Rebel Novels & Stories

Iniabot nito ang pagkain sa akin habang tuloy tuloy ang mga tanong niya. "Pwede isa isa lang?" tanong ko at tinikman ang sinabawan na manok. Inilagay lang nito sa ulo ang kamay at tumayo. "Fine. Kain ka na muna. Babantayan na lang kita dito." Sagot niya. Napangiti ako. Bakit ang bait talaga ni Matt hindi katulad ng beast niyang amo. "Pero binabalaan kita. Ibang magalit si Rafael. I saw him when he released his wrath on one of my colleagues and it is like a curse of cruelty."

Clinton said as he helped the girl walk. Before they could reach the door, biglang bumulagta ang dalawang katawan ng rebeldeng nanggaling sa pasilyo na kanilang tinatahakin. "Brute, it's clear. You can get out now,” Levi said as he continued to shoot the newly arrived rebels. “Thanks brute, I owe you.” Mabilis ngunit buong ingat siyang gumalaw at alalayan ang dalaga upang lisanin ang ikalwang palapag ng gusali.

Napalunok ako at bumulis lalo ang tibok ng puso ko nang matitigan siya nang husto. I'm not an emotional person. I don't want that as my icon. I can easily fake my feeling and am good at them physically. I hate getting emotional because it doesn't suit me. I wasn't made for that. I was trained to show no mercy. "Ranger Reeve is the only Mondragon I can play with," he started, "you can easily tame him. He's just learning to be a mafia. Iba siya kina Morris at Diezel."

wika ng isang rebelde. "Tara na, hindi na mabubuhay yan. Bumalik na tayo sa kuta natin." seryosong turan ni Ka Terong na lider ng mga rebelde. Nawalan naman ng malay si Dixson ng tamaan siya ng bala sa katawan.

As Rage walked towards his mother, a sly grin appeared and played on his lips. Sa mga ngiti pa lamang nito ay alam na ng lahat at talagang masasabi nil ana mayroon itong hindi magandang pinaplano. Kilala siya bilang isang rebeldeng anak at talagang hindi maganda ang kaniyang ugali. Seeing him back means that there’s going to be a storm. His return was bound to stir up trouble. not only for Takeru but also for the people around them.

"Muli, inuulit ko, Ginoong Guevarra, totoo bang isa rin sa mga kawani ng inyong kapatirang La Indio Independencia ang tanyag na taksil na si Damian Vicente?" Sa pangalawang pagkakataong iyon ay pinangalanan na ng fiscal ang taong itinutukoy niya. Ito ay si Damian Vicente, ang tanyag na rebelde na nanguna sa himagsikan noon sa Nueva Seguida. Sa pagkaulit ng tanong na iyon ay sumagot na dito si Don Condrado. At isang malaking sagot ang kanyang binitawan na nagpaliyab na sa buong Sala de Justiscia dela Militar.

Hindi pa ako handa na makaharap ang mga taong tinatawag na rebeldeng grupo na naninirahan sa bundok. Lalo na't galing ako sa pamilya ng mga politikong galit sa mga tulad nila. Sa pagkakaalam ko sa probinsya namin isa sa kinikilalang malaking kalaban ng pamilya o mga kamag-anak kong politiko ay ang rebeldeng grupo na katulad nila Yuna dahil sa mga magkaiba nilang paniniwala.

Book 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric AMARIE’S POV: Sinalubong kami ng sabay-sabay na putok ng party poppers at masisiglang palakpakan. Napahinto ako sa may pintuan, natigil sa kinatatayuan ko dahil sa gulat. Hindi ko inaasahan ang ganitong eksena. May nakasabit na banner sa may dingding, simple lang pero ramdam ko ang effort at pagmamahal nila sa anak namin ni Rhevan.

Kasabay ng malalim na paghugot sa kaniyang hininga ay mataman niyang itinaas ang kaniyang ulo, dala ang natitirang dignidad at respeto, tila nagsara ang kaniyang tainga na hindi na niya pinansin pa ang mga salitang ipinupukol sa kaniya. “Ang hiwalayan ang isang rebelde ay isang tamang pagpapasya, bakit ninyo sinisisi si binibining Victoria?” “Anong pinaparating mo? Hindi magagawa ng mga Villamarquez ang paratang na iyan! Palibhasa, wala kang tinatanaw na utang na loob sa kabila ng mga naitulong nila sa iyo!” “Bakit ba ipinagtatanggol ninyo ang pamilya ng mga rebelde’t masasamang tulisan? Baka naman kasapi na rin kayo ng—”

Mababago rin namin ang buhay ng mga taong naimpluwensyahan ng druglord na ito at ng mga taong may matinding takot dito. Through the haze of gunfire and smoke, I saw him. The druglord. He stood amidst the chaos, his face a mask of desperate fury, his eyes burning with a cold, calculating rage. He was surrounded by his remaining men, a desperate last stand against the overwhelming force of our attack. But his eyes, I saw it, held a flicker of fear. The fear of a man who knew his reign of terror was about to end.