Regret Quotes Novels & Stories

"Aaron is my son, right?" Parang biglang tumigil ang mundo ko dahil sa sinabi niya. Parang biglang tumigil ang pagtibok ng puso ko at ang aking paghinga. Bigla na lang akong nanigas mula sa kinatatayuan ko at hindi na makagalaw. Matagal niya na bang alam? "I have never forgotten you, not even once. And I have not forgotten what I did to you. That is the only thing I regret for the rest of my life."

His voice cracked, and his eyes filled with tears, bloodshot and weary. Parang binuhusan ang malamig na tubig ang katawan ko nang matitigan siya. Hindi ko kaya. . . "I already regret what I did to you back then. Letting you go was the biggest mistake of my life, and I don't want to make the same mistake again." Napapaos na boses niya. "I don't fucking care about them…they can shower in hell for all I care," he said, gritting his teeth, looking at me intently.

No one can ever go back in time. Ang oras na lumipas, kahit gaano natin kagustong ibalik, hindi lang malabo kun'di napakaimposible pang muling angkinin at ibalik. I regret every moment away from him...living in despair. I longed every moment I used to had with him. Those times of him loving me...being happy and contented...I want them all to come back. I want us to be like that again. But I miss the chance...not only once but...thrice.

If I want one thing, I shouldn't just rely on others, I need to work on my own para makuha ang gusto ko. And, ano nga bang gusto ko? I just want our family to be fine. I want to bring back our life before but I know, suntok sa buwan yon and I need to be contented on the life we have now. As much as I want to go back to what we are before, ayoko din at the same time. I experienced being broken and lying to the love of my life back then. I sighed as I force myself to forget the regrets. Gusto kong kahit sandali lang, makalimutan ko yung pain at regrets. Kahit isang minuto lang. Kahit sandali lang.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

She felt Jeffrey glanced at her. Malungkot siyang napangiti, oh how she would give everything just to meet her mother again, she would do it with a heartbeat. "They probably hate me. I can't face them. I'm too ashamed." Bumuntong-hininga siya at hinarap ito saka nginitian. "I see that your regrets are stronger than your longing. If you keep living that way, you may grow old and die with full of regrets." Sagot niya.

Ang babaeng hindi ko man lang magawang mapalitan sa puso niya. Papasok na ito sa elevator, dahil doon ay kita ko ang pag-aalinlangan ni Maxwell ngunit lihim akong natuwa nang agad na rin siyang pumirma. “Done. Kung wala ka nang kailangan, puwede bang mauna ka munang umuwi? Marami pa pala akong tatapusin. I forgot.”

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Agad itong ngumisi sa akin. "kahit kailan hindi ko pagsisisihan lahat ng nagawa ko. Nakatakdang maging akin si Luther pero bigla kang bumalik sa buhay nya at inagaw mo siya sa akin! Ilang taon akong nagtiis at nghintay na matutunan nya din akong mahalin pero..nauwi lang sa wala ang lahat! Hanggang sa huli ikaw pa rin ang pinili nya kaya dapat lang na mamatay siya! Hindi ako papayag na magiging masaya kayo habang buhay kaya pagdusahan mo ang pagkawala nya! Kung hindi ka sana bumalik baka masaya kaming nagsasama ngayun! Bwesit ka!" mahabang wika nito at sa sobrang galit ay halos lumabas na ang litid sa kanyang leeg.

"I want to but I can't. Dahil alam ko ako ang may kasalanan kung bakit nangyari ang lahat ng iyon. Ako ang puno't dulo ng lahat at isa pa, tinanggap ko naman lahat ng sakit. Ako naman ang nagpakatanga kaya bakit ako magagalit kung sa una palang ako rin naman ang nagpaubaya. Isa pa, minahal naman kita noon." "Noon" pag-ulit niya sa huli kong sinabi na para bang ang sakit ng linyang iyon para sa kaniya. Pinilit ko na lang iyong ignorahin. Kung ano mang pumapasok sa isipan ko ay tanging babaliwain ko lamang. Matamlay siyang ngumiti sa akin. "Alam kong late na pero sorry for everything Cathy. I know that sorry can't change the past but I want to tell you that I regret everything. I regret lettin