Princess Bride Novels & Stories

Buong taon itong napapalibutan ito ng mga ulap, kaya doon nakuha ang bansag sa lugar na iyon. Nakaupo sa tuktok ng bundok ang isang magandang anyo, nakasuot ito ng mahaba at kulay pula na bestida, nagmukha siyang isang imortal. Napakaganda ng kaniyang features, pero mayroong kaunting lungkot sa kaniyang mga mata. Iyon ay si Prinsesa Dorothy.

Nagmukha iyong tore na mas mataas sa Reyna. Mula sa ibaba ay nakangising tiningala ng Reyna ang Prinsesa. "Havok!" Malakas na sigaw ng Prinsesa kasabay ng pagtaas ng kaniyang kamay. Mabilis pa sa alas kwatro na dumating ang kaniyang dragon. Pumapagaspas ang malalaki nitong pakpak sa himpapawid. Kapagkuwa'y hinablot ng Havok and nakataas na kamay ng Prinsesa dahilan para umangat ang katawan niya sa himpapawid.

Si Ethan naman ang taga-kilos ko, as well as Dori. "HA?!" Pigil-tawa ako nang marinig ko ang reaksyon ni Roland from my earpiece. Obviously, nasa kamay niya na ang sapatos ni Barbara. Ito lang naman ang sinulat ko sa papel: A princess dropped her shoe. Please keep it away from any bloodstains. The Prince is in a huge battle right now and he wouldn't want to make any damage to it. Isusuot niya pa raw 'yan pagbalik niya sa palasyo. CHAAAR!

“Darling, I just told you to choose a dress. You donʼt have to bother yourself with the price.” Napangiwi naman si Caroline. Paanong hindi siya maba-bother? Eh, ang pinakamura na dress na nakita niya ay nagkakahalaga lang naman ng kalahating milyong piso! Akmang aalma pa siya nang mapansin niya ang pagdilim ng mukha ni Calvin habang nakatingin sa kanilang harapan. Dahil doon ay napabaling din siya sa kung anong tinitingnan nito. Ganoon na lang ang gulat niya nang makita si Erica na naglalakad palapit sa kanila.

Isang malawak, eleganteng kwarto na may king-sized bed, balcony na may overlooking city view, at isang ambiance na sumisigaw ng romance. Pero ang totoo? Wala akong nararamdamang kahit anong romance. Pagkapasok ko pa lang, agad akong dumiretso sa walk-in closet. Gusto ko lang magbihis, gusto ko lang makalaya sa wedding gown na ito. Pero bago pa ako makapasok, biglang nagsalita si Sebastian. “This marriage… is nothing but a contract, Cassandra.” Napahinto ako. Dahan-dahan akong lumingon sa kanya.

Tanong ni Freddie pagpasok niya sa kwarto niya. Mabilis na tinakpan ni Amelia ang kanyang pisngi gamit ang kanyang buhok at ngumiti. "Hindi, gagawin ko ngayon. Napakaganda nito.” Napatingin siya sa kanyang kama at nakita niya ang isang asul na ball gown na maayos na nakalagay dito. Kumunot ang noo ni Freddie matapos mapansin ang mga luha sa mukha ni Amelia. Lumapit siya at itinaas ang panga niya.

Kung gaano kalawak ng buong bakuran ay siya ring lawak ng buong bahay. "Ang sarap siguro tumira sa ganitong klaseng bahay. Para kang nasa isang kastilyo. Para akong isang prinsesa katulad ng mga palabas sa pelikula." Kayecee murmurs while dreaming at that time. Napangiti na lang kaming tatlo ng driver at ni Miyerna. When our van gets near to the mansion ay may nakakuha bigla ng aking atensyon. I immediately frowned upon reading the big letters form into three words.

She's wearing pink shirt. Hindi kaya color blind si madam Ora? napatanong siya sa sarili nang masilayan ang mukha ng babae. The woman looks simple pero nakuha nito ang kaniyang atensyon. Mayroon itong freckles sa mukha. She look foreign so he talked to her in english. Akala niya english speaking ang babae. Ang hindi niya alam dudugo na ang ilong nito dahil hindi nito maintindihan kahit ang simpleng ingles na sinasabi niya.

Tipid na saad ito at tumalikod. "A-Ano?! Jihan what are you talking about?! Let me go!" Hiyaw ko ulit. "I'll see you there, my paid bride." ~

I'm so foolish to believe it. "Papa, kamusta po kayo?" Bungad ko. Tumigil siya sa pagbabasa at tiningnan ako. Kumikislap ang mga mata niya sa tuwa nang masilayan niya ako. Lumiwanag ang buong mukha niya at sumilay ang matamis niyang ngiti. "My princess is home." Nakangiting bati niya. Humakbang ako ng mabilis at marahan siyang niyakap.