Psychological Projection Novels & Stories

Chapter 35: The Decision Victoria Abbel's Point of View Napatigil ako dahil sa sinabi ni Nikos. "You're losing your sense of reality that's why you can't see your Dad not until now. You refused to see the image of your dad in your brain. And everyone knows what you've done. You are a slave of your emotions and imagination, Victoria. That's what makes you think that the world is always against you." I am not even aware of myself. Oh, God, what else do I need to know? And I can feel my body hurting inside. The emotions are just too overwhelming.

Dealing with projection and blame. It’s hard not to fall for this kind of malignant narcissism. You’ve probably been around your narcissist long enough to recognize a trap when you hear him/her getting started. It’s just a way to assert power manipulate your feelings and actions. Narcissists mimic emotions because they have the emotional range of a thimble. But they’re intelligent. They know how important emotional displays are to others and they know how to mimic them to manipulate their victims. Don’t let those crocodile tears fool you. They will pretend to understand your feelings or want to help you. It’s not true.

Lumapit siya at nagmakaawa, "Ms. Zimmerman, maaari akong sumang-ayon sa lahat ng kahilingan ng Demon Sect hangga't Maaari mong pigilan ang aking kasintahan na mawala ngayon. Ibibigay ko sa iyo ang lahat ng gusto mo." Gayunman, umiling si Jessica. "Walang makakapigil sa kanya dahil hindi siya kabilang sa mundong ito. Ako ay Nabanggit niya na isa lamang siyang projection. Kung pipigilan mo ang iyong kasintahan na mawala ngayon, ano ang mangyayari sa ang kanyang pisikal na katawan? Nais mo bang magkaroon ng dalawang magkaparehong kasintahan kapag bumalik ang kanyang pisikal na katawan? Ikaw ba Posible ba iyon?" paliwanag niya, na gustong tumigil sa pag-aaksaya ng kanyang pagsisikap. Hindi na ka

Kung ang kanilang nakikita ay tunay na communication, nangangahulugan ito na ang construct ay may kakayahang mag-refer sa kanila—na may awareness ito hindi lamang ng sarili, kundi ng “iba.” Ngunit kung ito ay projection lamang—isang interpretation ng kanilang sariling expectations—maaari silang magkamali ng direksyon. Upang masigurado, nagdesisyon silang magdisenyo ng isang bagong protocol: ang Minimal Intent Variation Test. Sa test na ito, ang grupo ay papasok sa Echo Field na may bahagyang pagbabago sa kanilang shared state—isang maliit ngunit intentional na shift sa alignment—at oobserbahan kung paano tutugon ang construct.

Napansin ko ang pattern. Selective. Manipulated. Calculated. Pero hindi ako nagpanic. “Those projections are incomplete,” sagot ko. “You’re presenting partial data.” “Or maybe,” sabat ng isa, “you’re making decisions beyond your expertise.” Tahimik ang paligid. Pero hindi iyon yung katahimikan na walang laman. Ito yung punong puno ng tension. Ng paghihintay. Ng paghusga. Tumingin ako sa kanya.

“Paano kung... ‘yung taong in denial na pagod siya, pero lahat ng tao sa paligid niya ay aware na laspag na siya, pero hindi pa rin siya tumitigil?” “Then that person needs better boundaries.” “Interesting. Kasi may kilala akong ganyan.” Tinignan siya ni Seiichi nang direkta. “You’re projecting.” “Or... I’m observing.” Nagkatitigan silang dalawa saglit. Pero bago pa siya makaramdam ng kilig or awkwardness, binalik na ni Seiichi ang mata sa laptop. “Finish the last paragraph. I’ll send final review before midnight.”

Sa kabila ng kanyang malalim na paglilinang, hindi siya makakawala sa mundong ito. Ang realization na ito ay humantong sa kanya upang maniwala na siya ay talagang nakulong sa isang projection, sa loob ng karanasang ilusyon ni James. Ang pagkakaroon ng buong mundo bilang kanilang larangan ng digmaan ay nangangahulugan na walang mga hadlang na maglilimita sa kanilang laban. Bukod dito, inabangan ni Wynton kung kaya siyang talunin ni James sa pantay na katayuan.

Isang female Psychologist ang ini-interview ng isang male reporter. ”Doc paano po ba nakukuha ang psychosis? May tao po ba na ipina-nganak na Psycho?” ” Well, may ipinanganak na may diperensya sa pag-iisip pero hindi ito isang uri ng Psychosis, Meron din naman na sinasabi nila na nama-mana ito sa mga magulang or maari din sa mga ancestors nila like lolo or lola, some says it’s genetics.” “But for me Psycho became a Psycho as a result of our Society, because of their experiences. They are the production of the people around them. Lahat ng tao maari maging Psycho.” ” Wow Doc totoo po ba iyon? Ibig sabihin kahit ako or kayo po maari maging Psycho?” ” Well, Yes. We people produce our own Psycho.

Taga kinig at taga advice ito sa kaibigan sabayan n'ya narin ng pagiging pranka n'ya. "I don't really know. Basta nalang sumama ang loob ko kanina when she said those straight to my face. I feel insulted. Maybe because she judged me quickly without even knowing my story. She's a psychologists, dapat alam n'yang sa ganong actions ng mga tao ay dahil sa isang karanasan nila from the past." Anthony said to Gideon.