Novel & Cerita The Martyr By Nick Joaquin

“And I just want the things remain this way.” Biglang pumalatak si Riri. “Ayan. D’yan ka magaling, e. Sa pagiging martyr mo,” panenermon nito. “Would you do the same mistake you did three years ago? Hindi mo ipaglalaban ang nararamdaman mo? Hahayaan mong sumasaya siya sa piling ng iba kahit nasasaktan ka? Hindi ka ba talaga naniniwala na magkakaroon ka rin ng sarili mong happy ending?”

PROLOGUE “Can you be mine?” Nangungusap na matang nakatingin si Seil sa lalaking kaharap niya ngayon ang lalaking nagbigay ng kulay sa walang kulay niyang mundo, kong may award lamang para sa mga Makapal at Martyr na tao ay numero uno na siya roon. “What are you saying?” Ani nito na masamang tumitig sakanya ang lalaki bago tumayo, napaupo naman siya agad ng mabilis na nag bihis mula sa kinahihigaan nilang kama.

Aleya's Pov "Ang kasong hahawakan ninyo ngayon ay tungkol sa drug lord na na si Abner Juico," panimula ni Ninong Zandro sa kanyang briefing tungkol sa bagong misyon namin ni Deo. Mula sa projector na nasa harapan namin ay nakita ko ang pamilyar na lalaki. Saglit akong nag-isip kung saan ko siya nakita. Mahinang napapitik ang daliri ko sa hangin nang maalala ko na kung saan ko siya nakita. Sa party kagabi ng ama ni Cloe nakita ko ang lalaking ito at siya ang kaibigan na kausap ng ama ng dalaga. Kung ganoon ay isa palang pinaghihinalaang drug lord ang taong iyon? Alam kaya ng senador ang tungkol sa maruming trabaho ng kaibigan niya? "Siya si Abner Juico. Fifty years old, biyudo at may nag-iisa

She knew that from this day forward, she will never be the same. Hindi makapaniwala si Andrik na ganito ang kahihinatnan ng team nila. Getting electrocuted till death. Pagkakaroon ng parusa sa isang bagay na hindi naman nila ginawa o pinili para sa sarili. Para saan? Para sa pag-ibig at pagtataksil. Nasulyapan niya ang nanginginig na katawan ni Yekaterina. Umiiyak siya. The pain of losing Ahrio and the pain of his betrayal is too hard to swallow. The betrayal that sacrificed not just his live but theirs, too. But even then, she understands him. She knows she will do the same for the person she loves.

“Wait, pag-usapan natin ito. You’re just blinded by your grief and rage, Martina. Think of your mother! Hindi niya gugustuhing magkaganito ka!” “I don’t care!” Kinasa nito ang baril at itinutok sa kanya. “You deserve to die. And the I’ll have my peace!” “Martina, please. This is not you. Don’t do this.” Nikole pleaded. Martina giggled. “Ngayon alam mo na ang pakiramdam ng nagmamakaawa? Pero noong ako hindi ka nakinig! You are so proud being a Castellaneta. But no matter how to plead for your life, walang nakakarining sa ’yo rito.”

As Dad came at my side, he held my hand tight and planted a kiss on it. "We are sorry to inform you, Sophia, but Matthew's already dead. Namatay siya sa pagsabog ng gusali kung saan niyo niligtas si Cjay," mahinahon at puno nang pag-iingat na sambit ni Daddy. Mariin akong napapikit at tahimik na napaiyak. "I want to see him. Hindi pa siya patay. He's just waiting for me to show up," ani ko at saka tinanggal ang dextrose na nakakabit sa akin.

“Wala siyang sinabing kahit na ano. Hindi niya rin po ako tinakot o pinagbantaan. Gusto ko po siyang pakasalan dahil mahal ko siya.” Umiling-iling siya. “P-Pero Sophie, ang lalaking iyon ay isang mafia boss. Sisirain niya ang buhay mo. Hindi ba’t sinaktan ka na niya noon?” “Hindi po sinira ni Vincent ang buhay ko. Iniligtas niya ako mula sa impiyerno. Siya po ang bumago ng buhay ko at bumago sa akin para maging mas mabuting tao.”

'Ano? Sobrang nakakatakot naman ang kapangyarihan ng Fiend Martyrs na ito. Pinatay niya si Victor sa isang galaw lang?' Ang lahat, kasama si Quincy at ang mga opisyal ng sibil at militar, ay hindi mapigilang mapasinghap sa hangin.

I don't want to resign but I need to. Kung hindi ako aalis sa lugar na iyon, baka mas lalo I'm not a martyr. Hindi ko kayang makita ang pagmumukha nila, lalo na ang pagmumukha ng Poncio Pilato na iyon dahil mas lalo lang akong masasaktan. Sa tuwing naaalala ko ang mga kaganapan kanina, hindi ko pa rin maiwasang makaramdam ng pait.

I am Margo Valderama, the girl who died in the fire. I am Eris, the weapon of the Sanctum. At ngayon, ako ang babaeng nagmamahal sa lalaking dapat ay kaaway ko. Hindi ko na alam kung sino ang multo sa ospital na iyon. Si Leo ba na hindi magising, o ako na gising nga pero hindi na alam kung paano mabuhay nang walang galit? I squeezed the keycard in my hand until it cut into my palm. I need to make a choice.