Novel & Cerita Quotes On The Value Of Human Life

mahinang sabi ni Set. Ngumuso si Don Vandolf. “Sabagay, you have a point pero iisa lang ang buhay ng tao. We should learn how to spend our time wisely because we will never know kung kailan ang expiration date natin dito sa mundo. Work and life must be balance. Hindi p’wedeng trabaho ka lang nang trabaho palagi lalo na kung naaabuso mo na ang katawang lupa mo. Kulang sa tulog, mali-mali ng oras ng pagkain. In time, sisingilin din tayo ng katawan natin. Money runs the world but money can’t repair our body organs once it’s ruined. Maaaring magamot pero hindi tuluyang maghihilom. Maaaring madugtungan ang buhay pero panandalian lang lalo na kung sobra-sobrang pang-aabuso na ang ginawa mo sa iyon

He's right malalagpasan ko din ang lahat ng 'to. "Smile, life is beautiful. You don't need to push yourself on someone who doesn't value your worth. Sometimes we need to cut people in our lives not because we don't need them but because we have to. Toxic people do nothing good on you, they only make you become one of them."

[“He’s waiting for you at the lobby, Wag ka ng mag-isip okay? Umalis ka na at sumama ka na kay Daniel.” “Garett? Ano ka ba?! Alam mo namang hindi pwede-“ [“At bakit hindi? Ms. Honrade, we only live once, so, atleast live our life to the fullest. Ganoon din ang gagawin ko. Mas importante pa ba ang mga material na bagay?” ]

“Ano? magpapagamot ka pa? Gusto mo pang mabuhay kahit wlaa ka ng silbi?!” Sa halip na sumagot ay tahimik lang na umiyak ang babae. Wala ni isang salitang namutawi sa bibig niya. Some people hate that they were born at the wrong time and cannot live in today's free society; some people are born in today's society and hate why they are alive. Ilang beses man pinagsabihan ni Dorothy si Everly na huwag makialam sa kanilang pasyente, sa palagay niya hindi niya magagawang e-deadma ang kung anuman na kanyang nakikita dito. Because he was not only humiliating the woman lying on the ground, kundi ang lahat ng babae. Are women inferior to others? Why are women considered worthless? Hindi ito pwede!

“You’re doing something meaningful now.” “Dati kasi,” sabi ni Larkin, “iniisip ko lang puro pera, puro negosyo, puro paghihiganti. Pero ngayon, natutunan kong hindi pala ‘yon ang sukatan ng halaga ng tao. Dito, pantay-pantay kaming lahat. Wala kang yaman na pwedeng ipagyabang.” “Maybe that’s what you needed all along,” sagot ni Killian. “A fresh start, even if it came from the hardest way possible.”

Ibinaba niya ang kanyang tingin at tinitigan ng masama si Shirley habang nandidiri dito bago niya nilingon si Adam. “Sa tingin mo ba ay ang ganitong klaseng tao ay karapat dapat na buhayin? Hindi nararapat na maging kapatid mo.” “Hindi ito tungkol sa halaga ng isang tao. Ang alam ko lang ay, bilang isang doktor, wala akong intensyon na hayaan na kahit na sinong may buhay ang mamatay sa presensya ko.” Kalamadong sumagot si Adam, naglaho na ang pangamba sa mukha nito.

“Pero para sa akin, hindi ito ang mahalaga. Ikaw at ang mga bata ang mahalaga.” Tumingin si Aurora sa mga kahon at napailing. “Akala ko dati, ‘yan ang sukatan ng kaligtasan. Pero habang hawak ko ang kamay ng mga anak natin, naiintindihan kong wala pala itong halaga kung wala sila.” Nilapitan siya ni Lucas at hinawakan ang kanyang mukha. “Tama ka,” bulong niya. “Pero habang hinahabol tayo ni Samuel, kailangan natin ‘to para mabuhay.”

"Eh para saan pa? Huwag mo akong simulang bolahin tungkol sa value of life na 'yan." Nairita si Celestine sa tono nito. "Oo, alam ko na para sa'yo na CEO ng isang dambuhalang kumpanya, maliit na bagay lang kami. Pero ang lipunang ito ay binubuo ng mga nobody. Ang mayayaman ay minority lang. Maaaring maliit ang value ng bawat isa sa amin, pero parang mga sapa na dumadaloy patungong karagatan, ang maliliit na halagang ito ang bumubuo at sumusuporta sa takbo ng mundo."

Biglang nanginig ang kamay niya na muntikan pang ikahulog ng hawak niya, mabuti na lamang at nakaalalay si Vincent. "Do you like it?" Sa halip na sagutin iyo'y iba ang lumabas sa bibig niya. "Pure gold ito, 'di ba? Siguradong mas mahal pa ito kaysa sa buhay ko." "Hey! Don't say that, sweetie. Walang halaga ang makapapantay sa iyo, kahit sa sinumang buhay ng tao. And you're cherished, expensive, incalculable, invaluable."

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.