Princess Princess Adventure Time นิยาย & เรื่องราว

Inabot siya ng halos limang minuto kakaiwas sa bawat atake ng isa’t-isa hanggang sa Masipa ni Luna si Princess na ikinaatras nito sa kaniya. “Get up!” sigaw niya dito dahil napahawak si Princess sa sahig ngunit hindi naman ito napatumba ng tuluyan. “Princess!” alalang sigaw ng kambal nitong kaibigan dahil sa pag-aalala dito.

Hindi siya bibigay. Samantalang si Princess, na nagmamadaling umalis mula sa hotel, ay nararamdaman ang saya ng pagkapanalo. Wala siyang kaalaman na ang pinakamalupit na bahagi ng laro ay hindi pa nagsisimula. Bawat plano na inilatag ni Princess ay tila isang solusyon sa kanyang mata, ngunit ang mga larawang kinuha niya at ang mga maling hakbang na ginawa niya ay magiging dahilan ng kanyang pagbagsak. Hindi na si Antonette ang babae na kayang apakan at gawing marioneta.

Wala sa sariling pinanunuod ni Louise ang iniinit na tubig mula sa kanilang kalan. Hindi pa rin siya makapaniwala. Prinsesa siya. . .Isang totoong prinsesa. Kunwari pa siyang natawa. Sa loob ng dalawampung taon, biglang isang araw, sasabihin sa kanyang na isa siyang prinsesa. Kung nananaginip man siya ngayon, gusto na niya magising.

Malambing niyang sabi. “Huwag na, nakakahiya.” Nakasimangot na sabi nito. Mahina siyang natawa sa pagsimangot nito. She looks cute. “You haven’t been there ever since?” He asked and she gave him a simple nod. He actually frowns to the information that the only princess of the Arison hasn’t been on amusement park before. What happened to her childhood then?

Aziria’s POV "Ikaw ba ang queen?" Halos manuyo ang aking lalamunan nang may nagtanong n’on. Inangat ko ang aking ulo, akala ko ay si Trill ngunit abala siya sa pagkain. Tumingin naman ako sa likuran, may dalawa akong babaeng nakitang nanunuod ng video. "Kung ikaw si queen, ako na lang ang princess kasi ako rin naman papalit sa ‘yo dahil matanda ka na, HAHAHAHA!" sabi pa ng babae.

Napatawa ako. “Do I really look like that?” She nodded. “Yes.” “Okay, then I’ll stop.” “Promise?” “Promise.” Hinalikan ko siya sa pisngi. “Now, lie down.” Humiga siya at hinila ang kumot hanggang dibdib niya. “Story?” “Again?” “Yes.” “Which one?” “The princess.” “Okay.” Nagsimula akong magkuwento tungkol sa isang prinsesang nakatira sa isang malaking kastilyo.

napatawa ng mahina si Ace at pinisil ang ilong nito. “Aw Daddy!” kunwaring nasasaktan na sabi ni Princess at napatawa sila pareho. Pinahiga na niya ng maayos si Princess para matulog ngunit hindi pa ‘rin maalis sa isip niya ang tungkol kay Stella. Hanggang maya-maya ay may naisip siya na ikinatingin nito agad kay Princess.

Ang lalim ng tingin niya—hindi bastang ngiti lang, kundi ngiting may kahulugan, may pangakong unti-unti kong nararamdaman sa bawat araw na lumilipas. “Princess,” wika niya, “anong gusto mong gawin pagkatapos nito?” “Hmm…” ngumiti si Princess habang umiinom sa strawberry shake niya gamit ang unicorn straw. “Gusto ko mag-drawing sa park! Tapos picnic ulit, tapos… sleepover with Mommy Calista!” Napalingon ako kay Levi, medyo nahiya. “Uhm, baka napagod ka na. Pwede namang next time—”

he asked. “Pero wala naman tayo’ng ginagawang masama. He was gone. And I need someone to be with me because I’m afraid to be alone. Please Nick. Help me fall asleep. Pagkatapos nito, hindi na kita gagambalain ulit.” He sighed and nodded. “In a castle of Kings and Queens, there is a princess named Amber,” panimula nito. “Kapangalan ko talaga ang prinsesa?” ngiti ko’ng tanong.

bulong nito, halatang nag-pout nang kaunti, pero mabilis ding napawi ang tampo sa excitement. Tumingala si Trixie, parang tinitipon ang mga alaala bago magsimulang magkuwento. “Once upon a time, there was a beautiful princess. She was beautiful, kind, and full of dreams. Tapos… dumating sa buhay niya ang isang prinsipe. Mabait ang prinsipe noong una, and she loved her prince very, very much. Sobrang mahal, na wala na siyang ibang iniisip kundi kung paano niya pasasayahin ang prinsipe.”