Novel & Cerita Punit Na Papel In English

kumunot ang noo niya nang nakita ang laman nito. Wala siya halos naiintindihan sa mga papeles it was written in Spanish... mga document na naka-Spanish. Kinuha niya ang cellphone niya at ini-scan ang mga papeles... mabuti na lang at high-tech na ngayon at puwede niyang e-scan at e-translate into English.

"Sinasabi mo ba sa akin na sa ilalim ng parehong mga kondisyon, si Vivian bilang 'Subject One' ay may parehong eksaktong academic potential kay Adeline?" Kinumpirma ng system: [Tama iyan. Ang Life Trial System na "If You Think You Can Do Better, Prove It" ay isang simulator na nagpapakita ng iyong mga kakayahan sa ilalim ng magkaparehong mga pangyayari bilang nasasakdal.] Tumutulo ang butil ng pawis sa kanyang mukha. Ang aking anak, nalilito at dilat ang mga mata, ay tumingin sa pagitan namin.

Mas domoble ang kaba ko at panginginig. Tiningnan ko ang isa pang papel na kulay Pula. Pakiramadam ko Hindi maganda ang laman nito. Pakiramadam ko kapagbabasahin ko ito ay pagsisihan kong binasa ko pa ito. Ngunit may nag uudyok sa 'kin na basahin ko para malaman kung ano ang nakasulat sa papel. Bumuntong-hininga muna ako saka nanginginig na binuksan ko ang papel. Kinakabahan kong tiningnan ang naka sulat at binasa ito.

“Tutal, ganito ako kaganda.” Pinigilan ni Sebastian ang sariling mapairap. Ngunit nang muling bumagsak ang tingin nito sa mga papel sa mesa, napako roon ang pansin niya. Kung hindi siya nagkakamali, puro liham ang mga iyon. At sa itsura ng mga papel, malinaw na hindi iyon basta ordinaryong dokumento lamang. Napakakulay ng mga stationery. Mukha iyong mga gamit na karaniwang ginagamit noon ng mga kabataan para magsulat ng love letter.

Papalabas na ng department store si Light nang biglang mapunit ang paper bag na dala niya dahilan upang magkalat ang mga pinamili niya sa sahig. Napabuntong-hininga siya. "Wala naman..." bulong niya sa sarili bago isa-isang pulutin ang mga nahulog. Kahit punit na ang paper bag ay pinagkasya pa rin niya ang mga gamit para lang may mapaglagyan.

Elaidia Day 2... "Elaidia pa-encode naman nito," utos ni Rain at inilapag ang napaka-kapal na papers sa table ko. "Elaidia timpla mo ako kape." "Elaidia, pwede ikaw muna gumawa nito?" At marami pang utos. Ganito ba talaga kapag baguhan? Sayo lahat itatambak. Hays, for sure masakit na naman likod ko nito.

Kung anuman ang nabasa nito sa kapirasong papel na iyon, dahilan para sa biglaang pagbabago ng moo. Then it hit her. Ang kulay ng papel. Ang mga letra. Iyon ang dokumentong pinirmahan niya na itinago niya sa kanyang drawer. Sa kung paanong dahilan ay hawak ngayon ni Caleb ang annulment paper, ang patunay ng kasinungalingan niya. Bakit kailangan pang mas maunang makita iyon ni Caleb kung binalak niya naman na aminin ang totoo?

pahayag ni Uno na bahagyang ikinalunok ni Manuela ng kaniyang laway bago dahan-dagan na kinuha ang brown envelop. Hindi maiwasang kabahan ni Manuela sa makikita niya, ayaw niyang paniwalaan ang sinasabi ni Uno sa kaniya yet may pakiramdam siya na hindi ito nagsisinungaling. Dahan-dahan na inilabas ni Manuela ang papel sa loob ng envelop at agad niyang binasa ang nakasulat, at habang nababasa ni Manuela ang nasa papel ay dahan-dahan ring nanlalaki ang kaniyang mga mata.

"All passed!" Itinupi ni Brandon ang manila paper. Gano'n lang din ang resulta, lahat kami nakapasa. "You can step on my feet here," ani Brandon nakita namin kung gaano na kaliit ang papel. Sumayaw ako. Napansin ko namang ginagaya kami ni Brandon kaya napangiti ako. Ang cute niya sumayaw!

"Ngayon mo mararanasan ang dinanas ko noon, Imelda." I looked her straight in the eye. Tangan ang papel na gusto niya nang mahawakan, sa mismong harap niya ay pinunit ko 'yon sa gitna. Oras ko naman ngayon para mang-asar. "Hala, pinunit ko!" Hindi ako nakuntento sa punit na ginawa ko, pinunit ko ulit ang dalawang papel na magkapatong. "Ay, napunit ulit!"