Novel & Cerita Quotes On People Changing

Knowing that Xyvier is a man of pride. "Alam niyo..." Aaliyah blinked twice, lasing na habang tinuturo kami pero naduduling na, "Love changes people." Nagtaas ng kamay si Aeika. 'Yung parang sasagot sa recitation sa klase. "Totoo! We tend to be better for the people will love." proud pa siyang tumango-tango sa sarili niya.

"No they can't. You can't. Pare-parehas kayo. Pagbabae ang nagloko sobrang big deal. Pero paglalaki. Wala lang. Sasabihin man nature!" Umiling siya pa siya. "And hindi 'yon totoo. Your kind can't change. You're incapable of change. Wala ng pag asang magbago." Umiling si Law. "No. That's not true. Because I know men can change for the women they love. I know a man who changed for a woman. I know a man who can anything and everything, mapansin lang siya ng babaeng mahal niya." Matiim siya nitong tinitigan.

“Let’s get started. Anong gusto mong sabihin? How important that is para kailangan pa nating magkita?” He heaved a sigh and looked at me straight in the face. Hindi naman ako nagpatinag sa mga titig niyang iyon. Sinalubong ko iyon nang lakas-loob. “You’ve changed.” I immediately nodded. “For the better.” he added. I smiled at him. “People change and the world changes every second. Ganoon talaga.” He gave me a smile as well. “You’re stronger now.”

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

"Because I think I am already different." "I feel proud of you J. It seems that this time, you are willing to change for the best?" "I am always willing to change for the best." "Binola mo pa ako." he chuckled, "I think you have grown. You're different now. I guess the break up is for the best." "I hope it is." "Don't worry. This should be a good year. For both of us." "Confident ka diyan ah." "Of course. Things can only go wrong if we will it to go wrong. I guess these past few days really changed me a lot. For the better though."

'' Napangiti ako. Hindi ko inakala na gano'n pala kalaki 'yung naging impact ko sa buhay n'ya. I reach for his hand and I hold it still. '''Wag mong baguhin 'yung buhay mo nang dahil lang sa iba. It's always good to change for the better. Pero lagi mong tatandaan, gawin mo 'yon para sa sarili mo at hindi para sa ibang tao.'' marahang sabi ko at ngumiti ng tipid. ''Ibig bang sabihin, kung hindi ako dumating sa buhay mo, mag-i-stay ka na lang sa gano'n? What if, mawala ako bigla? Does it mean na babalik ka na sa dati?''

napalunok ako ng sarili kong laway dahil sa sinabi nito. Ano bang kailangan baguhin pa sa akin? Tsk. “And you have 20 days left para magbago.” napataas ang kilay ko sa tanong nito. “W-What?! Paano ako magbabago sa maikling panahon na iyon?”

Mas naiyak ako habang pinanonood siya at pinakikinggan ang bawat salita na sinasabi niya. "She changed me, but into a better person I never thought I could be. She melted my cold heart with her warm smile, gentle touch, and the softness of her voice, speaking only kind words. And I like it so much when she calls my name, when her expressive eyes only look at me... looking for me." "Zehra Clarabelle even taught me how to be patient. My wife is teaching me how to be a good person, even to those who do not deserve it. That's how kind she is and... thank you so much for bringing her into this world."

Nang magsimula ang Q&A portion, si Safara ang isa sa unang tinawag. “Miss Gomez,” sabi ng isa sa mga hurado, “kung bibigyan ka ng pagkakataong baguhin ang isang aspeto ng iyong buhay, ano ito at bakit?” Huminga nang malalim si Safara bago sumagot. “Maraming beses ko nang ninais na baguhin ang nakaraan, lalo na ang mga panahon na pakiramdam ko ay wala akong halaga. Ngunit natutunan ko na ang bawat hirap at sakit ay bahagi ng kung sino ako ngayon. Hindi ko babaguhin ang kahit ano, dahil ang bawat sugat at hamon ay nagturo sa akin kung paano maging matatag at kung paano magtiwala sa sarili ko.”

“Hindi mo na mababago ang nakaraan. Pero kung talagang nagbago ka, use this as a lesson. Huwag mo nang ulitin ‘yung ginawa mo kay Larkin sa ibang tao.” Tumango si Vanessa, patuloy sa pag-iyak. “I will. Alam kong wala na akong karapatang humingi ng tawad, pero gusto kong malaman n’yo—Larkin changed me too, kahit wala na siya.” Sumabat si Claudette, mahinahon pero may lambing sa boses. “Larkin changed a lot of people, Vanessa. Even us. And I think… kung nandito siya ngayon, he’d forgive you.”