Question To Ask 소설 & 이야기

If so, I really need to investigate to know their organization. But the question is, how? ##

“But what on earth do you care about who I am visiting here?” Natameme siya sa sinabi nito. Hindi niya ito napaghandaan, lalo na ang tanong na iyon. ‘I am just asking. Is there any problem with asking you anyways?” She looked at me with a mocking smile. “You’re pedantic huh? Well, there is nothing wrong about asking, the wrong is when you dare ask without telling yourself why you need to do that.”

Pilit hinahanap ang sagot sa tanong. “Sino ba ako?”

“Nakatira ka ba noon sa Switzerland? Buhay pa ba ang mga magulang mo? May mga kapatid ka ba? Kailan ka nagsimulang makilala si Mr. Mendoza? May mga hilig ka ba o talentong natatangi?” Sunod-sunod ang tanong ni Nolan, parang hindi niya kayang palampasin ang pagkakataon. Parang sinasakal siya ng katanungan, at hindi siya titigil hangga’t hindi niya naririnig ang kasagutan.

"Mahirap nang sagutin kapag 'Sino?' ang tanong." Ngumisi ito, hindi nagpatinag. "Sige, palitan natin. Ano ang gusto mo?" Tumitig sa kanya ang nangingislap nitong mga mata. "Matangkad ba? Guwapo? Mabait? Anak ng CEO ng TAP? Mahilig sa adidas?" Saglit itong napakagat sa pang-ibabang labi. "Ash Santillan ba ang kanyang pangalan?"

"I mean, can we play something like question and answer? I am bored." "S-su— ahm... Sure!" Bakit nabubulol 'to? "Ako unang magtatanong then ikaw. Ganon lang. You can ask everything and I can ask everything too. Pero kapag ayaw mong sagutin, pwedeng sabihin na 'next question' but you need to tell me the reason why don't you want to answer it. Got it?" "Clear." "Isa pa pala, isang beses ka lang pwedeng mag-pass."

anito matapos makakalahati sa kanyang bote. “For what?” takang tanong ko. “I will ask you a questions and you need to answer me honestly. Got it?” seryosong ani nito. Nauto ako doon ah. Dapat pala ay tinanong ko muna kung para saan ito. Kung alam ko lang na may magaganap na question and answer portion ay hindi ko na tinanggap ang mga sprite na bigay nito. Bakit kasi ang rupok ko pagdating sa Sprite? Aish.

Pinindot ko agad ang send bago pa ako magbago ng isip. Pagkatapos noon, sinubukan kong mag-focus sa trabaho pero halos kada fifteen minutes chine-check ko ang phone ko. Bandang alas singko ng hapon, dumating ang reply. “Brilliant idea! Ten questions are enough to get to know the essentials without ruining the surprise. Can I go first?” “Sure. Go ahead.” Naghintay ako ng typical na tanong. Yung usual na tinatanong ng mga lalaki sa apps. Edad. Trabaho. Kung mag-isa ba akong nakatira.

Ano ng mangyayari sa akin? Ang daming tanong sa isip ko pero hindi ko pa alam kung anong magiging sagot. “May masakit ba sa’yo?” Tanong ko sa kanya “Nothing, I’m just tired” tipid nitong sabi. Kailan kaya kami mag kakausap na hindi question and answer portion? Kailangan pang tantyahin kung mag Sasalita ako o hindi. Ang tipid tipid niyang mag salita.

Bakit ngayon pa nitong napiling magsalita? “What baby? Is there anything I need to know? Ann?”