Bakit Gusto Mo Maging Nurse Novels & Stories

malungkot man ako sa tuwing naiisip ko ang asawa ko ay nagiging masaya pa rin ako kahit papaano dahil atleast hindi ko malilimutan ang napakaganda niyang mukha. Samantala, nakatanggap ako ng tawag mula sa isang nurse namin sa ospital na pagmamay-ari ko. Aniya, nakahanap na siya ng katulong na nais magtrabaho para sa akin. Ang sabi ko naman ay nakahanap na ako at tagaluto na lang ang kailangan ko. Umalis kasi ang dating Cook dito. Aniya pa, marunong din daw at masarap magluto ang tinutukoy niyang nais mag-apply. Pumayag ako sa pakiusap ng nurse na pagsimulain ko na ngayon. pinapunta ko sila sa bahay ko.

"Very.Parang ate ka na yan.Wala Kasi akong kaatid na babae,lahat kami,lalaki.Ikaw, why did you decided to be a nurse?" "Balak ko kasing mag abroad.May tita akong nurse din at yumaman na siya sa State.Gusto ko sanang sumunod sa mga yapak niya, pero mas nagustuhan ko na rito sa Pilipinas.Para kasing mas may silbi ako rito." "That's nice.Para kasing lahat na lang,ang gusto lang,eh,kumita ng dollars." "Kumusta Naman ang-- ang trabaho mo?" tanong niya.

sagot ng nurse at umiling kaagad ako sa sinabi nito. "Walang namamagitan sa amin at lalong hindi ko papatulan si doc Leo nirerespeto ko sila, advance ka talaga mag-isip hindi ko rin kailangan ng sugar daddy dahil wala sa isipan ko ang pakikipag-relasyon," sabi ko kaagad sa nurse na kausap ko at napailing na lang ako kinilabutan ako. Natawa naman ang nurse sa akin napansin nito na hindi ako sumabay sa ginagawa niyang pagtawa.

“The best version of you?” She smiled. This time, a genuine smile. Humugot siya ng malalim na hininga. “Yup the best version of me. I became… a nurse. I learned things I had just to just to survive. I learned to love myself and doesn’t let anyone to command me to do things that I don’t want to do.” “Woah?” sambit nito. “You’re a nurse now? Hindi halata ah. Sa sungit mong ‘yan, naging nurse ka?”

Pero sa kabilang banda, hindi ko mapigilan na kwestiyunin kung bakit siya sa akin mabait. "Bakit... mo ito ginagawa?" nakayuko ko na tanong. "Miss, I'm a nurse," sagot niya. Umiling-iling ako. "You act differently. Bakit ang bait mo sa akin to the point na ikukuha mo ako ng bowl ng pagkain at itatago para hindi makita ni lola? We both know na may reason ka," saad ko. Sinasabi ko lamang ang napapansin ko. Wala naman ako masamang iniisip.

Nakahinga siya ng maluwag sa balita sa kaniya. “Nakakatuwa naman po nurse kung ganun.” Iyun na lang ang nasabi niya. Ayaw niyang maging excited, ayaw niyang matuwa ng sobra dahil baka mausog. Natatakot siyang baka bawiin kaagad ang kasiyahan na nararamdaman niya.

​Sabi nila, ang pagiging nurse daw ay isang noble profession. Marami kang maililigtas na buhay, marami kang mapapangiti, at siyempre, kailangan mong maging matatag kahit puyat ka na. Pero ang hindi nila sinabi sa textbook? Ang pagiging nurse na single mom ay parang pagtakbo ng marathon habang may dala-dalang dalawang galon ng tubig habang naka-duty ng labindalawang oras.

tanong ko isang gabi habang magkasama kaming nag-aayos ng kwarto ng kambal. Tumingin siya sa akin, medyo nag-aalangan. “Mahal, naisip ko lang… gusto ko sanang bumalik sa serbisyo bilang nurse.” Napatingin ako sa kanya, medyo nagulat, pero ngumiti agad. “Talaga? Ano ang nag-udyok sa’yo na maisip ‘yan?”

Ugh! Jusko! Jusko! Jusko! Partida unang araw ko pa lang ito pero hindi ko na kinakaya! Lord, please help me. Kapag nagpatuloy pa ito, imbes na maging Registered Nurse ako, baka mauna pa akong maging Registered Patient! Nakakab*liw na!

Annie's POV: Sa isang pang publikong health center ako nagdesisyong magtrabaho bilang isang nurse. Alam kong marami ang nag-iisip bakit dito ko piniling gamitin ang propesyon ko. Dahil alam kong maaari akong matunton ng mga kalaban na gustong manakit sa amin kung sa malaking ospital ako magtatrabaho. At isa pa nais ko ring makatulong sa mga kapwa ko tagarito na kumalinga sa amin no'ng bago pa lamang kami sa lugar na ito.