Quotes On People Changing 소설 & 이야기

Nilingon ko s'ya muli para lang makita ang kulay tsokolate n'yang mata na seryosong nakatingin sa 'kin. "Doctor, people like me, we don't really change. We change our persona to deceive others but not because we wanted to change ourselves to become better. We don't get better, we become more evil." May talim at diin sa bawat salitang sinabi n'ya. Napaawang ang labi ko ng dahil don. He openly admits that he isn't capable of changing but I think that's quite impossible...ngayon n'ya lang 'yan nasasabi.

I took a deep breath, “Proven and tested, a narcissist like you will always play the victim after doing dirty and hurt me.” Muli akong ngumisi nang tiim bagang niya ‘kong tinitigan. Mainam din pala na nagkaharap kami ngayon, para maging malinaw sa kanyang wala siyang bilang sa buhay ko. “I don't know you anymore—” “People change,” mabilis kong tugon. “You should know that pain can change a person.” Nawalan ng ekspresyon ang kanyang mukha sa aking sinabi.

dapat siyang gawin. Lumapit si Clara at pinatay ang gripo. “I got it,” sabi nito. Umiling siya. “No, okay lang.” Tumayo ito sa tabi niya, sumasandal sa counter habang pinapanood siya. “You’ve changed,” sabi nito nang mahina. Tumingin siya rito. “For better?” Ngumiti si Clara. “Much better.” — Ang pagbabago ay hindi laging malaki.

kunwaring hindi makapaniwalang bulalas ko at sinakyan na lang din ang trip nila. Nakakamiss 'yong ganito. Dati sa SU, mga siraulo lang 'to na parang nakawala sa hawla. But seeing each of them now, naniniwala na talaga ako sa sinasabi nilang people change. Literally dahil kung titignan ko pa lang sa physical appearance nila, sobrang laki ng pinagbago nila. "Guys, sorry I'm late."

Pero sana ay lahat ng tao nagagawa’ng isipin ang katotohanan na ‘yan. “We are contented of what we have, pero hindi mo kami masisisi na maging conscious sa hitsura namin dahil hindi ‘rin namin kayo sinisisi kung bakit nagagawa niyo kami’ng husagahan ng ganoon kadali.” Natulala ito dahil sa mga pinagsasasabi ko. “Pero hindi naman lahat ng tao, katulad ng iniisip mo.” “May mga tao’ng kahit magbago ka ay magagawa ka pa ‘rin tanggapin. There are some people who will still love you no matter how you change,” he said seriously.

“Huwag n’yo pong sabihin ’yan. Hindi pa huli ang lahat. Baka… baka magbago pa ang lahat.” Ngumiti siya—isang ngiti na puno ng lungkot. “Minsan, hija, may mga bagay na hindi na nababago. Pero may mga tao na kayang baguhin ang lahat sa pamamagitan ng isang pagpili. Ikaw ’yon, Stefanie.”

changing is better than crying. She has to change. Everything has to change.

It just happened. Siguro gano'n talaga. Walang makapagsasabi kung bigla ka na lang magbabago dahil unti-unti lang nila makikita ito. Once you have completely changed, they will either walk away from you, or heal with you. It's a matter of choice.

"It's been a year since you left and you change a lot." Boses niya. Mababa. Pamilyar. Pagod. Huminga muna ako ng malalim tsaka ako sumagot sa kaniyang sinabi. Hindi ako lumingon agad. Takot ako. Takot na pag tumingin ako, maninibago ako. "People change especially if it's about the nightmares they've got in their past!" Tumahimik. Ramdam ko yung titig niya sa batok ko. Mainit.

“Pero… paano ang sasabihin ng ibang tao? Paano kung sa huli ay magbago ang tingin mo? Takot ako, Alejandro. Takot akong balang araw ay isipin mong mali ang desisyon mo, at sisisihin mo ako sa lahat ng pagbabago sa iyong buhay.” “Ang sasabihin ng ibang tao ay mananatili lang salita,” sagot ko nang may katiyakan. “Ang tingin nila ay nakabase sa kanilang sariling limitadong pananaw. Hindi nila alam ang nararamdaman ko, hindi nila alam ang kahalagahan mo sa akin. At tungkol sa pagbabago ng isip ko—hayaan mong ang panahon ang magpatunay. Hihintayin ko ang bawat araw, bawat buwan, at bawat taon kung kinakailangan. Ipakikita ko sa iyo sa pamamagitan ng gawa, hindi lang sa salita, na ang pagmamah al