Regret Quotes Novels & Stories

"Sa sobrang boring, bakit hindi tayo maghiwalay?" Naglakad si Gerald patungo sa aparador. Nag-abala pa siyang sumulyap sa gilid ng kanyang mga mata nang marinig ang mga sinabi nito. "Pack my shirts," sabi niya. "Gusto ko ng divorce." "May business trip ako ngayong gabi." Huminga ng malalim si Charlotte at tumalikod kay Gerald. "Sabi ko gusto ko ng divorce!" Lumingon si Gerald at tumingin sa kanya.

"Don't forget what I told you. You have to act like you're in love with me... that we're in love with each other," ani Elias habang nakatingin sa kalsada. "Pang-walong beses mo na 'yang sinabi. Paano ko pa makakalimutan?" irap ni Cara, hindi na napigilang dumakma sa sinturon ng seatbelt habang dumudungaw sa bintana.

" You're nothing but a pathetic slut who push her own sister away ..... " Parang tumama sa tiyan ko ang bawat salita niya. Halos humagulgol ako sa sakit, pero pilit kong pinipigilan ang sarili. Alam kong kung susigaw ako, lalong uusbong ang galit niya. Tumayo siya at lumapit, sobrang lapit. “ Walang kwenta.....Dont ever expect a happy marriage dahil kung gaano mo pinahirapan si Sofia ay ibabalik ko din yun sayo...Stupid slut! ”

The letter wasn’t meant for anyone but herself. To my own self, One day, as you look back at the days you cherished him, you will realize that you lost nothing. He lost you and it’s not something worth regretting. Someday, you will be free from pain. Time will come and when you see each other again, your body will turn numb. One day, he’ll regret losing you. Because he’s not just losing one but two.

Ang kanyang mga mata ay tumatagos sa akin ng lumingon siya at hinawakan ang aking kamay sa kanyang mainit na kamay. "Alam kong matagal na, pero pasensya na Harper. Sorry sa pangangaliwa ko sayo. Sorry sa pananakit ko sayo. Sorry sa pagtrato sayo na parang tae. Ako sobrang humihingi ng sorry na ginawa kong miserable at hindi matiis ang buhay mo. Ikinalulungkot ko na hindi ko nakita ang lahat ng kayamanan na mayroon ako dahil nawala ako at miserable sa sarili kong mundo. Alam kong hindi ako karapat dapat sa iyong pagpapatawad, ngunit sana ay tanggapin mo ito. I'm so sorry. Higit pa sa iyong alam."

Sarado na ang sasakyan n'ya at dun na n'ya binuhos ang sama ng loob n'ya. "I'll make you regret, Heilan! Hindi ka makikilala ng anak mo, sisiguraduhin ko yan sa'yo! Pagsisihan mo tong ginagawa mo sa akin! Gagō ka!" Pinalo n'ya ang manibela ang sasakyan n'ya.

malamlam niyang sabi. “I-I’m sorry hindi akong naging mabuti sa iyo. Inilayo ko ang anak natin sa iyo at tinago ko siya,” Alam kong ang regrets na sinasabi niya ay tungkol parin kay Luke not until he open another wound.

“Akala mo hindi kita kayang iwan? You’ll regret this, Daisy!” Napangiti ako nang mapait. “Matagal mo na akong iniwan, Vince. And the only thing I regret right now is ever loving you.”

Ang masakit na katotohanan ay wala siyang nagawa noon. There was this regret and frustration of not doing what he could do earlier, and now, he was afraid that it might be too late. Takot siyang isipin na dahil sa tagal ng proseso, hindi niya na makikita pa si Olivia. Ayaw niyang tanggapin na baka nga huli na ang lahat. "I'm sorry," he uttered, it was almost a whisper. Only the air heard his regret. Sana'y noon pa. Sana ay nagkaroon siya ng lakas ng loob una pa lamang.

"I'm tired, Giovanna. I'm tired of doing this..." Hindi na ako makahinga pero patuloy pa rin ang pagbagsak ng mga luha kong kanina pa nag-aantay makalabas at ang mga panibagong luha ulit na ngayon ay nag-aaantay nang makalabas. It feels like crying became my habit and lying is his. For the first time in my life, I really regret such an important thing. Marriage. I regret being married. To him. I regret losing my mom, my dad, him, and myself. I regret all of those. I'm exhausted because of too much remorse.