First Time Mom Quotes Novels & Stories

Na kapag daw naging isa akong ina ay wala rin akong kwenta katulad ni mom. Nagalit ako at iyon ang unang beses na nasampal ko siya, hindi ko na mapigilan ang aking sarili dahil hindi niya pwedeng tawagin ng walang kwenta si mom eh hindi niya pa iyon nakita ng buhay at mas lalong wala siyang alam kung paano ako pinalaki ni mom.

Veronica asked when she saw her friend Cathy spacing out in the corner. "Kakayanin ko ba ’to? Ang hirap pala maging first-time mom, ano? Isipin mo ha, two days pa lang mula nang ilabas ko si Baby, sobrang burned out na ako," maluha-luhang kwento niya kay Veronica. Bahagya namang natawa si Veronica. Ganyan na ganyan din siya noon. She could relate and understood what her best friend was saying.

Parang nakikipagsabayan sa beat ng puso ko. Pero may isang bagay akong na realize habang hinihimas ko ang tiyan ko one quiet afternoon sa terrace habang umuulan sa labas. I was scrolling through a mommy group sa social media when I read a post from a first time mom na nag breakdown kasi hindi niya alam kung paano alagaan ang anak niya paglabas. She said she was afraid she’d fail. Napabuntong hininga ako.

sagot ko, habang naglalakad palapit sa kanya. “Medyo fussy lang sila,” dagdag ko, bahagyang napabuntong hininga. “I tried to calm them down, pero buti na lang nandiyan si Shane.” Tumango si Melody, pero hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa mukha niya. “First time moms really go through that,” sabi niya. “Normal lang na mahirapan ka.” Napangiti ako ng mahina, pero sa loob ko, gusto kong matawa.

At talagang dinamay pa ako. "Naku, dapat lang. Magtapos na muna dahil sa hirap ng buhay. Pero syempre, knocks on wood, kung dumating man ang araw na mabuntis siya, magagalit ako, syempre, bilang nanay niya. Pero yun nga, gaya ng sinabi ko kay Monica, sa una lang naman 'yan na reaksyon ng magulang sa anak. Kasi hindi biro ang maging ina, kaya papaalalahanan ko siya, tapos tuturuan ko siya ng mga bagay na dapat niyang malaman. Pareho sa pag-gabay ko kay Monica kasi first-time mom eh." Sabay yakap sa amin pagkatapos ng sagot niya.

Tama na sa kanya na tanggap nito ang mga bata. Lumingon ito sa kanya at sa isang iglap ay muling nagkaugnay ang kanilang mga titig. Hindi niya magawang kumurap at tulad dati sa tuwing napatitig siya sa kulay asul nitong mga mata ay nahihipnotismo siya. “I wish I was with you when you gave birth to our children, I wish I was with you to witness the first loud cry and the first smile, the first food they eat, the first step they take, and to hear the first word they say.”

naiiyak na tawag ko sa kaniya at mas lalong hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kaniya na tinawanan niya lang. “Dad, ano’ng nangyayari sa anak mo?” Narinig ko ang nalilito at nagtatakang boses ni Mom at tinatanong si Dad kung bakit humahagulgol ako ng iyak sa balikat niya. Tumawa lang si Dad sa tanong ng asawa, “Wala, Mommy at nagdadrama lang itong anak mo dahil tatay na raw siya.” Humagikgik si Mom at niyakap din ako. Napapikit ako ng haplusin niya ang noo ko at punasan ang mga luha ko, “Ssh, anak. Being a first time parent is so overwhelming, huh?”

She has decided to let go of the past and, starting today, she will renew her life. “I hope you will allow me to be a happy mom. Thank you for bringing me into this world. Thank you for being a good mother to me. Thank you for all the sacrifices you have made and thank you for being the best mom in the universe. Mag momove on man ako sa nangyari sa atin, but always remember that you will stay in my heart and mind forever... I love you, Mom. I will always love you.” I sniffed weakly.

Napakabilis ng tibok niya, halos kapareho ng ritmo ng kaba ng puso ko. Habang nakatitig sa screen si Mama, nakaramdam ako ng init sa dibdib. I can see a flicker of happiness in her expression. Napalingon si Tita sa amin,“Mukhang maayos ang development niya. Pero dahil first time mo, gusto kong i-discuss natin ang ilang important reminders”. “Of course, tita”, sabi ko. Hindi ko na tinatawag na doctor si tita kapag nakikipag-usap sa kanya. Pati kay mama ganun din. Ayaw niya dahil awkward daw.

It's their first grandchild kaya ganoon na lamang ang kanilang ikinikilos. "Lucien, hindi ka dapat nag-oovertime sa trabaho mo. Kailangan ka ng asawa mo lalo na ngayong buntis ang asawa mo," sermon sa akin ni Mommy nang alas-syete na ng gabi ay nasa opisina pa rin ako. "May tinatapos lang po ako, Ma. Pauwi na rin po ako." "You have to make some time with your wife dahil mahirap ang magbuntis lalo na ngayong first trimester niya. Dapat ay parating nasa tabi ka niya," dagdag pa nito.