Creativeness Quotes Novels & Stories

Dagdag pa rito, mula nang tumira siya sa pamilya Guzman, maayos ang kanyang nutrisyon, regular ang pamumuhay, at disiplinado ang schedule. Bago pa man siya makapagsalita, nagsalita si Arvin mula sa kabilang gilid ng mesa. “Ang pagiging bata at maganda ay hindi nangangahulugang walang kakayahan,” mahinahon niyang sabi. “Sa totoo lang, young people are often more creative. Mas matalas ang pakiramdam nila sa market.” Bahagyang ngumiti si Avery at tumango bilang pasasalamat.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

May bago akong dinikit na sticky note. “Coffee is temporary. Inner peace is forever.” – R.E.S.K. “Sticky notes, Raven? Talaga ba?” “Yup. Daily dose ng motivation. Wait, may isa pa sa freezer!” Lumapit ako at binuksan ang freezer. Tinuro ko ang isa pang note sa pintuan. "Kung malamig ang puso niya, painitin mo ng ginger tea." “Creative, ‘no?” “Raven, aalisin mo ‘to lahat ngayon din.”

MacCzel I write not because I want to be known by everyone. I write not to ingratiate oneself. I write simply because I want to express my feelings and thoughts that no one have ever understand in a creative way (pero parang hindi siya creative kapag nagsusulat ako). That's all. Thank you. You don't need to be unique. You just need to be true. Because no matter how unique your work is if it didn't touch your heart, how can it touch the readers'?

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

Kwestyon niya pa. "Well, that's what friends do." Sumbat ko. "Really?" Sagot niya kaya inis ko siyang nilingon. "Shit up Zai, you're making me lose my creativity. Imagine as the mother of my kids I have to think what to give the—" "Don't you want to be their mom?" "Luh, wala akong sinabi na ganiyan. I'm just telling you that you're making me lose my creativity." Pairap kong sabi at tinignan ang relos ko to check time.

"Just some random photos I captured." Tumango-tango ako saka bumalik ng upo sa sofa. I always envy those artists and their creativeness. They can do so much things and I love every result of their hardship. How I wish creativity loves me too. But through the years, I accepted already that maybe I'm not meant for it. I just need to be contented of what I have in order to be happy. Isa-isa kong inilabas ang mga gamit saka nagsimulang lobohan ang mga balloon.