Regret Quotes Novels & Stories

Pagkawala. Pag-ibig. Lahat ng iyon— Dinala kami rito. “Do you regret anything?” tanong niya nang mahina. Napatingin ako sa kanya. Sandali akong natahimik. “At first… yes,” sagot ko. “I regret hurting people. I regret the chaos we caused.” Huminga ako nang malalim. “But loving you?” Umiling ako. “Never.” Napangiti siya.

ulit niya, mas mabigat. Dahan-dahan kong inangat ang tingin ko. At doon ako natigilan. Hindi galit ang nakita ko. Hindi rin pananakot. Kundi… pagod. Gulo. At isang bagay na hindi niya sinasabi pero ramdam ko pa rin—regret. “Hindi ka pwedeng umiwas habang pareho nating alam ang totoo,” mahinang sabi niya.

tanong niya at hinaplos ang pisngi nito. Biglang nagdilim ang ekspresyon nito kasabay ng pagbigat ng paghinga. "You'll regret it. Something will happen that you will surely regret," pabulong nitong sambit. Napakagat siya ng labi. Even his whispering voice sounded so hot and tempting.

“Sigh… Hindi ko alam kung anong nararamdaman mo, pero naiintindihan kita. Alam kong nakaka-frustrate ito, pero huwag mong hayaan silang makuha ka, kasi sa sandaling mangyari yun, binibigyan mo sila ng kapangyarihan sa’yo.” Naisip ko ang sinabi niya. Tama siya. Hindi ko pwedeng mawalang ng loob ngayon. Baka yun pa ang inaasahan nila. Na mawala ako sa sarili ko, para maging careless at gumawa ng pagkakamali. “Thank you, Letty,” sabi ko habang niyayakap siya sa tagiliran. Kahit na maliit ang pep talk niya, sakto lang ito sa kailangan ko.

"Please don’t fight…" But Megan didn’t budge. She stepped closer to Vash, her eyes sharp. "You think I don’t regret it? You think I haven’t suffered every single night since I left? Namimiss kita palagi! Tapos nabalitaan ko sa anak natin na dito na natutulog 'yung walang hiyang babaeng 'yon?! Na dito mo na pinapatira ang mga anak ninyo?! Tapos ano, ipaparamdam mo sa anak natin na mas priority ninyo ang anak ni Hyacinth? Hindi ako papayag! I should live here, too! Napakadaya! Hindi pwedeng mag-isa lagi ang anak ko," bulalas ni Megan.

"Because I regret everything" "Regret?" "Yes, for being a fool and for letting you go, for letting someone take you away, away from me. I wanna beg, no. I'm willing to beg just to have you but what can I do, I'm not that badly desperate to ruin your happiness with someone better. I want you back, and I always wanted you from the beginning but I don't want to be some kind of villain in your story. I regretted my decisions, actions, letting you go, hurting you"

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”

malambing nyang winika. Nararamdaman ko na punong puno ng pagmamahal ang bawat salitang binitiwan niya. Patuloy ang pagpatak ng aking mga luha habang sinasambit sa kanya ang nilalaman ng aking puso. “Mira, taking you for granted is something I will always regret for the rest of my life. I know I don't deserve this second chance, but now that I have it, I’ll make every moment count to love you better and cherish you forever the way you deserve!"

"I never made a wrong move, Alex and that I assure you." "But, you just did. You just lose your chance, Sum." Hindi ko inaasahan na matitigilan ako sa mga sinabi niya. "I regretted many things in life, already. I made many mistakes and now that everything's too late, I can't do anything but to just accept it. Please, don't do the same mistakes as to what I did or else you will live with full of regrets and you will never have any chance to fix it, but to only accept it. Make your own choice now, Sum or you will regret later. Don't be scared to fall inlove again. Give yourself a chance to feel the feeling of being inlove, once more."

Imbes na maawa ito sa akin, tila ba'y mas ginanahan lang ito nang makitang nahihirapan na ako. "Yeah, How could I. How could I marry you without even thinking?" he grinned. Ang sakit sakit na! "Sana noon pa lang sinabi mo na sa aking ayaw mo pala sa katulad ko! You regret marrying me? Edi sana noon pa lang hindi mo na ako niligawan!" sumbat ko dito. "Sana nga. Sana nga kaya kong maibalik ang mga panahong iyon at mas piniling magpakasaya sa buhay ko kaysa magpakabaliw sa isang tulad mo." mariin nitong wika.