Novel & Cerita Quotes About Art And Creativity

"Ang hindi nawawala sa isang taglay ng painter ay ang pagiging matalas sa kulay, natural na abilidad para i-visualize ang imahenasyon, at ang unique creativity na wala sa mga ordinaryong tao. Your daughter's inner world must be wonderful! Kung pwede lang, maaari mo s'yang hanapan ng magtuturo sa kanya. Tiyak sisikat s'ya bilang painter sa future!" Hindi n'ya ini-expect na ganoon kataas ang paghahanga nito. Nagulat siya pero dumantal ang saya sa kanyang dibdib. Kaya naniniwala s'ya sa sinabi nito. Malamang, isa itong art teacher at may kaalaman ito sa arts. Obviously, she valued this talent very much. Hindi agad ito umalis dahil kausap ulit siya at nagbigay ng ilang payo.

Pinigilan ko s’ya ng akma n’yang susunugin ang painting. “Hindi muna kailangan gawin ‘yan, please keep it. Dahil ‘nong pinapaint mo ‘yan alam kong masaya ang puso mo ‘nong mga panahon na ‘yon dahil s’ya ang inspiration mo. Keep those memories dahil mas masasaktan at malulungkot ka lang kapag pinilit mong iniwasan at tinago ang tunay mong nararamdaman”mahabang lintaya ko.

“May mga bata dito na talagang may potensyal.” “Talaga! Ang dami nilang creativity. Kaya pala sinasabi nila na ang sining ay isang mahalagang bahagi ng ating buhay,” sagot ni Abigail. Habang ang mga bata ay abala sa kanilang mga artwork, nagkaroon ng pagkakataon sina Abigail at Nikolo na mag-usap nang mas pribado. “Nikolo, ang saya ko sa mga bata. Nakakalimutan ko ang lahat ng stress at problema kapag nandito ako,” sabi ni Abigail, tila nahuhulog ang kanyang puso sa saya.

Sa tanggapan ng chairman ng Remembrance Cultural Arts Entertainment Base, tiningnan ni Thomas ang marangya at malinis na dekorasyon at ngumiti, "Anna, kakaiba talaga ang gusto mo sa buhay." Nagtimpla si Anna ng dalawang tasa ng kape at binigay kay Thomas ang isang tasa. "Ang mag-enjoy sa buhay ang pinakabasic na pangangailangan ng isang art creator. Kung pati ito hindi mo alam, handa na ako umalis sa industriyang ito.”

“Dati akal ko rin na mahal niya ako. Ngunit ngayon alam ko na ang totoo; isa lang siyang babaeng walang kahihiyan.” Itinaas ni Joshua ang kanyang tingin at tinitigan si Theo. “Siguro iba talaga mag-isip ang mga artista kumpara sa karaniwang tao. Kung hindi, bakit naman magkukusa ang isang tao na maging isang kabit?” Tinikom ni Theo ang kanyang kamao nang sobra na tumunog ang kamao niya. “Kung hindi mo siya papahalagahan at iingatan, may ibang gagawa noon!”

Higit na nakaagaw ng atensyon nito ang mga painting sa wall na may pirma niya. “Wow, gawa mo?” “Oo. Libangan ko ang magpinta.” “Ang ganda. Mas magaling ka pa kay Beethoven.” “Heh! Composer ‘yun hindi painter!” Tumawa ito. “Alam ko, tinitignan ko lang kung alam mo. Maswerte ang mga magiging anak natin. Matalino at artistic ang nanay nila.” “Liam, advance ka masyado mag-isip. Pangalawang pagkikita pa lang natin.”

Natatawang humarap sa kaniya si Sapphire, "nambobola ka lang, e. Is that your way to convince me, huh?" Will bit his lower lip, "do I look like not telling truth here? Totoo naman ang sinasabi ko." They said, an artist can hide messages from their artworks at kapwa artist lamang nila ang maaaring makaalam o maka-appreciate no'n. That's the reason why he decided to brought her here, iniisip kasi ni Will na baka sa oras na makita nito ang mga gawa nito'y mayroong makitang mga codes or messages si Sapphire na magiging daan para makaalala siya kahit kaunti.

Si Liovie. "Art is not just about what we see." I said into the microphone, my voice was steady despite the distraction. "It’s about the soul behind it. The stories we tell when words are not enough." As I finished my speech and the applause erupted, hindi ako dumiretso sa mga cocktails o sa mga board members na gustong makipag-shake hands. I walked straight to Liovie. Nakita ko kung paano nag lumiwanag ang mukha niya nang makita akong papalapit.