Tears Of Joy In Tagalog Novels & Stories

Patuloy pa rin ang pag-agos ng luha sa mga mata ni Xyrius habang parang walang buhay ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Nagulat siya ng bigla na lang siyang higitin nito at yakapin. "He's gone... he's gone, doll, wala na ang anak ko," humahagulgol na ani ni Xyrius. Nanigas naman siya dahil sa narinig. To be continued...

"Kaya huwag kang magsinunggaling sa akin, Pauline." I bit my lower lip and then said, "Kung umiiyak man nga ako ngayon ay hindi naman nangangahulugan na malungkot ako. Kung tawagin 'yan ay tears of joy." "Sinabi mo rin ang totoo, Pauline. It's tears of joy nga dahil nakangiti ka, o. You're happy," komento niya na nakangiti kagaya ko. "Sorry," I said, pouting my lips.

agad niyang tanong, at nang mag-angat ng tingin sa kanya ang pinsan, halos manlambot ang puso nya nang makita ang basang basa nitong pisngi. “Zhai, I badly wanted to enjoy this freaking day!” anito habang patuloy pa rin ang pagpatak ng luha. Joy sit straight. “This is the last day of me being free to do whatever I want. Gusto 'kong sulitin. Tomorrow will be a new life for me, I will be engaged to someone I don't even know who! I have a boyfriend, pero kailangan naming maghiwalay para lang sa letseng engagement na 'to!” tila frustrated na frustrated na sambit ni Joy, habang patuloy pa rin ang pagluha.

yes i forgive him, sinabe ko ito sa hospital pero hindi ko sinabe ang second chance. Ngumiti ito ng malungkot kasabay non ang pagtulo ng luha ni kiel habang nakatingin sa mukha. Nagulat ako at sinundan ko nalang ng tingin ang luha niyang pumatak sa balikat ko. To see him in tears i feel like my heart break into pieces. Muling nadurog ang puso ko ng makita ko ang luha nito. My heart slowly breaking into pieces when i see his tears. Durog na nga pero mas dinurog pa ako.

Nag-alala ito nang makitang luhaan ang asawa. "Hope, honey—" Mabilis na dinaluhan ni Isaac si Hope subalit hindi naman nito malaman ang dapat sabihin. Wala itong ibang nagawa kundi pahirin ang mga luha ni Hope na patuloy na dumadaloy sa pisngi nito. "Please, don't cry." "I'm sorry, honey," umiiyak na sabi ni Hope kay Isaac. Nalulungkot na umiling-iling si Isaac. Nasasaktan siyang makita na nagkakaganoon si Hope. "You don't have to apologize, Hope. Wala ka namang kasalanan—"

ramdam ko ang pag-agos ng luha sa pisngi ko pumasok ako sa kotse ni joy at doon umiyak ng umiyak sobrang sakit ng puso ko habang iniisip kong paano sila maghalikan sa harapan ko pinangako ko sa sarili ko kagabi na hindi na ako iiyak sa kanya pero eto ako ngayon parang tangang umiiyak I curl into a ball and cry harder tumigil ako sa pag-iyak at pinunasan ang luha ko ng makita kong papalapit na sa kotse si joy nagulat sya ng binuksan nya ang pi tuan ng kotse"akala ko kung saan kana pumunta---"napapikit ako ng mariin ng tumigil sya sa pagsasalita

Sirang-sira na ang make up ko. Niyakap ko siya nang mahigpit. Mas bumilis ang pag-agos ng luha ko—pero iba na ‘yon. Happy tears. Luha ng relief. Parang hinuhugasan lahat ng takot, doubt, at insecurities na ilang buwan kong dala. “I love you,” ulit ko. “Sobrang mahal kita na minsan nakakatakot.”

Sino ba naman ang hindi maiiyak sa nangyari? "I love you Jeselle Macario, mahal na mahal na mahal kita," ngiti niya sabay singhot. Tears of joy 'ika nga. "I love you too Alexander Javier Lopez. Mahal na mahal na mahal din kita," ngiti ko at inilayo ko ang tingin ko sa kaniya sa hiya. Lumingon ako sa malayo dahil sa biglaan kong pagkaramdam ng hiya.

Sirang-sira na ang make up ko. Niyakap ko siya nang mahigpit. Mas bumilis ang pag-agos ng luha ko—pero iba na ‘yon. Happy tears. Luha ng relief. Parang hinuhugasan lahat ng takot, doubt, at insecurities na ilang buwan kong dala. “I love you,” ulit ko. “Sobrang mahal kita na minsan nakakatakot.”

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.