, may direksyon, may boses. “After I give birth…” mahinang bulong ko sa sarili, “I’ll take a few months to just be a mom. Yung simpleng buhay lang. Gising sa madaling araw, may gatas na nakahanda, may lullaby sa background habang pinapatahan siya.”

Tumingin siya sa akin kaya napatingin din ako. "Kung isang ordinaryong tao katulad ko na wala naman ipon bago mabuntis sobrang hirap. Magisa akong nagpalaki sa anak ko habang kumakayod ng ikabubuhay namin dalawa. Hindi madali magpalaki magisa kaya swerte mo na may kaibigan, kapatid at nanay kang kasama. Nandito kami para sa iyo ako ang tatayong ina mo habang pinagbubuntis ang apo ko." Wika niya at hinawakan ang kamay ko.

Kitang-kita ni Jax ang butil-butil ng pawis sa noo ni Anna at kung gaano tinitiis nito ang kirot na nararamdaman nang sandaling iyon para bigyan siya ng ngiti. “I’m so—” “Jax, please stop apologizing because I have already forgiven you,” awat ni Anna. “What I'm going through now is a natural aspect of giving birth to our child, and it's not your fault. I'm only making a small sacrifice for our soon-to-be-born baby.” Nang marinig ni Jax ang mga salitang iyon mula kay Anna ay tila natunaw ang kanyang puso. Doon niya lang napagtanto na mali siya ng taong sinaktan.

She's getting birth to Jj 'Ahh! H-Hindi ko na kaya!' she said after a long push.. She's crying, marami ring pinong pawis ang lumalabas sa noo niya.. 'You can Yanna.. ilang oras na sakripesyo lang para sa habambuhay na kasiyahan' 'M-Mommy..I can't-' I closed my eyes when she shouted very loud again.. 'you can sweety..im here..hold my hand and push' umiling iling siya.

Pregnant woman are being forced to give birth only with midwife, and one assistant nurse during the pandemic state. Napasinghap si Rebecca nang maramdaman ang mainit na palad ng asawa sa kanyang kaliwang dibdib. It sending her more intensifying heat of pleasure. Nakakabaliw ang init na hatid niyon sa kanyang kaibuturan.

Hindi natuwa ang buntis at sinabing, “May problema ka ba? Anim na buwan pa lang akong buntis, gusto mo na akong manganak? Paano mo inaasahan na gagawin ko iyon? Bibigyan mo ba ako ng C-section? Doctor ka ba talaga? Sa tingin ko ay sinungaling ka, at papatayin mo ako, ano?” Hindi pinansin ni Alex ang pangungutya nito at sa halip ay sinabi niyang, “May kasabihan na ‘pag hinog na, babagsak na ang melon.’ Sa kaso mo, halos hinog na yung fetus mo! Karaniwan, kailangang magdala ng sampung buwan ang mga kababaihan sa kanilang sinapupunan, pero dahil talentado ka, may kakayahan ka nang manganak sa loob lamang ng anim na buwan, kaya, siyempre, makakaramdam ka ng sakit!” “Hahahaha…”

Pagkasabi ko no'n ay dali-dali akong tumakbo sa lababo at sumuka ng sumuka. "Dios mío!" singhal ko habang sumusuka. Ito na nga ba ang sinasabi ko, ang hirap pala mag buntis! Naramdaman ko na lang ang bahagyang pag hagod sa likod ko. At kahit hindi ako lumingon ay alam kong si Justine iyon. "Its okay love, you'll be okay," pabulong niyang sabi habang hinahagod pa rin ang likod ko.

Napakamot nalang ako sa aking ulo dahil mukhang naging OA pa yata ako sa sinabi ko. " Kahit hindi naman ako ang naging OB-GYNE mo. Ganoon parin ang sasabihin nila sa'yo, Amara. Kaya ikaw, wag ng masyadong mag-alala,okay? Don't be overthink the things that you cannot control it. Amg mahalaga safe kayo ni, baby at healthy ang pagbubuntis mo, Baby sis."

She was crying too. “Tita.” She looked up at me and immediately stood up. “We’re going home now, tita.” She smiled and nodded. “Mag-ingat ka anak.” She slowly wrapped her arms around me and that immediately made me tear up. I said to myself that I’m not going to cry. “Thank you tita for everything.” Thank you for giving birth to both of them. “Hindi ko alam kung magkikita pa ba tayo pagkatapos nito kaya gusto kong sabihin sa ‘yo na… nawa’y maging masaya ka.”