Professor Snape Wand Novels & Stories

I smiled and sit straight, pagkatapos ay humarap ako sakanya. Hawak hawak ko sa kamay yung lollipop ko kaya ginawa ko muna itong wand at ginaya yung pag cast ni Harry Potter ng spell. Pinaikot ko yung lollipop ng dalawang beses sa hangin bago itinutok sakanya. "Expecto Patronum!" I shouted as I pointed him the tip of my lollipop. Biglang nanlaki ang mata nya sa ginawa ko, maging ako ay nagulat rin sa iniakto ko.

“Power of the unknown I am calling upon The ability vested in me I summon thee Shō noŋɳ ʂɧøķ ʤą Ŕɸʪ ʈąɱ ɫý!” I waited and waited until Professor Donnagoyle’s pet appeared right in front of the glowing cauldron. I thought I did it right, but I stepped aback and even fell my ass on the floor when I suddenly heard a loud and low growl from the cauldron as if whoever owned that voice came from the grave. Nasaksihan ko ang mabilis na pagkilos ni Professor Donnagoyle upang palitawin ang wand niya at umusal ng spell habang nakatutok iyon sa kung sinumang papalabas na sana mula sa cauldron. “Dἰʂpęł!”

"But-" Hinawakan ko ang kamay niya bago siya tinanguan. "I trust you. We trust your power." Bumuntong-hininga siya bago humakbang palapit kay Sapphire. He pointed his wand towards the latter. "Sapphire and Evagne, in a count of three release your attacks. One..." ash-colored magic circle appeared on the ground where Evagne is standing, emitting ash-colored light and smoke. "Two..." The crystal on Evagne's wand started gathering the air around us, forming it into a massive ball of compressed air. "Three. Go!"

"Do it, sis, use your wand and cast a spell." Napakamot yung babaeng may hawak na wand. "I forget the spell, I write it on my notebook." "Tanga! What should we do now?" Naiinis na sabi nung babae. Napatawa ako ng mahina dahil sa kagagahan nila. Hindi na kasi nila napansin ang pagsulpot ng lalaki at kapwa pinagbangga silang dalawa. Nabitawan pa nung witch ang wand niya dahil tumalsik siya sa puno.

Maya-maya pa ay malakas siyang napahalakhak. "Really, huh?" Tawa siya nang tawa. "Oh, totoo naman, di ba? Tapos ang init init pa ng ulo mong magturo. Tsk!" reklamo ko. "Isa kang error teacher..." Mas lumakas pa ang tawa niya. Dahil malaki siyang tao, pati itong sofa ay umaalog na dahil sa pagtawa niya. "Baka terror teacher?" tanong niya.

Habang tinitignan ko siya ngayon makipag-usap sa mga classmates kong ginugulo siya ay inoobserbahan ko rin ito. I know that look— the one that he does while talking to the girls— it’s flirtatious. I don’t like that. Kumbaga sa mga sandaling ito ay para akong bampira tapos siya ay werewolf na pinanonood ko habang kumakain ng kangaroos. I really feel that I won’t like this professor.